About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Op de Solex

Gelukkig heb ik (bijna) altijd mijn fototoestel bij de hand.
Dus kon ik afgelopen zondag deze nostalgische groep vastleggen. Samen op de Solex, ja gezellig.
Drie dames hadden zich opvallend gekleurd gekleed, zodat ze niet over het hoofd gezien zouden worden. En dat is natuurlijk wel zo veilig.
Toen ik vroeg of ik hen op mijn blog mocht zetten, kreeg ik een volmondig “Ja, natuurlijk.”

Tot mijn verbazing dook plotseling een bekend gezicht op. Het was Marie-Josée, de nurse-practioner die mij al sinds 2008 begeleidt en controleert. Ook zij hoorde bij de groep en één van de vrolijke dames bleek haar moeder. Wat kan de wereld klein zijn.
Leuk om elkaar zo buiten de ziekenhuismuren te ontmoeten. Goeie reis verder en nog veel plezier!

Gehaakte beer

In een periode dat ik graag iets “kleins” omhanden had, haakte ik graag kleine beertjes. Haken is deze week ook het thema bij Take-a-pic.

Van een vriendin had ik een zak vol haakgaren gekregen, onder voorwaarde dat ik voor haar een beertje zou haken. Het werd “Glacia”, een witte beer. Hoe klein ze is, zie wel. Ze past met gemak in mijn hand. Maar ik hou wel van priegelig werk.

Spreuk van de week (42)

Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:

Weinig kan het hart zo diep treffen als muziek
(anoniem)

Spelletje #42

De vraag van vorige week: van wie is dit logo? was niet al te moeilijk.
Hanneke, Henk, Jacqueline, Rina, Leo en Yvonne herkenden het Lidl-logo. Zij verdienden daarmee elk 1 punt.
Deze week ben ik op internet weer eens op zoek gegaan naar een apart gebouw.

De vraag is:
waar staat dit gebouw? Wie ook kan vertellen wat de functie ervan is, verdient een bonuspunt.

Antwoorden kunnen, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan:
spelletje@knutzels.nl

Amsterdamse eieren

Dit voorgerechtje vond ik in een Engels boek met recepten die van te voren klaar gemaakt kunnen worden.

8 hardgekookte eieren
30 gram gesmolten boter of margarine
1 eetlepel gehakte peterselie
1 theelepel (scherpe) mosterd
125 ml room
zout en peper
ca. 30 gram gemalen kaas

Hak de eieren en vermeng ze met gesmolten boter, peterselie, mosterd en room. Breng op smaak met zout en peper.
Verdeel over 6 kleine bakjes. Dek af met folie en zet ze minimaal 4 uur in de koelkast.
Afmaken:
De oven voorverwarmen op 190-200 graden Celcius.
De folie verwijderen, kaas over de schaaltjes verdelen ongeveer 10-15 minuten bakken tot de kaas gesmolten en goudbruin geworden is.

EET SMAKELIJK!!

Uit: Night before cookery by Anne Marshall

Zuiniger rijden

Jarenlang reed ik auto zonder me te bekommeren om hoe zuinig ik reed. Dat is niet netjes, en zeker niet milieuvriendelijk. Maar ja, dat is autorijden sowieso niet.

Maar nu we al weer een tijdje een nieuwe auto hebben, viel het me ineens op dat bij alle metertjes en tellertjes er ook een was, die aangaf hoeveel kilometer je nog met de tankinhoud toe kan.

Als je zuinig rijdt, dan zie die meter niet teruglopen, maar oplopen. De eerste keer begreep ik er niets van.

En nu ik het wel weet, word ik er weer een beetje zenuwachtig van. Want ik rij weg en dan kan ik nog 300 kilometer ver komen. In de stad zie je dat snel teruglopen naar 298, 295, 290. Hoe meer je moet schakelen, hoe sneller het gaat. En dan ga ik zuinigjes aan doen. Niet te snel optrekken, met een kalm gangetje in z’n 3 door de bocht, rustig terugschakelen, voet van het gas als er een stoplicht in zicht komt, zoveel mogelijk een constante snelheid aanhouden. En ja, dat helpt.
Op de grote weg, bij een redelijke en constante snelheid, wordt het aantal kilometers weer meer.
Al komt er natuurlijk toch een moment dat de meter aangeeft dat er weer getankt moet worden. Want hoe zuinig ik ook probeer te rijden, benzine slurpen doet ie toch.

Spreuk van de week (41)

Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:

Moed is doorgaan wanneer je hebt ontdekt dat er ook een kans is dat je verliest.
T. Krause

Daar gaat ie

Jarenlang heeft hij er over gedroomd. Jarenlang heeft hij ervoor gespaard. En dan was het eindelijk zo ver. Hij vertrekt naar India, met de trein. En minstens een half jaar blijft hij weg.
En naarmate het uur U naderde, steeg de spanning en gierden de zenuwen door zijn lijf. En niet alleen van hem, ook bij pa en ma was de hoogspanning te voelen.

Eindelijk sta je dan op het station.  De klok tikt de laatste minuten weg. Er wordt gezoend, gehuild, geknuffeld en nog eens gezoend. Maar dan moet je onverbiddelijk de trein in. Nog één keer zwaaien.

Tot over een half jaar!

Wie zijn reis wil volgen, klikt op zijn blog: Het spoor naar India

P.S. Wat een zegen is de mobiele telefoon en zijn SMS-berichten!