Bentobox

http://bentozen.wordpress.com/

De vertaling van Bentobox is, geloof ik,  “eten in een doos”. Maar dat is wel een heel simpele benadering. Want in Japan zijn bentoboxes bijna een soort van kunstvorm. Niet zomaar wat boterhammen met beleg ertussen en een appeltje erbij. Verre van dat. De bentoboxes die overal te koop zijn, zien er uit als klein juwelendoosjes. Met sushi, verpakte rijst en fraaie mini-zakjes sojasaus. En dat zijn dan nog maar de gewone. Japanse moeders maken waarschijnlijk nog veel mooiere.
De New Yorkse advocate Megan Noh maakt ook prachtige bentoboxes, die ze dan ook op haar site publiceert.
Ik vind het bijna jammer dat ik geen lunchdozen meer hoef klaar te maken.
Slechte etertjes zou je misschien wel kunnen verleiden met zo’n klein eetbaar kunstwerkje.

 

Gezegdes

Als ik vroeger iets moest schoonmaken, en het lukte niet al te best, dan zei mijn moeder “je moet ook ellebogenvet gebruiken”. Ze bedoelde dat ik het stevig onderhanden moest nemen.
Altijd heb ik gedacht dat mijn moeder het zelf verzonnen had, maar laatst las ik in een Engels blog dat iemand iets in elkaar had gezet, met spijkers en “a little ellbowgrease”. Dat ellebogenvet schijnt dus internationaal te zijn.
ik vraag me af of er nog meer van zulke gezegdes zijn. Weet iemand er een paar?

Optocht

Vorige week trok het Zomercarnaval door de straten van Rotterdam en dat bracht me op het idee voor het thema van Stuureenfoto van deze week: optocht.

Het leukst is natuurlijk als je helemaal per ongeluk in een optocht terecht komt. Zoals hier, in Binz (Mecklenburg-Vorpommeren), waar op een zondag grote karren met allemaal vrolijke mannen rondtrokken. Die mannen werden ter ere van Herrentag in het zonnetje gezet. En dat gaat in Duitsland zo als gewoonlijk gepaard met veel gezang, bier en lekker eten.

Zelfgemaakt

Al lang geleden maakte ik deze magneten met reis- en modeplaatjes. Ze kunnen prima wat notities bijeenhouden op een magnetisch bord of op de koelkast. Jammergenoeg lukt dat niet in mijn keuken.
Eigenlijk wist niet eens meer dat ik ze nog had, zo goed had ik ze opgeborgen. Maar een beetje opruimen bracht ze aan het licht.
 

Verstandig

“Zal ik ze nou wel of zal ik ze nou niet kopen? ”
“Worden het de roze of toch maar die gifgroene….?

Ach welnee, ik strompel er vast nog geen meter op weg en waarbij moet ik ze nou dragen? Geen idee. Die kekke, giftige kleurtjes, het model, de extravagante stilettohakken ….

Maar nee, ik was verstandig. Ze staan er nog steeds. Dus als een van jullie….

 

Hortus

Vorig week zomaar cadeau gekregen, een prachtig boekje over de Hortus van de VU in Amsterdam.
De Hortus ligt op een plekje waar je dat niet zo snel vermoedt. Achter het VU Medisch Centrum, aan de Van de Boechorststraat 8 in Amsterdam
Eigenlijk is de tuin nog helemaal niet zo oud, maar wel het bezoeken waard. En als je geen gelegenheid hebt om er naar toe te gaan, dan is het boekje een aanrader. Er staan prachtige foto’s in, maar ook mooie verhalen over de mensen die de tuin letterlijk “tot leven” wekken.
De tuin wordt bedreigd door geldgebrek, maar ook doordat men op de grond maar wat graag iets anders zou willen bouwen. Maar zo iets unieks in een verder tamelijk dor kantorenlandschap mag eigenlijk toch niet verdwijnen.

Bron: Parool.nl

Olympische Spelen

Alle sportfreaks zullen wel de zomer van hun leven hebben. Want op Nederland 1 is het sport, sport, nog eens sport.
Voor mij hoeft dat niet, maar ja smaken verschillen. En al die topsport hoeft voor mij al helemaal niet. Alles wordt geregeerd door de sponsors en het grote geld.

Nee, dan dit:

4 gouden medailles voor Fanny Blankers-Koen.  Een gewone, maar supersnelle huisvrouw!!

Vlinders

De vlinders bij Take a word herinnerden mij aan de kaart die ik laatst stuurde aan een vriendin en het cadeaudoosje dat ik ook voor haar maakte.
Vlinders alom, nietwaar
 

The butterflies with Take a word reminded me of the card I made for a friend, together with the little box I packed her present in.

Butterflies everywhere!