Vrijmarkt

En hoe was het gisteren? Genoten van alle Oranjedrukte? Nog langs de vrijmarkt geweest?
Dat is bij ons een jaarlijks terugkerend ritueel. Kijken wat anderen allemaal weg willen doen en ons afvragen of ze het ook wel verkopen. Want als je dan eindelijk besloten hebt om er mee langs de straat te gaan staan en je verkoopt het niet. Wat dan?

Ach, misschien staat ie er volgend jaar wel weer mee….

 

Lopen

Deze schoen staat op de tentoonstelling S.H.O.E.S. in de Rotterdamse Kunsthal.

Daar staan nog honderden andere schoenen. Mooie, lelijke, gekke, comfortabele schoenen. Schoenen om op te lopen of om mee gezien te worden.

Want lopen…? Toch hooguit strompelen zul je op deze schoenen. Geen stap zou ik er op kunnen zetten!
Echt iets voor een ster als Lady Gaga of Madonna…

Tanden op elkaar, van te voren goed oefenen en dan maar gaan over die rode loper!!

 

 

Maar de lopers van de Rotterdamse Marathon zullen zeker en vast wat steviger schoeisel dragen. En heb je ook een foto die heel toepasselijk is bij LOPEN, dan kun je deze week mee doen met Stuureenfoto.

Beestenboel

Onze tuin is soms echt een toevlucht voor dieren. Hadden we begin dit jaar een grote reiger naast de vijver, deze kat vindt het water ook heel aantrekkelijk. Ik vind het wel aandoenlijk hoor, maar dat ie ook nog zijn behoefte doet naast de buxus is minder leuk. We proberen hem nu daar van te verjagen door er koffiedik te strooien. Maar of dat helemaal afdoende is….?  
Maar wat denk je nou van dit diertje? Die zat gisterenmiddag zomaar op het terras. Het is een konijn, maar even dacht ik toch echt dat bij ons de Paashaas was gearriveerd. Helaas, geen ei gevonden. Hij/zij liet zich gewillig oppakken en aan het halsbandje te zien was het een echt knuffelbeestje. Maar van wie? Gelukkig ontdekten de eigenaren dat hun troetel was weggelopen, zodat ie snel weer in zijn hokje gezet kon worden.

 

Grappig

Dit leuke beestje vond ik laatst tijdens een wandeling door de wijk. Hij markeert de ingang van een school, zodat de kinderen in elk geval vrolijk binnen komen. Heel wat anders dan de statige straat die ik door moest lopen naar mijn lagere school, dan door een sombere poort en een gebouw in waar geur nog kleur aan was. Kinderen leven nu in een heel wat kleuriger wereld, die meer aansluit op hun belevingen. Gelukkig maar. Kom je ook wel eens zo’n leuk object tegen, maak er dan een foto van en stuur die deze week in naar Stuureenfoto, want al dat kleurigs is het thema deze week!

Klantentrouw

Dit aanplakbiljet hangt op het raam van de Herenkapperszaak van Ger de Winkel in Rotterdam.

Eerst kwam Leo hier met onze jongens, die voor de vakantie vaak een “vakantiekoppie” lieten scheren. Lekker kort, zodat ze er geen last van hadden bij het zwemmen. Nu gaat Leo al weer vele jaren alleen, omdat de kinderen natuurlijk elders hun haren laten knippen.
Als je al zo lange tijd bij een en dezelfde man komt, word je vanzelf een beetje vrienden.
 

Het was dan ook met een beetje weemoed dat Leo hier gisteren voor het laatst kwam. Met een cadeautje voor Ger en zijn vrouw, als pleister op de wonde. Want afscheid nemen doet altijd een beetje pijn.

Op het verkeerde pad

Afgelopen zaterdag was het zulk heerlijk weer, daar wilden we van profiteren. Dus namen we de Randstadrail naar Den Haag, stapten op de tram naar Scheveningen en liepen richting strand. Nou waren we niet de enigen, dus bij de boulevard was het ons veel te druk. We liepen richting Wassenaar langs de vloedlijn en zagen al wat moedige mensen die de zee in liepen.

Zoals dit jongetje, dat uitgelaten de lente vierde.

We besloten “ergens” naar boven de duinen in te lopen en dan via Meijendel terug te gaan. Niet gehinderd door kennis noch in bezit van een goede kaart, kwamen we op het verkeerde pad terecht. Alleen maar mul zand, eindeloos lang en geen zijwegen. We liepen we gestaag door, langs talloze geheel blote baders, die enigszins verbaasd naar onze kleding keken. Het pad liep dan eens omhoog, dan weer met een flauwe bocht. En telkens verwachtten we een zijpad. Maar helaas, dat duurde en duurde. Uiteindelijk, ja hè, hè, pfft…… Toegang tot het natuurgebied en een verharde weg, dat liep makkelijker. Maar we waren nog lang niet bij een tram of bus, die ons terug kon brengen.
Enfin, na vele kilometers, talloze bordjes VERBODEN TOEGANG,  maar weinig richtingaanwijzers, kwamen we weer in Scheveningen aan. Nog even een kilometertje of zo flink doorstappen, dan waren we ook bij de tram terug naar het Centraal Station.
Puf om eten klaar te maken had ik niet meer, dus gingen we maar naar het Chinese eethuisje in ons winkelcentrum. En ook wat vroeger naar bed, het werd tenslotte die nacht ook nog zomertijd!

Bloesem

Als in Japan de bomen beginnen te bloesemen, raakt het hele land in vervoering. Er wordt zelfs een soort van bloesemvoorspellinggegeven, zodat je de bomen op z’n mooist ziet. Sakura, zoals het genoemd wordt, is een belangrijke periode. En heel Japan trekt er op uit om onder de bloesembomen te picknicken.

Hier wordt er minder aandacht aan besteed en soms hoor je mensen zelfs mopperen over de rommel die de bloesem veroorzaakt. Ik til daar niet zo aan, maar geniet vooral van de bomen in onze tuin. Nog even dan zijn de bloesems van het krentenboompje helemaal uit en ook de sierappel staat op springen. De Japanse kers, die de gemeente voor ons huis plantte, laat nog hel even op zich wachten. Maar binnenkort is hij weer net zo mooi als vorige jaren!  

En oh ja, bloesem is het weekthema bij Stuureenfoto. Dus heb je een mooie bloesemfoto, aarzel niet en stuur in!

 

 

Recycle

Weggooien kan natuurlijk in de glasbak, maar als de buurman regelmatig een flinke doos lege wijnflessen heeft en ze zomaar weggeeft…. dan bedenk je er een nuttig gebruik voor. Hier, in Arboretum Trompenburg in Rotterdam zette men de flessen als rand langs de border. Misschien wel tegen de mollen, die van het geluid van de wind in de flessen weg zouden gaan, misschien uit zuinigheidsoverwegingen. In ieder geval een originele oplossing.