About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Natuur in de stad

Geen fraai perk met bloemen, geen monumentale boom.
Gewoon een paardenbloem, groeiend tussen stenen, tegen beter weten in.
Vrijwel iedereen loopt er aan voorbij, onnadenkend gooit iemand zijn afval er naast. Een hond snuffelt aan haar en heft dan zijn poot op. Och, je zou voor minder het bijltje er bij neerleggen.Maar nee hoor, ze blijft fier rechtop staan en bloeit alsof ze in een frisse wei staat.

Hoge nood

Ooit stond ik op een Chinees toilet (nou ja, een paar gaten in de grond met een huisje erboven) samen met nog twee Nederlandse reizigsters. Samen een plas doen, werkt prima voor de groepsvorming. Maar geef mij toch maar liever een privé gelegenheid.

Ik zag ze in soorten en maten. Uiterst primitief, niet meer dan wat gaten in de grond met een afdak, zeer luxueus met glimmend chroom en marmer, met een emmertje ernaast of met superluxe doorspoeling. Schoon, minder schoon en zeer smerig. Maar ja, hoge nood breekt wetten. Soms moet je echt zoeken naar zo’n privaat en weet je niet of je de tekens wel goed interpreteert. Achter deze deuren vermoedde ik toch echt iets anders….

..

   

Ook hoge nood bij Stuureenfoto deze week. Neem een kijkje en doe eens mee!

Verdienen

Al meer dan 5 jaar maak ik elke dag een blog. Dat doe ik voor mijn plezier.

Ik ben niet de enige, Bettie, Wieneke, Marthy, Chantal en nog vele anderen schrijven ook blogs.

Die doen dat allemaal, net als ik, voor niks en niemendal. Maar er zijn mensen die met het schrijven van een stukkie (understatement van Kronkel) geld verdienen. En soms is er zelfs wel eens één die zijn honorarium fors weet te verhogen.

Zoals Jan Mulder, die per column (duur woord voor zo’n stukkie in de krant) zo’n 500 euro per keer (= per week) verdiende. Maar sinds hij is overgestapt naar de Vlaamse krant “Het Laatste Nieuws” ontvangt hij ruim 10x zoveel, namelijk 5.000 euro per keer. Drie jaar lang mag, oh nee, moet (!) hij elke week een column schrijven. Maar dat levert hem dan in drie jaar 750.000 euro op. Oh ja, hij moet er ook nog wat promotionele dingen voor doen, als ambassadeur van de krant.

Zou er ook iemand zijn die ons voor al die blogs zou willen betalen? Laten we klein beginnen, voor pakweg één vijfde van de prijs, dus zo’n 50.000 euro per jaar. Dat is dan toch een koopje voor elke dag een blogje, en vaak een zelfgemaakte foto als bonus gratis erbij. En wat mij betreft, voor dat bedrag wil ik best nog wel eens ergens leuk komen opdraven!

Eh….. wie biedt? Bij meerdere aanbiedingen wordt geloot 😉 😉 😉

Tour de France

Dit jaar start de Tour de France weer een keer in Nederland, in Utrecht. Zo’n evenement gaat niet ongemerkt voorbij aan de stad. Al wekenlang stond alles in het teken van DE FIETS.
En natuurlijk laat de handel zich dan ook niet onbetuigd. Fietsen is in en dat zullen we weten. Zo zag ik bij Betsies Kookwinkel op de Vismarkt in Utrecht zelfs koekjesuitstekers van fietsen. Lijkt me eigenlijk wel lekker.
Onderweg even stoppen…, thermosfles koffie en dan zo’n knapperig fietskoekje erbij.De fiets iets verderop leek me een tikkie te groot. Ik ben niet zo’n fietsheld en kom graag met mijn voeten op de grond. Maar als reclame-object viel ie zeker op!  

 

Geluksbrenger

Je ziet ze hier steeds vaker, in Chinese en Japanse restaurants, in de toko en bij mensen thuis. Soms een beetje kitsch, met veel bling-bling, soms zelfs helemaal verguld, maar ook wel helemaal wit.Het is Maneki Neko, de gelukskat. Hij wenkt met zijn poot en roept het geld, bezoek en geluk binnen. Misschien geloof je er niet in, maar ach, kwaad zal het ook niet kunnen. Bij ons hangt ie als magneet aan het prikbord in de keuken. En bij tijd en wijle denk ik dat ie me ook nog helpt 😉

 

Lekker

Dit is een typisch Rotterdams plaatje! Een beetje sombere dag, op het Binnenwegplein.
Mensen op bankjes, met in hun hand een grote zak met echte Rotterdamse patat. Van Bram Ladage, die een grote friettent heeft op het plein. Met een enorm blik cola als aandachtspunt. Je kunt hem bijna niet missen. En er omheen dus altijd een heleboel mensen, een beetje gebogen over hun friet. “Ladage bocheltjes” noemen we dat thuis. Maar dat weten deze mensen natuurlijk niet 😉 😉 😉
Hier geen chique terrassen, geen dure glazen wijn of luxe bier. Gewoon, op z’n Rotterdams. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. 😉 😉 😉

Specialiteit

Welke souvenirs brengen we mee van vakantie? Ach, eigenlijk niets. Iedereen heeft alles al en wat je daar koopt, kun je hier ook krijgen. Dus voor ons geen sleutelhangers met de Eiffeltoren, geen Manneke Pies of sneeuwbol met de Keulse Dom.
Maar we nemen meestal wel iets eetbaars mee uit ons vakantieland. Een speciale worst, een lekker kaasje of een mooie fles likeur. En we herinneren ons maar al te vaak de lekkernijen die we onderweg kochten. Zoals zo’n heerlijke Luikse wafel.

Zulke heerlijke herinneringen worden deze week ook opgehaald bij Stuureenfoto. Doe ook mee als je zin hebt.