| De toren op de foto is de toren van de Hervormde kerk in Deinum (F). Henk, Rina, Hanneke en Jacqueline wisten hem te traceren. Voor Jacqueline was het een thuiswedstrijd, want zij woont er in de buurt en komt er vaak langs.
Maar alle vier hebben zij een punt verdiend. |
 |
 |
Deze week weer een fragment van een logo. Waarschijnlijk niet al te moeilijk te herleiden.
Wie het raadt, verdient daarmee 1 punt. Antwoorden kunnen, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan: |
| Vandaag vertrekt jongste zoon. Hij heeft ontslag genomen, zijn spullen verkocht of opgeslagen en de huur van zijn huis opgezegd.Hij gaat het avontuur tegemoet, met de trein via Turkije, Iran en Pakistan naar India. De eerste etappe gaat naar Istanbul. Voorlopig zal hij het moeten doen met alleen een volle rugzak, een goed humeur en wat mazzel. Wij zullen hem volgen via internet. Wie ook geïnteresseerd is, klikt op zijn site: Het spoor naar India |
 |
Eenvoud is je levenspad bewandelen met precies genoeg bagage.
(Charles Dudley Warner)
 |
Van economie heb ik geen kaas gegeten. Ik snap niet hoe je het kunt verkopen dat meerdere postbezorgbedrijven veel efficiënter en goedkoper werken. Ik denk dan, meer managers, meer auto’s voor het vervoer, meer kantoren. Dat kost dus meer geld. Eerlijk gezegd, ik maak me er ook niet zo druk om.
Maar een aantal maanden geleden was er nogal wat commotie over de duizenden postbodes, die ontslag werd aangezegd. Zo op het eerste gezicht klopte het verhaal. Door al het e-mailverkeer liep de postmarkt terug. We schrijven tenslotte steeds minder en verzenden het liever via de elektronische weg. Maar wat ik niet begrijp, is dat er nu weer kaartjes bij de post zitten, waarop je wordt aangespoord postbode te worden. Als er nu al een tekort is, dan heeft het management dus zitten slapen en zeker geen vooruitziende blik gehad. Wat nou, SURE WE CAN? |
| 1 flinke ui, gesnipperd 1 knoflookteen, gesnipperd ongeveer 800 gr. Bloemkool, in kleine eenhapsroosjes verdeeld 450 gr. Vastkokende aardappelen, in blokjes gesneden. 2 eetlepels Patak currypasta ongeveer 300 gr. half om half gehakt 1 rode paprika, in kleine stukjes gesneden 2 eetlepels geschaafde amandelen 2 eieren 6 eetlepels yoghurt 1 – 3 eetlepels (olijf)olie peper, zout 1 (groenten)bouillonblokje |
 |
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Kook de bloemkool en aardappelen in water met het bouillonblokje beetgaar (circa 10 minuten) Giet af en zet apart.
Verhit de olie en fruit hierin de ui goudbruin.
Roer er de currypasta door en voeg dan de knoflook en paprika toe. Laat even meebakken.
Doe dan het gehakt er bij en bak het rul.
Schep er voorzichtig de bloemkool en aardappelen door.
Breng op smaak met peper en zout.
Schep alles in een ovenvaste schaal *) en verdeel er het amandelschaafsel over
Klop de eieren met de yoghurt en giet dit mengsel over de schotel.
Zet de schotel ongeveer 25 minuten in de oven.
Eet hierbij eventueel een komkommersalade en drink er een stevige rode wijn bij.
*) Tot zover kan het recept tevoren gemaakt worden.
| Toen we laatst in Frankrijk waren, viel het ons weer op. Hoe (relatief) goedkoop buiten de deur eten in Frankrijk is en hoe duur in Nederland.
We aten een paar keer in een Bar Tabac. Geen sterrenkeuken, maar wel eerlijke kost. Met zijn vieren hadden we voor ruim 50 Euro een 3-gangen menu, een karaf cider en koffie toe. Een andere dag aten we in dit gezellige restaurantje. Weer namen we het 3-gangenmenu. Met verbazing keken we naar onze borden. Prachtig opgemaakt, verzorgd en heerlijk. En dat voor 12,50 p.p. |
 |
Kom daar maar eens om in Nederland. Voor die prijs heb je hier nauwelijks een hoofdgerecht en dat is dan meestal uit iets uit de frituur, met ernaast ondefinieerbaar vlees in een morsige saus.
De Horeca klaagt steen en been, want de klanten blijven weg. Wij weten wel waaraan dat ligt!
| Alweer PINK RIBBON, maar dit keer als onderwerp bij Take-a-pic.
In eerste instantie had ik geen idee, toen wilde ik mijzelf fotograferen in mijn felle PINK T-shirt. |
 |
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:
Elke minuut waarin je je druk maakt om het verleden, gaat af van je toekomst.
|
| Wat had ik graag in zo’n hippe bakfiets willen zitten. Knus voorin, met moeder of vader druk peddelend.
Maar ja, dat was toen helemaal niet in de mode. Bakfietsen waren voor bakkers, of slagers, of voor de man die langskwam met “Verse waar van Bosselaar”. (Dat was de leverancier van vlees voor de hond of kat, in Rotterdam en omstreken wereldberoemd….) |
 |
| Het spelletje van vorige week was niet zo moeilijk. Dat het om een fragment van het NCRV-logo ging, zagen Henk, Hanneke, Yvonne en Jacqueline.Zij verdienden hiermee elk 1 punt.
Dit 3e kwartaal heeft Henk de meeste punten verdiend (zie de scorelijst)Van harte gefeliciteerd. Je (virtuele) prijs is inmiddels verstuurd! Volgende week beginnen we weer met een nieuwe lijst. |
 |
|
Weer een keer iets heel anders. Deze toren staat in Nederland, maar waar?
Wie het antwoord weet, verdient 1 punt. Antwoorden kunnen, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan: |
| ’t Is weer zo ver: oktober, inmiddels onlosmakelijk verbonden met Pink Ribbon en borstkanker.
Eerlijk gezegd schrok ik van een artikel in de Libelle van deze week: “Het lijkt wel hip om borstkanker te hebben”. Nou nee,hip is het beslist niet. De ziekte is gelukkig steeds beter te behandelen en niet iedereen hoeft ook meteen een borst te missen. Ikzelf heb een borstbesparende operatie ondergaan en een okseltoilet. Tja, sta ik helemaal in mijn blootje, dan zie je de littekens. Maar zo vaak ga ik nou ook weer niet en plein public uit de kleren. En ook de Playboy heeft geen belangstelling … 😉 |
 |
Toch ervaar ik dat het bijna onmogelijk is om de borstkanker helemaal te vergeten. Oh, niks dramatisch hoor. Maar sjouw ik te veel met m’n linker arm, dan voel ik dat. Ik doe sommige dingen heel bewust (of juist niet), omdat ik geen verwondingen aan mijn linkerhand of arm wil. De linkerkant is sowieso gevoeliger, dus slaap ik al weer ruim twee jaar op mijn rechterzij. Kortom, er gaat geen dag voorbij of ik denk er wel eventjes aan. Toch heeft die oktober/borstkankermaand wel degelijk zin. Om mensen te herinneren.En alle merchandising levert weer geld op voor het nog oh zo noodzakelijke onderzoek!
Toevallig is oktober voor mij ook de maand van de controles. Ik ga er voorlopig maar van uit dat alles, net als vorige keren, weer goed zal zijn.
