Kerstmarkt

Vorige week waren wij in Essen, op bezoek bij vriendin Irene. en natuurlijk gingen we naar de Kerstmarkt. Wat zeg ik, we bezochten vier kerstmarkten. Zo tegen de avond, als het begint te schemeren en de verlichting goed uitkomt. Alle vier kerstmarkten hadden hun eigen sfeer, maar die in Borbeck was heel sfeervol. Niet met commerciële kramen, maar met kraampjes die door de verschillende scholen werden bemand.  

Er werden zelfgemaakte producten verkocht en diverse schoolkoren zongen kerstliederen. Het was behoorlijk koud, maar dat hoort wel bij de Weihnachts-sfeer.

Gebreken

Als je jong bent, wil je wat. Als je ouder wordt, krijg je wat.

Zoals PHPD, oftewel “pijntje hier, pijntje daar”. Mijn gewrichten kraken en mijn rug wordt stram. Ook heb ik steeds vaker moeite om de kleine lettertjes in de krant en op computer en smartphone te lezen. Tijd voor een leesbril dus. Het werd deze, in een vrolijk roze kleurtje. Want als ik dan aan de ouderdomskwaaltjes toe ben, dan wel op een vrolijke manier.  

Voortaan zie ik lees ik alles door een roze bril 😉 😉 😉

Ticketrestaurant

Ik geloof niet dat wij het kennen: ticketrestaurants. In Japan zie je ze vaak. In het begin wisten we niet hoe het daar werkte en dachten we dat er een sigarettenautomaat bij de ingang stond. Maar niets is minder waar. Je kiest bij die automaat een maaltijd uit en betaalt. Met munten of met bankbiljetten. Het hoeft niet gepast, je krijgt wisselgeld automatisch terug. En je tickets natuurlijk. Die geef je aan de bediende, die je naar je tafeltje brengt. Meestal zet hij of zij meteen een glas met water of thee neer. En na een tijdje wordt je maaltijd gebracht. Natuurlijk met een kom rijst.Heb je daaraan niet genoeg, dan staat er een grote pan rijst in een hoek. En daaruit kun je zoveel nemen als je wilt. En als je glas leeg is, kun je het bijschenken uit de kan die onder handbereik staat. Sojasaus en ingelegde gember, kruiderij staan op tafel en kun je naar smaak toevoegen.

   

Als je het eenmaal weet, werkt het uitstekend. Alleen dachten wij de eerste keer dat we alleen één schotel kregen, geen maaltijd. En bestelden we drie keer. Dat was een beetje gênant, maar ja… kwestie van flink dooreten …

Kruimels

Vlak voor ik op vakantie ging, bakte ik een groot stuk gevulde speculaas. Ik wilde het meenemen naar Japan als presentje uit Holland. Mijn baksel zag er prachtig uit en rook heerlijk. Maar toen ik het om wilde draaien, gleed het van de schaal. Helemaal in stukken. Helaas, dat kon ik natuurlijk niet meer meenemen. Onze buren lustten wel wat brokstukken en zelf aten we ook noodgedwongen 😉 wat stukken. Gelukkig had ik nog voldoende voorraad amandelpers om diezelfde dag opnieuw te bakken.


De doosjes waarin het verpakt zou worden, had ik al eerder gemaakt en zagen er zo uit. Mijn baksel vergat in in alle consternatie te fotograferen, maar ook het tweede stuk zag er prachtig uit.
En het souvenir viel zeker in de smaak!

Zelfgemaakt

Al lange tijd keek ik op Pinterest naar de prachtige “card in a box” die daar getoond worden. Dat wilde ik ook wel maken, maar hoe. Inmiddels weet ik hoe het moet en dat het eigenlijk simpel is. Alleen de details vragen heel veel werk en daar voor moet je soms erg priegelen. Maar dat vind ik juist het leuke ervan. Deze kaart stuurde voor de verjaardag van mijn schoondochter.

Treinen

Reizen met de trein in Japan is uitermate ontspannend. Zeker als je in zo’n mooie Shinkansen rijdt.

Van te voren heb je je plaatsen gereserveerd en dan hoefje alleen nog maar op de juiste plek in de rij te gaan staan en in te stappen. Niet treuzelen, want de trein vertrekt op de minuut nauwkeurig en de in-en uitstaptijd is dus beperkt. Toch voelde het niet als gestresst, integendeel.
De trein wordt aan begin en eind schoongemaakt, want elke trein ziet er onberispelijk uit. En je rijdt altijd vooruit. Alle stoelen worden aan het eindpunt gekeerd. Je hebt er behoorlijk veel beenruimte, een tafeltje en er is cateringservice. Is dat er niet, dan heb je al wat op het station gekocht. In de trein zijn automaten, waar je iets te drinken uit kunt halen.

De reis duurt meestal niet zo lang, maar toch wil je misschien even naar het toilet. Geen punt, diverse toiletruimtes zijn beschikbaar en ook daar verbaasde ik me over de properheid en hoe er over alles is nagedacht. Een beugel om je vast te houden, gelegenheid om een kind te verschonen, aparte ruimtes om je op te maken of je tanden te poetsen. Daarnaast zijn er voldoende grote afvalbakken. En daar doet dan ook vrijwel iedereen zijn afval in.  
En waar je dat alles kunt vinden, hoef je je niet af te vragen. Dat staat op je tafeltje voor je. Trouwens, lang hoef je op zo’n trein nooit te wachten, want er rijden op het trajekt Tokyo-Osaka minstens acht (8) dergelijke treinen per uur, nog afgezien van de “gewone”treinen. Maar daar ben je dan weer wel aanzienlijk meer reistijd mee kwijt.