About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Manke Nelis

‘s-Morgens als we de gordijnen opentrekken komt deze merel aangehupt. Hij weet dat hij kan rekenen op kruimeltjes brood. Als de deur wijd openstaat, komt hij soms even op de drempel zitten. Hij meent dat hij het alleenrecht heeft op onze tuin, want elke andere vogel, groot of klein, wordt door hem met veel geblaas en gekwetter weggejaagd.

Waarschijnlijk is niet elke vogel daar van gediend, want een paar weken geleden was hij ineens gewond. Hij trok met zijn rechter pootje en bij het eten kon hij bijna zijn evenwicht niet houden. En zijn strakke verenkleed zag er verfromfaaid uit. We vreesden dat hij een hapje voor een kat zou worden.

Maar na veel eten en rusten in het zonnetje is hij weer helemaal opgeknapt. En als vanouds verdedigt hij zijn territorium.

Merel-Mankepoot

‘s-Morgens als we de gordijnen opentrekken komt deze merel aangehupt. Hij weet dat hij kan rekenen op kruimeltjes brood. Als de deur wijd openstaat, komt hij soms even op de drempel zitten. Hij meent dat hij het alleenrecht heeft op onze tuin, want elke andere vogel, groot of klein, wordt door hem met veel geblaas en gekwetter weggejaagd. Waarschijnlijk is niet elke vogel daar van gediend, want een paar weken geleden was hij ineens gewond. Hij trok met zijn rechter pootje en bij het eten kon hij bijna zijn evenwicht niet houden. En zijn strakke verenkleed zag er verfromfaaid uit. We vreesden dat hij een hapje voor een kat zou worden. Maar na veel eten en rusten in het zonnetje is hij weer helemaal opgeknapt. En als vanouds verdedigt hij zijn territorium.

Recept: Turkse gevulde aubergines

Turkse-gevulde-aubergines Turkse gevulde aubergines (Iman Bayeldi)

(4 personen:)

2 aubergines

3-4 eetlepels olijfolie

¼ theelepel komijn

½ theelepel koriander

peper, zout

1 ui, grof gehakt

100 gram gepelde tomaten

25 gram rozijnen zonder pit

1 teentje knoflook, fijn gehakt

100 gram geraspte kaas

evt. wat tomatenpuree

Snij de stelen van de aubergines en snijd ze dan in de lengte doormidden.

Hol ze uit tot op ca. 1 cm. Snij het vruchtvlees in kleine blokjes.

Strooi zout op de aubergines en laat ze in een vergiet uitlekken. Spoel ze daarna af met koud water.

Zet de oven op 175 graden.

Verhit de olie, voeg komijn, koriander en peper toe Laat de kruiden ca. 1 minuut zacht fruiten.

Voeg de ui toe en bak glazig en doe het auberginevruchtvlees erbij en bak tot het bijna zacht is.

Voeg dan tomaten, rozijnen en knoflook toe en laat fruiten tot de tomaten zacht en smeuig zijn geworden. Voeg eventueel wat tomatenpuree toe als het te droog wordt.

Vul de halve aubergines met dit mengsel en strooi er de kaas over. Zet ze in een lage ovenschaal en laat ze hoog in de oven ca. 40 minuten bakken.

EET SMAKELIJK!!

Uit: Gezond eten zonder vlees.

Nostalgie

Museumwoning-oliestel

Met schoonzus gingen we laatst naar de museumwoning in de Jacob Catsstraat in Rotterdam. Zomaar een huis in een doodgewone straat. Maar wie er binnenkomt, proeft meteen de nostalgische sfeer van vroeger, op bezoek bij oma.

Er zijn eigenlijk twee woningen. Eén is ingericht in de stijl van de jaren 30-40 en de andere, iets verderop, ademt geheel jaren 50-60.

De huizen zijn te bezichtigen op woensdagmiddag van 12.30 – 17.30 uur of op afspraak. Kijk voor meer informatie op:

www.museumwoning.nl

Spreuk van de week (20)

Rodin-denker

Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:

Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen

F. Daels

Spelletje #20 (handen)

Spel_#20-V

Dit is de tweede opgave uit een rij van 3.
Klik hier om de vorige opgave te bekijken.
Je kunt nog inzenden om bonuspunten te verdienen.

Deze handen behoren aan een jonge man.

Ook deze week wil ik weten:

  • Van wie zijn deze handen?
  • Door wie werden ze geschilderd?
  • Waar hangt dat schilderij?

Elk goed antwoord levert weer een punt op.

Antwoorden kan alleen via e-mail aan:

spelletje@knutzels.nl

Bombardement op Rotterdam

Wie in Rotterdam woont, ontkomt niet aan de geschiedenis van de stad. Mijn stad is letterlijk gebrandmerkt door het grote bombardement op 14 mei 1940.

Meteen na de oorlog werd in Rotterdam begonnen met de wederopbouw en men had het te druk om naar de geschiedenis te kijken.  Geboren in 1948 heb ik slechts vage herinneringen aan grote stukken braakliggend land midden in de stad. Ik ben opgegroeid met het gedreun van heimachines en steeds hogere bouwkranen. Met straten en pleinen die constant van aanblik veranderen.

Maar nu, nu er steeds minder mensen zijn die het kunnen navertellen, komt de drang om de geschiedenis te bewaren. Op de site van de brandgrens is van alles te zien over deze helse tijd. Met verhalen van mensen die het konden navertellen, foto´s van de verwoestingen en nog veel meer.

En het is mogelijk om de brandgrens na te lopen.De routebeschrijving is ook op de site te vinden.

2007-Herdenking brandgrens (afb. uit Wikipedia)

2007-Herdenking brandgrens (afb. uit Wikipedia)

Maar eigenlijk zou ik elk jaar dit willen zien: de brandgrens verlicht en dus zó griezelig zichtbaar.

Knieperig…

Het was koud en ze wilden wel even opwarmen voordat ze de trein terug naar huis namen. Gelukkig was er een bruin kroegje op de hoek van de straat.

Er was nog net één tafeltje vrij, naast de verwarming, beter kon niet. Hij nam een biertje en een jonge borrel ernaast. Daar word je wel warm van. Zij wilde wel een rood wijntje.

Het café werd druk bezocht door de lokale bevolking. De vrouw achter de tap begroette telkens nieuwe kennissen. Het geroezemoes vormde een prettig achtergrondgeluid en werd begeleid door het klikken van biljartballen.

Toen werden bakjes knabbels rondgebracht. Hmm, gezellig, dacht zij. Maar nee, het bleek alleen voor de stamgasten te zijn. Hun tafeltje bleef leeg en de sfeer verkilde plotseling.

Ook hij had het gezien. Kom, we gaan, zei hij,

Buiten keken ze elkaar aan. Dat was nou echte Hollandse knieperigheid, zeiden ze eenstemmig.

Recept: Josie’s vispotjes

Bij-recept-Josie's-vispotje Dit recept komt uit Roald Dahl’s kookboek. Daarin staan recepten van Roald zelf, zijn familieleden maar ook van anderen. Dit recept werd bedacht door Josie Fison, één van de keukenhulpen.

Josie’s vispotjes

6 éénpersoons vuurvaste souffléschaaltjes

300 gr. Gerookte vis (bijv. schelvis of forel)

3 tomaten, zonder vel, zonder pitjes, in stukjes gesneden

sap van ½ citroen

3 eetlepels fijngehakte peterselie

1 ei, losgeroerd

3-4 dl. Room

50 gr. Geraspte (Parmezaanse) kaas

zout en peper

extra peterselie voor de garnering

Verwarm de oven voor op 190 graden

Verdeel de vis en de tomaten over de souffléschaaltjes en sprenkel er citroensap en peterselie over

Meng het ei met de room en breng op smaak met peper en zout

Giet het roommengsel over de vis

Bestrooi met Parmezaanse kaas

Laat de potjes in de oven bakken tot ze pruttelen en goudbruin zijn geworden

Serveer met een takje peterselie.

EET SMAKELIJK!!

Uit: Roald Dahl’s kookboek (ISBN 902610965-2)