| De laatste dag dronken wij dit op een schaduwrijk terras op het Piazza San Carlo. En het smaakte goddelijk.
Wil je het ook eens maken, kijk dan bij dit recept. |
Toen het op zaterdag in Turijn regende, besloten we om naar het Automobielmuseum te gaan. We moesten echt goed zoeken, terwijl het toch een behoorlijk groot museum is. Een routemarkering zou niet overbodig zijn, vonden wij 🙁
Natuurlijk begon de tentoonstelling met een hele reeks oude automobielen, die er vaak prachtig uitzien. Niks stroomlijn, niks eenheidsworst. In tegendeel, schitterende modellen met veel koper, sierlijke lijnen en handgemaakt interieur. Het was soms een beetje donker, zodat niet alle wagens goed op de foto kwamen. Maar ik kon me zo voorstellen hoe de dames en heren van toen zich moeten hebben gevoeld in zulke wagens.
Bij de auto’s uit de moderne tijd verwachtte Leo een keur aan Italiaanse modellen, met name FIAT, omdat dat merk oorspronkelijk in Turijn werd gemaakt. Natuurlijk stond er een FIAT 500, maar geen 124, die toch eens “Model van het jaar” was. Toch bleek er genoeg te zien. Supersnelle race auto’s, modellen van over de hele wereld. Na onze lunch was het gelukkig droog geworden en konden we rustig nagenieten met een drankje op één van de vele pleinen.
(Klik op een foto om te vergroten)
Het weer in Turijn was te mooi om naar een museum te gaan. We gingen liever wandelen en haalden bij de Toeristeninfo een folder met wat wandelingen. De huizen in Art Nouveau-stijl (in Italië Liberty genoemd) leken ons wel en dus namen we ’s morgens de metro.
De wandeling leidde eerst naar een markt. Dit keer wat meer geënt op de buurt waarin hij gehouden werd. Met duidelijk mooiere spullen, maar ook een stuk kleiner.
Daarna liep een route langs allerlei mooie gebouwen, die vrij summier beschreven werden in de folder. Jammer, maar geen van de gebouwen was van binnen te bekijken. Maar aan de buitenkant waren ze ook heel bezienswaardig. (klik op een foto om te vergroten)
![]() |
![]() |
![]() |
Om een uur of één wordt de markt opgebroken en wat er dan rest is een enorme rotzooi. Al zoekt en vindt een enkeling nog wel wat eetbaars.
Vrienden hadden het al gezegd, Turijn is een heel leuke stad. En ze hadden er geen woord van gelogen. Een heerlijk relaxte stad, niet te groot, met mooie pleinen, leuke straatjes, winkels waar je je suf zou kunnen shoppen en onnoemelijk veel restaurantjes waar je heerlijk kunt eten. Het was heerlijk weer, niet te warm. En mocht het een keer regenen. dan kun je toch nog fijn wandelen onder de vele arcades.
Laatst vierden wij onze trouwdag. Geen groot feest, maar met de kinderen uit eten is inmiddels een soort traditie. En in Rotterdam is altijd wel iets leuks te vinden. Maar ja, onze jongste is al weer een tijdje vegetarisch. En hij kookt zelf zo lekker en verrassend. Waar zouden we nou eens bijzonder vegetarisch kunnen eten?
Internet bood uitkomst en zo belandden wij in Spirit, op de Goudsesingel in Rotterdam. Met een wat andere opzet dan een gebruikelijk restaurant. Je kiest namelijk uit een enorm buffet. Ik denk dat er wel 30 tot 40 verschillende gerechten stonden. Alles vegetarisch, biologisch en er stond bij wat er allemaal in zat. Van voorgerecht tot toetje, het was voortreffelijk! De vleeseters misten hun biefstukje of karbonade helemaal niet. Er waren bijzondere combinaties en dingen die wij nog nooit gegeten hadden. We schepten meerdere keren onze borden vol en lieten het wegen. We bestelden iets te drinken, water, wijn of een bijzonder biertje. Aan het eind van de avond werd de rekening opgemaakt en konden wij betalen.
We weten nu al dat we beslist hier nog eens gaan eten.
De foto dateert al weer van een paar jaar geleden, toen we in Zaandam en de Zaanse Schans waren. Niet iedereen ging voor de toeristische huisjes of nostalgische winkeltjes. Veel vrouwen kwamen speciaal voor een grote kledingzaak, waar het dan ook behoorlijk druk was. En na afloop zaten ze uitgeteld bij het station. Moe, maar helemaal gelukkig met hun tassen vol nieuwe kleding…