Uithangborden is het thema van deze week voor Stuureenfoto. Vroeger hingen er veel meer reclame-uitingen bij winkels. En daar waren heel wat mooie exemplaren bij.
Deze hier fotografeerde ik in Warschau. Het zal wel niet authetiek geweest zijn, want Warschau is in de 2e Wereldoorlog totaal in puin gebombardeerd. Maar bij de herbouw van de oude stad werden ook de mooie uithangborden in ere hersteld.
| Vorige week liet een gedeelte van het logo van Den Haag zien. Het werd ontworpen door Anton Corbijn.
Dat werd gevonden door Henk en Rina, die hiervoor elk 2 punten verdienden. |
 |
 |
Dit keer weer eens een vlag. Wie weet van welk land deze vlag is?
Antwoorden kunnen tot vrijdagavond 19.00 uur, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan: |
| Moedig hield ze stand, deze laatste roos van de zomer. Maar ook zij heeft het veld moeten ruimen voor de winterkou, de nattigheid en de vorst.
Klik op de foto of hier om een YouTube-filmpje te openen met André Rieu’s versie van The last rose of summer |
En dit is de oorspronkelijke tekst van het gedicht door Thomas Moore: ‘Tis the last rose of summer Left blooming alone; All her lovely companions Are faded and gone; No flower of her kindred, No rosebud is nigh, To reflect back her blushes, To give sigh for sigh. I’ll not leave thee, thou lone one! To pine on the stem; Since the lovely are sleeping, Go, sleep thou with them. Thus kindly I scatter, Thy leaves o’er the bed, Where thy mates of the garden Lie scentless and dead. So soon may I follow, When friendships decay, From Love’s shining circle The gems drop away. When true hearts lie withered And fond ones are flown, Oh! who would inhabit, This bleak world alone? |
 |
Volgens de Zen-leer is in alles wat je meemaakt “verlichting” mogelijk. Er zijn hele ingewikkelde manieren om verlichting te bereiken (als je die al bereikt), maar wie wil kan ook Zen-momenten in elke dag vinden. Je moet je er wel van bewust worden. |
Geniet van het moment, doe het nu.
Dus laat de wekker je elke morgen het signaal geven van een nieuwe dag – de eerste dag van een nieuwe periode in je leven. ONTWAAK!
| Ik deed niks, tenminste ik was me niet bewust dat ik raars deed, maar plotseling stond mijn computerbeeld op z’n kop. Ook m’n muis was de weg kwijt en ging links als het rechts moest en overal waar ik hem niet wilde hebben. |  |
Om zoiets kan ik bloedlink worden. Computers horen te doen waarvoor ze zijn gemaakt en dat betekent in ieder geval doen wat ik wil. Geen eigen wil er op na houden en zeker niet mijn wereldje op z’n kop zetten.
Ik probeerde wat toetscombinaties, maar dat bracht me nog verder van de wijs. Helemaal uitzetten, dacht ik, wil ook nog wel eens helpen. Maar nee, opnieuw stond alles op zijn kop. Oh, oooh, hier zou echtgenoot ook niet blij mee zijn. Tot ik opeens bedacht dat je het beeld kon manipuleren door ergens met je muis in de zijlijn te klikken. En zie, daar verscheen, nog steeds op zijn kop, een klein schermpje waarop onder andere ook stond “rotatie”. En ja, het lukte me na vele vergeefse pogingen om het scherm weer normaal te krijgen. Want werken met je nek in een dubbele kronkel, daar krijg je gegarandeerd last mee.
 |
Om de botontkalking te beperken, kreeg ik het advies om regelmatig (eigenlijk dagelijks) minstens een halfuur stevig te wandelen. Mensen met een hond zullen hun schouders ophalen en zeggen dat ze dat sowieso altijd al doen. Maar wij hebben geen hond en de auto staat klaar voor de deur ….. Maar goed, je neemt zo’n advies ter harte en dus lopen we tegenwoordig iedere dag. Een rondje wijk, een rondje Rotte, op zondag lekker door het Kralingse Bos of rondom de Kralingse Plas. |
Of we lopen functioneel, naar de supermarkt, het winkelcentrum. Met een klein rugzakje, voor de boodschappen. Dan besparen we niet alleen op benzine, maar ook op de boodschappen. Want in een impuls iets meenemen, betekent een flink eind sjouwen. Wat zijn we toch goed bezig 😉
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:
Krachtige vrouwen zijn de sleutel tot verandering
|
Het thema dat ik deze week voor Stuureenfoto had bedacht, is verzamelingen. We verzamelen tenslotte allemaal wel wat, van postzegels tot planten, van theelepeltjes tot teddyberen, van … nou ja, vul zelf maar in.
In Cesky Krumlov (Tsjechië) maakte ik een foto van een kleine verzameling poppetjes. Ze hingen er ter verkoop, want het was de etalage van een speelgoedwinkeltje. Maar evengoed een leuk plaatje.
| Op de foto van vorige week stond Frank Bunker Gilbreth Sr. (1868 – 1924). Hij was de eerste die, samen met zijn vrouw Lilian, arbeids-bewegingen analyseerde en keek hoe arbeid efficiënter kon worden ingericht, waardoor de productie werd verhoogd.Maar hij was ook de vader van 12 kinderen. Het boek “Voordeliger per dozijn” werd geschreven door 2 van zijn kinderen en vertelt op humoristisch wijze het reilen en zeilen in dat grote gezin.
Henk en Rina verdienden elk 1 punt. |
 |
 |
Deze week een logo, maar van wat of wie? En wie heeft het ontworpen?
Er zijn 2 punten te verdienen. |
Vandaag leek de mist maar niet op te trekken. Ik moest naar de verjaardag van een vriendin. Die woont weliswaar niet zo ver, maar ik ontkom niet aan een stuk snelweg. En als ik ergens een hekel aan heb, dan is het rijden op de snelweg in de mist. Maar gelukkig, alles verliep goed.
Toch ook nog een stuk gewandeld. En gek, hoewel ik een beetje bedrukt op weg ging, werd ik allengs vrolijker. Ik liep alleen, en dan voer ik het tempo flink op. Al onverstaanbaar neuriënd, want dat doe ik meestal, struinde ik diverse mensen langs. Die zullen wel gedacht hebben dat ik erge haast had. Nee hoor, ik liep gewoon mezelf achterna. Bij de supermarkt wat boodschappen gedaan (bijna te veel om mee te nemen). En eenmaal thuis lekker aan de thee.
Zo werd het toch een dag met een zilveren randje, ondanks alle mist buiten.
