| Dit was het logo waar ik vorige week naar zocht: van de Partij voor de Dieren. Henk en Rina vonden het antwoord en verdienden daarmee elk 1 punt. Maar zoals ik vorige week al schreef, er komt geen nieuwe opgave. |
 |
Graag wil ik alle deelnemers en deelneemsters aan mijn spelletje bedanken. Voor allemaal een mooi boeket bloemen.
 |
Laatst bedacht me dat er overal in Nederland kasten vol moeten staan met dingen die we kregen of kochten, maar die in het gunstigste geval slechts één keer gebruikt zijn. Want gebruiken jullie regelmatig een wafelijzer, chocoladefontein, pastamaker, donutbakker, kaasfonduestel, steengrill of andere apparaten? Zelf moest en zou ik jaren geleden een pastamachine hebben. Kreeg hem voor mijn verjaardag van manlief, die er veel geld voor betaalde. En hoe vaak maakte ik verse pasta? |
Met het schaamrood op de kaken beken ik dat die keren op de vingers van één hand te tellen zijn. Te veel werk, te veel rommel, te veel rompslomp.
Het zelfde geldt voor het wafelijzer. Ze zijn heerlijk hoor, die wafels. Maar na de eerste keer heb je voor jaren genoeg wafels gegeten. En komt er visite, dan dan haal ik gebak of koekjes bij de bakker. Dus staan pastamachine en wafelijzer vredig op elkaar gestapeld in de berging.
| Wij maken al jaren niet meer zo´n heisa van de kerstversieringen. Meestal versier ik alleen de trappaal. Twee lange guirlandes gaan er om. Het is altijd weer een gedoe om die stijve takken een beetje natuurlijk te draperen. De guirlandes waren dit jaar aan vervanging toe en kwamen met lichtjes en al uit de winkel. Leo haalde de kerstdoos van zolder. En dan is er meteen weer die sfeer van nostalgie. Want de kerstversiering is gewoon nog een beetje ouderwets. Soms wil ik er wel eens een nieuwigheidje in hangen. Maar altijd moet er plaats zijn voor deze kerstman en zijn broer. Eigenlijk zijn ze van de kinderen. Ze zijn bijna even oud als zij en destijds meegebracht door schoonmama. Er mag dan in de loop van de tijd veel verloren/weggegeven/weggegooid zijn, deze mannetjes moeten er elk jaar weer bij zijn. Anders is het geen gezellige Kerst! |
 |
| Maandag scheen het zonnetje lekker. Mooi weer voor een bezoekje aan Blijdorp. Dat doen we wel vaker, zo maar eventjes wat wandelen en de nieuwe ontwikkelingen volgen. Want er wordt ook komende tijd weer heel wat ge- en verbouwd in de dierentuin. Omdat we zo rond lunchtijd gingen, hadden we wat brood meegenomen om onderweg op te eten. |
 |
Dat hadden de mussen ook snel in de gaten en binnen no time zaten er tientallen om ons heen. Als je niet oppaste, stalen ze de kruimels uit je hand. Maar ja, ze zijn dan wel brutaal, maar ook reuze vertederend. (klik op de foto voor een beter beeld)
De discussie wordt al heel lang gevoerd. Kun je parttime werken en toch carrière maken? Of moet je echt 60 of 70 of nog meer uur per week in touw zijn om zo’n goudgerand salaris (plus de nodige emolumenten) te krijgen?
Nee, zeggen de werkgevers, dames, u kunt alleen door het glazen plafond heen breken als u de volle week werkt.
Ik las het ook in een interview met Eva Jinek, toch een geëmancipeerde vrouw, zou je zeggen.
Ik denk dan onmiddellijk “Maar al die mannen in parttime functies?” Oké, ze hebben meerdere banen en zijn dan ook elke dag op pad. Ze zijn vaak meer dan fulltime bezig. Maar leiding geven aan een grote organisatie gaat heel goed samen met voorzitter zijn van een belangrijke stichting, of commissaris of lid van de RvB zijn. Dat is dan toch ook parttime? En zeker ook een verantwoordelijke job?
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:
Alle bezit is tijdelijk. Denk daarom niet: Ik heb iets verloren. Maar denk: Ik heb iets teruggegeven. |
Nou ja, wandeling. Dat lijkt me toch meer een wandelproject. Om helemaal naar Santiago de Compostela te wandelen van hier. Want ik fotografeerde deze gevelsteen in Brugge,. Naar Spanje is dus nog een flink stukkie lopen. Dat gaan we niet doen hoor! Maar het zou kunnen. En verdwalen zul je ook niet gauw, want overal langs de weg liggen Jacobschelpen als wegwijzers.
 |
Trouwens, St. Jacob past ook heel mooi in het thema van de week bij Stuureenfoto |
| Het detail van vorige was was van een KitchenAid keukenmachine. Zelf heb ik er geen, wel een Magimix. Die is een slag kleiner en past dus beter op mijn aanrecht. Uitstekend geschikt om van allerlei heerlijks mee te maken.
Hanneke, Henk, Martine en Rina vonden het goede antwoord en verdienden daarmee elk 1 punt. |
 |
 |
Dit is de laatste aflevering van mijn spel. Het is een detail van een logo, maar van welk logo?
Zoals gebruikelijk kunnen antwoorden kunnen tot vrijdagavond 19.00 uur, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan: Binnenkort start ik met een nieuw soort spel, waarover later meer. |
Toen wij vorig jaar in Normandië waren, stuitte ik op dit bord.
Het is dus echt waar, alle wegen leiden naar Rome
Mijn oog viel op dit berichtje. Want het zal je maar gebeuren. Je ligt in scheiding, staat ineens helemaal alleen voor de opvoeding van je kindje. Je roept de hulp in van een advocaat. En dan ontpopt die zich als een vervelend mannetje, die je probeert te dwingen tot dingen die je helemaal niet wilt. Wat moet je dan?
Je zorgt dat je mobieltje aan staat, zodat het vervelende gesprek wordt opgenomen. En… als bewijs kan dienen, zodat meneer de advocaat moet boeten.
Tijdens de rechtszaak blijkt dat er nog meer vrouwen de zelfde vervelende ervaringen hadden gehad. Maar ja, die hadden geen bewijs.
Ik geef een applaus voor de doortastende vrouw, die haar hoofd koel hield en zich de kaas niet van het brood liet eten.
