 |
Vandaag is Leo jarig. We vieren het bescheiden, maar gezellig samen. Met iets lekkers bij de koffie en een biertje bij het eten. Dat doen we wel vaker, ook als hij niet jarig is. Want het leven is een feestje, maar die slingers moeten we zelf ophangen. “Proost Leo, dat we nog maar heel veel jaren samen kunnen klinken!” |
| De 3e dinsdag in september, Prinsjesdag. Politiek gezien een belangrijke dag, maar dat ga ik hier niet belichten. Ik ben nieuwsgierig naar de robe van de koningin, maar vooral naar de hoedjes van de dames. Dopjes of wagenwielen, rood, groen of grijs. Met of zonder veren, bloemen, vruchten….
Misschien wel zoiets als deze, uit de oude doos. En toen nog heel voordelig…. |
 bron: Pinterest |
Elke maandag vind je hier een leuke poster. Zodat we de week in ieder geval met een (glim)lach kunnen beginnen.
bron: Pinterest
Oh, oh, oh, wat kan dat lekker zijn. Zo’n kalfskroket van de FEBO. Die je neemt als je toevallig langs zo’n zaak komt. Vooral als het druilerig weer is. Dan is zo’n kroketje zo lekker, ook al weet je best dat het nou niet bepaald een gezonde hap is. Maar zo nu en dan even niet nadenken en genieten.
De FEBO bestaat al 75 jaar en het schijnt dat de kroketjes nog steeds volgens het recept van de eerste bakker gemaakt worden. Met zelfgetrokken bouillon, goed vlees en roomboter. Nou, dat geloof ik op slag.
Gelukkig zit die zaak in Rotterdam niet om de hoek en andere kroketten wil ik niet. Alleen die van mijn tante konden de vergelijking doorstaan, maar ja, die is er al lang niet meer.
Een strakblauwe lucht duid dan wel op mooi weer, met lekker veel zon, maar ik vind zo’n wolkenlucht veel mooier. En zeker in Nederland, waar de wolken zulke mooie vormen en verschillende tinten kunnen hebben. En die regen soms, nou ja, die neem ik op de koop toe 😉
 |
Neefje Ivan is bijna 3 jaar, maar al een groot fan van Paul McCartney. Hij zingt niet over konijntjes in een knollenland, maar “IJlufyou jee,jee, jeeh”. Vraagt aan zijn moeder of ze weer de Beatles op wil zetten en hij wil dolgraag een gitaar voor zijn verjaardag. Het feest van afgelopen weekend was voor hem dan ook compleet, toen zijn neef met zijn gitaar aankwam. Een echte gitaar…. en hij mocht er zelfs eventjes op spelen.
Die is nog wel een beetje te groot voor hem. Maar kijk hoe hij dat instrument vasthoudt…. Precies als Paul, die linkshandig is. |
 |
Wij houden van een wijntje en meestal drinken we één of twee glaasjes bij het eten. Er staan dan ook wat flessen in onze voorraad. Geen grote Chateaux, maar iets lekkers voor een redelijke prijs. En soms vind je zomaar ergens een fles waarvan je denkt “Ja, die wil ik wel. Daar word ik vrolijk van!” Zoals deze. Want je kunt met geen mogelijkheid chagrijnig blijven als je zo’n fles openmaakt. We dronken hem bij een heerlijke vegetarische pastaschotel en hij smaakte prima! Nee, hij ging niet helemaal leeg. We hielden nog wat over, voor de volgende vrolijke dag 😉 |
Dat het in studentenkamers soms een geweldige rotzooi is, weet ik uit ervaring. Als wij op (aangekondigd) bezoek kwamen, was de ergste rotzooi weggemoffeld. Maar dan nog kon zo’n kamer niet voldoen aan het predikaat “schoon”. En wat te denken van een studentenflat, waar 24 studenten op één etage woonden en de keuken deelden. Daar wil je niet gezien worden en als moeder spoken er de akeligste ziektes door je hoofd. Maar ja, onze kinderen zijn, ondanks al die ronddansende bacteriën en bacillen, toch opgegroeid tot nette mannen.
Zal de nu lopende verkiezing tot “ransbal” uiteindelijk leiden tot een wat hygiënischer houding van de studenten. Ik ben benieuwd…
 |
Afgelopen weekend vierden wij feest. Zwager werd dit jaar 70, schoonzus 65 en dan zijn ze binnenkort ook nog eens 40 jaar getrouwd. Dat is samen 175 jaar en wel een reden om een feest te vieren. Vrijdagmiddag werden wij verwacht in De Biestheuvel in Hoogeloon, waar we met een drankje verwelkomd werden. Er was voor alles gezorgd en we konden met de familie gezellig samen zijn. Er hoefde niets en er was van alles mogelijk. Dus zaten we lang buiten, kletsen we met elkaar over alles en nog wat. Onze zoon speelde gitaar en wij zongen mee. De kleinkinderen (onze neefjes) speelden met elkaar, amuseerden zich kostelijk en werden een beetje verwend. |
Zelfs de kleinste lachte en wipte in zijn maxicosy en huilde alleen als hij honger had. Dan kwam zijn flesje en was hij weer tevreden.
Een heerlijk en relaxt weekend, waarin we spelletjes deden, in een fietstrein door de Kempen reden en met een GPS in de hand een wandeltocht maakten. Schoonzoon stelde op You Tube een playlist van een gros door ons gekozen liedjes samen, variërend van Eddy Christiani tot Coldplay en alles wat er tussen past. Ondertussen hieven we het glas en genoten we van de heerlijke avond. Heel laat lag tenslotte de laatste op bed. Maar de volgende ochtend waren we allemaal weer keurig present voor de brunch.
Zondagavond keerden we weer huiswaarts. Het was een heerlijk feest, waar we nog lang en vaak met veel plezier aan terug zullen denken.
Elke maandag vind je hier een leuke poster. Zodat we de week in ieder geval met een (glim)lach kunnen beginnen.
En dit plaatje is zo suikerzoet…. het bezorgt mij altijd een vrolijke bui
bron: Pinterest
