| Wat zijn we toch druk met het weer. Het is te warm of te koud voor de tijd van het jaar, het regent te veel, te weinig, te hard.Afgelopen vrijdag was het inderdaad ineens bloedheet, nadat we een paar dagen er voor nog dachten dat de herfst begonnen was. En meteen paniek!!!
Waarschuwingen over onweer, hevige windvlagen, code geel. Waarom genieten we nou niet gewoon van wat er is. Want veranderen kunnen we het toch niet. |
 |
Sprookjes
Ach, het leven is geen sprookje. Niet dat ik iets te klagen heb, want alleen maar rozengeur en maneschijn zal toch gauw vervelen. Maar sprookjes lezen wel fijn. Eerst kommer en kwel en dan een happy end. Al wilde ik altijd graag meteen door naar dat happy end. Enge reuzen en bloeddorstige dieren zijn niet mijn ding. Geef mij maar vrolijke feesten en lachende prinsen en prinsessen. En wat doe je daar? Juist, een hapje eten en een glaasje drinken. En hoe toepasselijk is dan dit: Rottkäppchen wijn en kaas. Proost 😉 😉 😉
 |
 |
Zie je ook wel eens zoiets sprookjesachtig? Doe dan mee met Stuureenfoto, want deze week is het thema Sprookjes
Deel dit op:
Dorps
Nee, dit is geen dorpsgezicht van ergens op de Veluwe, of in Drenthe. Dit is (ook) Rotterdam. Hier geen hoge flats, geen hippe architectuur. Dit is Tuindorp Vreewijk. Ontstaan in het begin van de vorige eeuw, als woonwijk voor arbeiders en kantoorbedienden. Die natuurlijk ook recht hadden op een goede woning en een prettige woonomgeving. De huizen zijn klein en in de loop der tijd natuurlijk aangepast aan wat modernere eisen. Er zijn wellicht ook huizen samengevoegd. Maar wil je de sfeer van zo’n huis uit de beginperiode proeven, bezoek dan de museumwoning. Nog vrijwel geheel in oorspronkelijke staat. Kijk even op de website voor de juiste openingstijden.
Tuindorp Vreewijk is nog steeds rustig en kleinschalig. Er is een tijd sprake geweest van sloop, maar de bewoners hebben zich hevig verzet. En met succes, want een deel is inmiddels Rijksmonument. Beslist de moeite waard om ook dit deel van Rotterdams architectuur eens te bekijken.
Deel dit op:
Kleurtje
 |
In deze tijd van superfoods verwacht je toch niet dat een fabrikant op de markt komt met iets dat eigenlijk alleen een kleurtje aan je water geeft. Op TV had ik al een reclamevoorbij zien komen, maar vorige week zag ik de flesjes in het echt. Niet te geloven, een miniflesje (inhoud 48 ml) voor Eur. 2,99. Een flesje dat zo klein is, dat je het overal kunt meenemen. Jaja, op je surfplank zeker? Om ook daar je watertje een kleurtje en een beetje smaak te geven. En de prijs? Ik heb echt twee keer moeten kijken. Bijna 63 euro voor een liter, omgerekend. Daar heb je ook een heerlijke whisky voor, of een mooie cognac. Okay, dat is wel een andere categorie 😉 |
Deel dit op:
Managers
Een internationaal bedrijf nam een groepje kannibalen in dienst. “Jullie maken nu deel uit van een team”, zei de manager in zijn welkomstwoord. “Verpest de boel nou niet door collega’s op te gaan eten.” Dat beloofden de kannibalen. Een maand later kwam de manager weer naar hen toe. “Iedereen is zeer tevreden over jullie werk. Alleen, we zijn een secretaresse kwijt. Weten jullie daar iets van?”
De kannibalen schudden hun hoofd. Nadat de baas weg was, richtte het stamhoofd zich tot zijn stamgenoten. “Stommelingen! Nou eten we al wekenlang managers en niemand die dat opvalt. Maar welke halve gare heeft een secretaresse gesnaaid?”
(bron: Het Beste-Lachen is gezond)
Deel dit op:
Bentobox
 |
Telkens als ik een Japanse bentobox zie, vind ik het weer jammer dat ik geen lunchtrommeltje meer hoef mee te nemen. Want wat lijkt het me heerlijk om zo’n mooi doosje open te maken en er dan zo’n vrolijk opgemaakte lunch in te vinden. |
In Japan kun je die overal kopen en dat deden we dan ook vaak. Bij mooi weer in het park zitten met een doos vol heerlijkheden op schoot. Miniflesje sojasaus er uit halen, sprenkelen over de diverse hapjes en voorzichtig met je stokjes eruit halen. Dat is iets heel anders dan een broodje bij de snackbar halen.
| Maar vooral kinderen moeten dat heerlijk vinden. Want voor hen maken Japanse moeders het extra mooi. En zeg nou zelf, dit is toch een plaatje waar je blij van wordt! |  |
Deel dit op:
Spreuk van de week
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
De vrucht valt plotseling van de boom, |
Deel dit op:
Afval
Sinds kort hebben wij hier drie grote afvalbakken in de voortuin staan. Gelukkig niet in het zicht, maar wel prominent aanwezig. Een capaciteit van ruim 700 liter afval. Het principe van afvalscheiding vind ik prima. Maar de manier waarop ….. Waarom wordt er niet gestreefd naar minder verpakking en dus minder afval? Moet een plastic doosje nou echt een aluminium deksel hebben en daarom heen nog een bedrukt kartonnetje? Drie soorten afval voor één product.
 Bron: You Tube |
Eigenlijk zou ik het liefst terug willen naar die ouderwetse zinken vuilnisbak, die minimaal elke week geleegd wordt, statiegeld op glas en plastic flessen en een schillenboer langs de deur, aan wie we ons gft-afval kunnen geven.Of ben ik nou toch die vervelende ouwe zeurende muts aan het worden? |
Deel dit op:
Glas
Een materiaal dat we dagelijks gebruiken: glas. Het kent vele verschijningsvormen, als gebruiksvoorwerp, soms gemaakt voor speciale gelegenheden. Nuttig, foeilelijk, sprookjesachtig mooi. In allerlei kleuren of volkomen kleurloos.
Deze foto maakte ik in Venetië, de stad die wereldberoemd is om zijn Muranoglas, dat je overal en in alle vormen kunt kopen.
Glas is ook het onderwerp deze week bij Stuureenfoto.
Deel dit op:
Moestuintje
Enthousiast begonnen met de moestuintjes, zoals zovelen, maar inmiddels tot de ontdekking gekomen dat mijn groene vingers toch minder groen zijn. Een deel van de kleine potjes hebben het leven gelaten. De radijs bleef bij dunne sprietjes, geen knolletje te ontdekken. Spinazie kwam nauwelijks op en andijvie deed het aanvankelijk prima, maar verlepte na een paar weken. En toch gaf ik ze regelmatig water, sprak ze toe, aaide ze zelfs zo nu en dan. Kortom, ik heb ze met liefde opgekweekt!
| Het lijkt heel wat. Maar dit is over van mijn vele pogingen: zes tot zeven worteltjes, die er wel heel veel belovend uitzien, drie tomatenplanten, wat peterselie en wat basilicum. Alles natuurlijk onbespoten en zuiver biologisch!! Maar helaas niet genoeg. Dat wordt dus hongeren deze zomer of toch maar weer kopen bij de grootgrutter.
Nee, dan die knoepers van radijzen bij Bettie. Je zou er jaloers op worden 😉 😉 😉 |
 |
