| Geen idee wie het maakte, geen idee wat het precies voorstelt, maar telkens als ik hier langs rij wordt mijn humeur opgepept. Speciaal als het regent, want hoe grauw het dan ook kan zijn, alles wordt er vrolijker van.
Het staat op de muur van een pand aan de Diergaardesingel in Rotterdam. |
 |
Laatste dag!
| Vandaag is het de laatste dag van het 5e One World One Heart event. Tot vanavond 24.00 uur kan nog gereageerd worden. Dan is het over! Meer dan 100 reactie kreeg ik en dat zeker niet slecht. Het brengt een hoop werk met zich mee, want alle reacties moeten beantwoord worden. Maar het was enorm leuk om zoveel oude en nieuwe bloggers te ontmoeten. Binnenkort laat ik weten wie een set kaarten heeft gewonnen. |
 |
Today is the last day of the 5th One World One Heart blogevent. Until this evening at 24.00 hours you can react. Then it is over and out!
I received more than 100 comments and I am very pleased with that result. It gave me a lot of work, as I answered everyone. But it was also great fun to meet so many old and new bloggers. Within short I will announce who won a set of my handmade cards.
Deel dit op:
Lente
| Ineens stonden ze er weer, de sneeuwklokjes. Het eerste teken dat de lente aan zal breken. En bij tijd en wijle werkt ook het weer nog mee. Een mooie strakblauwe lucht, zon en zulk prachtig fris licht. Alsof alles helemaal schoongewassen is. Het geeft lentekriebels. Ook binnen moeten de stofnesten weggepoetst worden. Dus meteen aan de slag! |
 |
Deel dit op:
Chaos
Oudste skypte weer eens vanuit India. Wat heerlijk om hem weer even te zien en te horen. Hij zit nu in Chennai, vanwaar hij met een boot naar de Andaman eilanden gaat.
En passant vertelde hij dat hij ’s morgens nog betrokken was geweest bij een verkeersongeluk. Nee, gelukkig hij had niets en er waren ook geen gewonden gevallen. De tuk-tukrijder reed als een waanzinnige, vertelde hij.
Dit is een filmpje van You Tube en ik vind het een wonder dat het meestal goed gaat.
Lees hier over de belevenissen gedurende oudste’s reis.
Deel dit op:
Spreuk van de week
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer. (En omdat het vandaag Valentijnsdag is, natuurlijk een spreuk over de liefde.)
Echte liefde is een droom als je niemand hebt, een wonder als je het vindt, magie wanneer je wordt bemind. |
Deel dit op:
Huisspreuk
In Duitse dorpjes staan soms nog van die leuke vakwerkhuisjes. Bijna altijd strak in de verf en vaak versierd met een spreuk. Deze spreuk vonden wij in Eschwege, waar wij vroeger vaker kwamen.
Mach reich ohne Neit wann Du treu und fleissig bist was von Gott in Freuden ist
Deel dit op:
Spelletje (6)
Het gebouw dat hier twee weken achter elkaar stond, was het oude hoofdkantoor van de NS. Het staat, uiteraard, in Utrecht en had als bijnaam “De inktpot”. Klik hier voor meer info.
Bettie, Hanneke, Henk en Rina vonden, na de hint, het antwoord en verdienden daarmee elk 2 punten.
| Vorige week stond hier ook nog een stadsplattegrond. Het is de plattegrond van Breda, getekend door de cartograaf Blaeu.
Dit werd gevonden door Bettie, Hanneke, Henk, Jacqueline en Rina, die er elk 1 punt voor krijgen. |
 |
 |
Deze week weer een detail van een huishoudelijk voorwerp. Wie weet wat dit is?
Antwoorden kunnen, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan: |
Deel dit op:
Uitverkoop
De winter is voor de handel eigenlijk al afgelopen. Alles moet weg, want de nieuwe zomervoorraad komt eraan! Dus wemelt het in de stad van de reclameborden:
Deel dit op:
Licht aan!
 |
Het valt me telkens weer op hoe sommige mensen vrijwel onzichtbaar door het verkeer fietsen. Soms zie je opeens twee witte cirkels de weg oversteken. Een fietser, soms met een kind achterop, die in de schemering nauwelijks opvalt. Met een donkere jas, geen voor- of achterlicht en met een mentaliteit van “God zegene de greep!”. Want anders kan ik het niet noemen: Zomaar plompverloren uit een zijstraat komen. Vanavond was het gelukkig droog, maar als het regent dan komen ze helemaal als het ware uit de lucht vallen. Zou het nou niet anders kunnen? Met van die reflecterende strepen, zodat ze beter opvallen? Op sommige regenpakken zitten ze, en ook op fietstassen. Het lijkt me veel veiliger. |
Deel dit op:
Lesje
| We liepen op de markt langs een tweedehands boekenkraam. Bovenop de stapel lag een boek, dat me vaag bekend voorkwam. Het was er zo een uit een serie van “Het boek van de maand” van een of andere boekenclub. De titel luidde: “De dag dat Caïro brandde”. De marktkoopman riep dat ik het voor Euro 0,75 mee mocht nemen. Maar dat was niet de bedoeling. We zijn net bezig om onze eigen boekenvoorraad uit te dunnen. |  |
Toen ik hem, half lachend, zei dat die titel wel erg actueel was, stak hij meteen van wal. En voor ik er erg in had, was ik in een politiek debat verwikkeld. Nou ja, debat… De koopman was van Arabische oorsprong en gaf me een lesje over de toestand in Egypte. Armoe en corruptie waren de steekwoorden. En vooral hoe Moebarak de boel onderdrukt had en al die jaren zijn eigen spaarrekening gespekt had. Het werd steeds meer. Sprak hij eerst nog van miljoenen, weldra rolden de biljoenen en triljoenen over zijn tong als regendruppels op een hostablad. Leo keek van verre toe. Ik had me hierin gewurmd, ik moest het zelf ook maar oplossen.
Maar uiteindelijk hield hij op. Met als laatste opmerking dat we “vooral niet moesten slapen, maar goed wakker blijven en je verstand gebruiken”. Ik knikte nog maar eens vriendelijk en met een wederzijds “Insjallah” gingen we elk ons eigen weg.
