Dit bord fotografeerde ik in Hiroshima, Japan. Het geeft aan welke treinen er aankomen en vertrekken. Nou ja, dat is nogal logisch op een station. Maar die treinen hebben allemaal een andere lengte. En daarom staat heel duidelijk aangegeven ter hoogte van welk nummer in de perronvloer de wagens halt houden. En dat is zo precies dat Japanners rustig staan te lezen en bijna zonder op of om te zien in de trein stappen. Het is namelijk altijd goed.
De ervaring met (internationale) treinen hier in Rotterdam of Utrecht geeft een heel ander beeld. Vraag het aan de NS-medewerkster en je krijgt “zo ongeveer daar” te horen. En als de trein dan binnen rolt, blijk je nog tientallen meters te moeten rennen.
Ze zouden eens in Japan stage moeten lopen, die managers van de NS.
Papieren mode
| Het rondje blogs dat ik elke dag afga, wordt steeds groter. Want van het een komt het ander. Iemand blogt over landkaarten, reuze leuk! Maar dan kom ik via haar ineens op een kunstenares die van landkaarten en ander papier de meest waanzinnige creaties maakt. Zoals deze japon. Niet van landkaarten, maar van bankbiljetten van over de hele wereld. Zorgvuldig aan elkaar genaaid en gemaakt in een stijl, zoals Britse lady’s die zo rond 1870 droegen. Briljant idee, schitterend uitgevoerd!
|
![]() |
Spreuk van de week
Zelfgemaakt
Al een tijdje niet meer laten zien wat ik zoal zit te knutselen in mijn werkkamertje. Ik kan daar echt uren bezig zijn, maar niet alles is het waard om hier te tonen. Vandaag maar weer eens een kaart, die ik stuurde naar één van onze leden van de Scrabbleclub. De meeste leden zijn vrouwen, maar een kaart voor een man vind ik altijd wat moeilijker. Ik zocht wat “rare” maar officieel toegelaten woorden bij elkaar en maakte daar met Wordle een afbeelding van. Natuurlijk staat op mijn computer een echt Scrabble-font en zo was de kaart snel gemaakt.
Blij verrast
| Dat sommige bedrijven nog wel rekening houden met hun klanten, ervoer ik deze week. Ik bestelde online wat bedeltjes bij “Het kralenstulpje”. En omdat die dingen soms maar een dubbeltje of kwartje kosten, was het totaalbedrag slechts iets boven een tientje. Ik wilde per Ideal betalen, maar dat ging faliekant mis vanwege een grote storing. Snel een e-mail gestuurd, waarop meteen een vriendelijk antwoord kwam. Ik kon ook gewoon per bank betalen. En dat deed ik, maar vergat het ordernummer erbij te zetten. Domme fout van mijn kant. |
![]() |
Een paar dagen later ontving ik een e-mail, waarin gevraagd werd of ik de bestelling nog wilde laten doorgaan. Daar reageerde ik niet meteen op, omdat ik onderweg was. Later belde Esther de Jonge me op met dezelfde vraag. Ik antwoordde dat ik inmiddels betaald had, maar dat ordernummer had ik er niet bij vermeld. Enfin, om een lang verhaal kort te maken: het kostte wat moeite om mijn betaling terug te vinden, omdat ik ook nog had vergeten iets te verrekenen. Tja, haastige spoed……. Telkens hield Esther me netjes op de hoogte per e-mail. En gisteren lag dan de bestelling op de mat. Van zoveel service word ik helemaal vrolijk. En als alles dan ook nog eens leuk verpakt is, ben ik dus helemaal blij!
Wie van sieraden maken houdt, moet beslist eens op de site gaan kijken. Er is echt heel veel te koop!
Ergernis
Op één been …..
Och nee, op één been kun je niet lopen. Dat is zo’n armetierig idee.
Nu eens niet gebracht door Jasperina de Jong, maar door Ellen Evers:
Toevallig?
Achtergrond
Heb je geen ruimte, maar vind je zo’n grote boekenkast wel erg mooi? Dan kun je nu een muur behangen met fotobehang, waarin de boeken bijna niet van echt te onderscheiden zijn.
Of wil je liever een levensgrote vintage postkaart op je slaapkamermuur? Kijk dan eens op deze site, je vindt er vast iets van je gading. En is het toch te beperkt, je kunt ook je eigen foto laten omzetten in een behangetje. Ach, weer eens wat anders dan een rustig streepje of stucwerk.









