Maar diverse andere horloges hebben er al lang de brui aan gegeven, ondanks de nieuwe batterijen die we er in stopten. Dit horloge gaat dan ook niet weg. Wat een kwaliteit, en dat voor die prijs… 😉
Vertalen
Gingen we vroeger op reis met een boekje “Wat en hoe in het ….”, nu nemen we onze smartphone mee. Natuurlijk voorzien van de Google Translate app. Die vertaalt alles van en naar de vreemde taal en maakt conversatie mogelijk. Nou ja, niet echt natuurlijk, maar handig is het soms wel. Want wat doe je nou als je op de hotelkamer in Tokio tot de ontdekking komt dat er wel wat meer kleerhangers mogen zijn.
Dan spreek je in het Nederlands “Heeft u nog wat kleerhangers voor mij? in op je telefoon. De vertaling in het Japans lieten we bij de receptie horen en lezen: のためにいくつかのハンガーがありますか? En ja hoor, daar kwamen ze al met kleerhangertjes aan. Hoeveel we er wilden. Daar hebben we maar 4 vingers voor opgestoken, dat ging iets sneller dan weer in de telefoon kletsen. Veel gelach over en weer en wij hadden wat we wilden.
Het programma vertaalt zelfs talen zoals Swahili. Dat was weer handig voor de vrouw in dit bericht.
Spreuk van de week
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. En deze keer is het een foto, die ik vorige week in Rotterdam nam. Want deze spreuk van Erasmus staat op de grote bibliotheek in het centrum van de stad.
Markthal
Honderduizenden mensen gingen me al voor naar de nieuwe Markthal in Rotterdam. Maar berichten over zoveel drukte, voetje voor voetje schuifelen en uren in de rij staan om iets te kunnen kopen, weerhielden me van een bezoek.
Tot afgelopen woensdag, toen ik samen met schoondochter een heerlijke middag besteedde aan deze nieuwe Rotterdamse trekpleister. Het was redelijk rustig, dus we konden heerlijk alle stands en kraampjes bekijken, proeven, eten en natuurlijk het werkelijk schitterende “plafond” bewonderen.
Hier een impressie van onze middag:
Maskers
Hier in Venetië kun je het hele jaar door mooie maskers kopen. Prachtig handgemaakte exemplaren, maar veelal kitscherige souvenirprullen. Ach, het blijft een leuke herinnering.
Ik zou graag wel eens bij het Venetiaans Carnaval willen kijken. Dat schijnt toch heel anders te zijn dan bij ons.
Wie nog meer maskers wil zien of een keer wil meedoen, kijkt deze week op Stuureenfoto voor nog meer inspiratie.
Hutspot Madras
De pot Madras curry is nog niet leeg. Dus maar eens gezocht naar een gerecht, waar wel een Indiase twist aan gegeven kan worden:
Kook de aardappelen en stamp ze met wat zout en een klont boter tot een grove puree.
Doe wat olie in een pan, voeg knoflook en rode peper toe en bak daarin de garnalen tot ze roze zijn. Schep uit de pan en houdt warm onder alufolie.
Bak in dezelfde pan de uiensnippers even aan tot ze glazig worden, voeg de wortelstukjes toe en bak ongeveer 3 minuten. Voeg kokosmelk en kruidenmix toe en roer alles goed door. Smoor in ca. 10 tot 15 minuten beetgaar. Breng op smaak met zout en peper.
Schep aardappelen op de borden, verdeel er de uien/wortelen over en de garnalen.
Strooi er wat koriander of peterselie over ter garnering.
EET SMAKELIJK!!
Gewoon leuk
Het zijn zeker niet de allerbeste amateur artiesten, maar wat hebben ze een lol. Ik vind het gewoon leuk:
Lezen
Toen ik dan ook op de boekenmarkt dit boek Het Leesplankje zag liggen, hoefde ik niet lang te twijfelen. Daar is nou weer plek voor, dus kopen. Er staan niet alleen de plaatjes van het leesplankje in, maar ook wat oude schoolplaten. En dun boekje, maar met veel nostalgie.
Ergernis
Afgelopen zondag lag ik in de clinch met een paar halogeenlampjes. Die zitten boven in de boekenkast en het is een crime om ze te vervangen.
Het zijn maar kleine lampjes, ter grootte van een pinda en ze zitten per twee in een blisterverpakking. Die openen is alleen een hele happening. Ik weet dat en let dan ook goed op dat zo’n lampje er niet uitfloept. Maar dan mag je zo’n lampje niet met je blote handen aanraken, dus doe je dat met een tissue. Daarin verdrinkt zo’n pinda natuurlijk. De twee dunne draadpootjes moeten in de piepkleine gaatjes van het armatuur. Maar die kun je niet zien, omdat dat tissuepapier in de weg zit. En natuurlijk sta ik ook nog een een beetje uit balans boven mijn hoofd te prutsen. Grrmph, wat een gedoe! Maar goed het lukte.
Helaas duurde de vreugde nog geen vijf uur. Toen was het lampje al weer geknapt. Het wordt tijd voor iets nieuws, een ledlamp misschien?












