Zelfgemaakt

Posted on by

Al langer liep het plan om een “pak en plakworkshop” te volgen, samen met Dorothé. En afgelopen week was het dan zover. Bij haar thuis stond de tafel al klaar en had Lisette van Altijd Gezel-Li gezorgd voor een heleboel rollen prachtig gekleurd papier, lijm en kwasten. Zelf hadden we wat dingen meegebracht die wel een opknapbeurtje konden gebruiken. En gezellig kletsend met nog drie andere vriendinnen begonnen we met papier uitzoeken. Dan kwam het scheuren en vervolgens plakken. Het werd niets een erge smeerboel, al zaten mijn handen wel vol. Maar al met al ben ik erg tevreden met het resultaat. Een saaie bloempot werd een vrolijke sierpot. Een potje waar eerst handcrème in had gezeten, werd omgetoverd tot een leuk kralendoosje.

 

Garagesale

Posted on by

Of eigenlijk “zoldersale”, want bij het opruimen van de zolder besloten we deze tassen en koffers van de hand te doen.
Dus wie heeft er belangstelling voor:

  • blauwe of groene Delseykoffer (73x54x20 cm), prijs Eur 20,00 per stuk of Eur 30,00 voor alle twee tegelijk;
  • een Samsonite tas (70x40x35 cm) met wieltjes en trekstang, prijs Eur 20,00
  • een Heineken weekend/sporttas met wieltjes en trekstang (68x34x34 cm), prijs Eur 10,00.
  • Ook 3 slaapzakken (merk onbekend) in hoes gaan in de verkoop. We hebben ze slechts 2 of 3 keer gebruikt; na het laatste gebruik heb ik ze gewassen en opgeborgen. Ze mogen weg voor Eur 5,00 per stuk. Wie ze alle drie tegelijk meeneemt, krijgt ze voor Eur 10,00.
  

Als je belangstelling hebt, kun je me een berichtje sturen via het contactformulier

Norman

Posted on by

Ik was zo’n jaar of 18 en werkte bij een scheepvaartonderneming. Af en toe waren er hilarische momenten. Zoals toen er een jonge, knappe en zeer begeerlijke (want neef van de directeur) stagiaire kwam: Norman. Menig meisje zong dan ook dit liedje, net als die andere Els, van de telexkamer. Samen stonden we voor de lift en zij zong zwoel en dwepend “Norman”. En wie stapte er uit de lift? Ja, natuurlijk DE Norman.We wilden wel door de grond zakken, maar hij deed net of hij het niet gemerkt had.
Geen idee wat er van hem geworden is. Els  en ikzelf zijn al lang getrouwd, maar de herinnering aan die tijd blijft:

 

Musea in Nederland

Posted on by

Een terugkerend blog over Nederlandse musea. Van Groningen tot Maastricht, van Enschede tot Hoek van Holland.
Ik ben niet altijd zelf in het besproken museum geweest, want veel informatie is van internet geplukt. Ik sta dan ook niet in voor de informatie. Kijk als je wilt gaan, even op de site van het betreffende museum, die veelal gelinkt is.
Vandaag staat in de schijnwerpers:

Het Elvis Presley Museum in Culemborg
  Al is het alleen maar voor het nostalgisch gevoel.
Het is een museumvoor de liefhebbers van Elvis Presley natuurlijk. Met gouden platen, zijn muziek en allerlei zaken die op Elvis betrekking hebben. 

 

 

Heel speciaal

Posted on by
  Zo nu en dan niet heel verantwoord eten, dat doen we ook wel eens. Snel een burgertje halen, als we weg moeten of omdat je een beetje “hongerig” bent tijdens het winkelen. Maar het moet natuurlijk niet te gek worden. Dat je zo idolaat van dit soort eten bent, dat je ook je ogen opmaakt alsof het een hamburger is.

Al word je met zo’n oog make-up natuurlijk wel om rauw in te bijten!

Emancipatie

Posted on by
Jet Bussemaker heeft de oude koe maar weer eens van stal gehaald. Vrouwen moeten meer aan het werk Dus niet thuis blijven zitten en je kennis laten verstoffen. Maar ja, dan moet er wel werk zijn. Een baan vinden in deze tijd is geen sinecure.
Vrouwen mogen niet teren op het inkomen van hun man. Toch is thuis alles op rolletjes laten lopen óók een (fulltime) baan. Je hebt echt je handen vol aan het huishouden doen, de school- en buitenschoolse activiteiten van de kinderen onderhouden, de financiën regelen en voordelig maar toch verantwoord eten koken.

Jet heeft wel een punt, als ze zegt dat je zelfstandig moet kunnen zijn. Een behoorlijke opleiding volgen, zodat je in geval van nood, in je eigen onderhoud kunt voorzien. Maar dat is voor mijn geen nieuws, want daar was mijn moeder al van overtuigd.

  

Die mocht zelf niet doorleren, hoewel ze dat graag had gewild. Ze moest op elfjarige leeftijd “in een dienstje” omdat mijn opa na de dood van zijn vrouw het geld bitter nodig had. Maar ja, dat was in 1919, dus echt andere tijden.
Toen mijn zus in 1942 van de lagere school kwam, ging ze naar de HBS. En ik ging naar de MULO. En reken maar dat mama (en op de achtergrond papa) er streng op toezagen dat je je best deed. Mijn moeder was dan ook een Dolle Mina avant la lettre en daar ben ik best trots op. Ik wist dus al lang dat “Marie wijzer moet worden”.

Knoopjes

Posted on by

Als je zelf naait, heb je natuurlijk wel eens een knoopje nodig. Dat kan soms best een hele zoektocht zijn, omdat je nou die éne kleur, dat juiste formaat of een speciale vorm wilt hebben. Als je het helemaal niet meer weet, kun je waarschijnlijk hier wel terecht. Een waar Walhalla voor knoopfanaten. Muren vol, netjes gerangschikt naar kleur, materiaal en formaat.
De eigenaresse maakt van al die knoopjes ook eigen creaties, van wanddecoraties tot lampenkappen. Alleen daarom is het winkeltje een bezoek meer dan waard!

 

Niet de enigen….

Posted on by
Tot mijn grote schande moet ik bekennen dat ik nog nooit in het Rijksmuseum geweest ben. Nu is het weer helemaal gerestaureerd en dus…. Maar waarom we nou juist deze week daar naar toe wilden, weet ik niet meer. In ieder geval hielden we geen rekening met al die andere mensen, die ook het zelfde plan hadden.Meteen al toen we uit de trein stapten, realiseerden we ons dat dit nou net niét een uitgelezen dag was. Dringen in de tram en bij het museum stond me een rij…. We zijn nog achteraan aangesloten, hebben even gewacht, maar toen werd ons duidelijk dat we beslist een andere dag moeten kiezen.  

Maar goed, een dagje Amsterdam is geen straf. We liepen heel op ons gemak kriskras over de grachten en gingen uiteindelijk naar de Hermitage, waar een prachtige tentoonstelling is ingericht over Tsaar Peter de Grote.
’s Avonds nog lekker op een terrasje wat gedronken en op de Zeedijk heerlijk Chinees gegeten.