| Wie kent dit flesje nou niet? Thuis gebruikten we het bijna altijd, in de soep, op de andijvie, spinazie en vooral op de spruitjes. Want dan vond ik het nog een beetje smaken. Bij een tante stond het in een mooie zilveren houder. Die smaakte ook heel anders, vond ik als kind. Rijker, chiquer… Nu heb ik het zelf niet meer in huis.Maar dat de “uitvinder” een van oorsprong Italiaan was en dat het product al meer dan honderd jaar bestaat….? Maggi wordt tegenwoordig geproduceerd door Nestlé. En zij brengen natuurlijk veel meer op de markt dan alleen dit zoute sausje. Maar waar je ook ter wereld bent, iedereen herkent dit flesje. |
 |
Oud, nieuw, nieuwer
 |
 |
Zolang als ik weet, wordt er in Rotterdam gebouwd, gesloopt en opnieuw gebouwd.
In 1980 verrees naast de Laurenskerk een groot gebouw, het nieuwe KPN-gebouw. Heette dat toen zo? Dat weet ik eigenlijk niet, er zijn al zoveel namen aan dat bedrijf gegeven.
Het heeft er geen lang leven gehad, want het is inmiddels al weer lang en breed gesloopt en nu staat er een enorm flatgebouw. Zo snel gaat dat dus in deze stad….
Deel dit op:
Spreuk van de week
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:
Beter dan duizend woorden is één overwogen woord dat kalmte schept in wie het hoort. |
Deel dit op:
Luisteren
Door een samenloop van omstandigheden kwamen wij afgelopen zondag achter het orkest te zitten. Niet de allerbeste plaats in de Doelen, maar het gaf ons een mooie kijk op die orkestleden die je zo zelden aan het werk ziet: de percussiegroep.
Daarom nu een filmpje van een groot percussioniste: Evelyn Glennie. Zij is doof geboren, maar wat maakt ze een muziek!
En kijk ook eens hier: How to truly listen. Neem de tijd, want het duurt ruim een half uur, maar het is de moeite waard!
Deel dit op:
Toch nog…
| Schreef ik laatst dat de hoop op een echte “Cuvée Bonheur”door de vogels naar de gallemiese was geholpen, er is toch nog wijn in het verschiet. Niet van onze eigen druiven, maar van de worskhop wijnmaken die Leo en ik voor onze verjaardag van schoonzus- en zwager kregen. Afgelopen vrijdag was het zover. We werden naar De Wijkgaard in Meteren gebracht, waar we met nog twaalf anderen kennis maakten met het zelf wijn maken. En dat is toch iets meer dan druiven persen en de natuur verder zijn gang laten gaan. Eerst moest alle materiaal goed gereinigd worden. Daarna werd er in een flink vaatje appel- of druivensap gemengd met bananensap en flink geroerd,. Daarna moest de zuurgraad en het suikergehalte worden gemeten. Suiker, zuur, gist en nog het een en ander werd toegevoegd. |
 |
En tenslotte mochten we flessen vullen en daarop een waterslot doen. Die flessen (voor elke cursist een rode en een witte wijn in wording) kregen we mee naar huis. Die staan nu op het aanrecht in de keuken. En gisten dat het doet!! Soms lijkt het net een orgeltje, dat blob-blob geluid uit die watersloten.
Als het niet meer bubbelt, dan moeten de inhoud worden overgeheveld en weer van het waterslot worden voorzien. En dan begint het lange wachten, want pas volgend jaar zal de wijn “op dronk” zijn.
Ook hier geldt dus, geduld is een schone zaak!
Deel dit op:
Spreuk van de week
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:
Huishoudelijk werk is wat een huisvrouw doet, maar niet wordt opgemerkt totdat ze het niet meer doet.
|
Deel dit op:
Yoghurt-tulband
Dit recept is oorspronkelijk van Donna Hay, maar door mezelf een beetje aangepast. Ik vond hem iets te zoet en het suikerglazuur zeker te veel van het goede. Omdat de cake met olie gebakken wordt, blijft hij lekker mals. En, niet onbelangrijk, is hij cholesterol-vriendelijker dan cake met (room)boter . Bak hem in een tulbandvorm, omdat hij dan het beste gaar wordt.
| 180 ml olie (zonnebloem of arachide) 2 eieren 1 eetlepel fijn geraspte citroenschil 2 eetlepels citroensap 250 gram dikke (griekse) yoghurt 325 gr. basterdsuiker 270 zelfrijzend bakmeel snufje zout
Verwarm de oven voor tot ca. 175-180 graden. |
 |
Deel dit op:
Irritant
Hebben jullie ook zo´n hekel aan die irritante pingels bij het journaal?
Niet alleen het NOS-journaal hoor, maar ook bij de Belgische journaals klinken die hoge, irritante geluidjes tussendoor. Wat ons aan gaat, mag het meteen weg. Het doet zeer aan onze oren.
Deel dit op:
Rode sneeuw in december
| Dit boek van Simone van der Vlugt zag ik liggen in de bieb. Vluchtig las ik de omslag en dacht dat het over Jacoba van Beieren ging. Maar dat is een ander boek. Dit gaat over een vrouw ten tijde van Willem van Oranje. De tijd van de Geuzen en Leiden’s ontzet. Over oorlog, honger, en rovende en verkrachtende soldaten. Maar ook over liefde, opofferingen én de pracht en praal van die tijd. Ik heb het in één adem uitgelezen. Een aanrader voor iedereen die van historische romans houdt. |
 |
Deel dit op:
Kwetsbaar
Nooit geweten dat een mens zo kwetsbaar kan zijn. Als je geen controle meer hebt over je been en elke stap kan veranderen in een valpartij, dan loop je daar naar. De eerste dagen hing ik als een drenkeling aan Leo’s arm. In de supermarkt liet ik het karretje niet los en als er iemand wat al te snel voorbij kwam, moet ik gekeken hebben als een haas in doodsnood.
Maar alles went en langzamerhand komt er meer controle over mijn been, lijkt het “slapen” ervan minder te worden en loop ik weer enigszins normaal. Langzamer dat wel, meer oudedamesnelheid, zogezegd.
Het is iedere dag oefenen en vooral bewust bewegen en goed kijken waar ik loop. Maar ja, dat geldt voor iedereen toch wel?
Ik hoop dan ook weer wat regelmatiger te bloggen, want dat vind ik veel te leuk om op te geven.
