Een mengeling van Frans en Italiaans, een opzwepend ritme, mooi begin van de week! Danny Brillant met “Bambino”.
Loslopen
Het gebied langs de pier in Hoek van Holland is natuurlijk niet alleen voor mensen een heerlijk stukje groen. Ook honden kunnen zich daar goed vermaken.
En als je dan los mag van de lijn, lekker hollen en snuffelen. Prima! En een grote boodschap achterlaten, tja dat kan ook gebeuren.
Maar dan ben je als baasje het haasje. Want je moet het wel opruimen.
Nou maar hopen dat hondje-lief niet tussen de stekelstruiken of brandnetels is gaan zitten. Want dan wordt het echt een nare klus om dat op te ruimen 😉
Deel dit op:
Logisch
Het kan voorkomen dat je spijt hebt van een gedane aankoop. Dat de maat, kleur of wat dan ook verkeerd was. Met de bon erbij lukt het dan nog wel om te ruilen.
Maar dat je zelfs maar overweegt om mondkapjes te ruilen. Ik vond het zo vanzelfsprekend dat dat niet kan.
Maar er zijn blijkbaar mensen….
Deel dit op:
Spellen
Hert hele songfestival is een beetje aan me voorbij gegaan. Vroeger keken we allebei met veel plezier. De laatste jaren werd het ons te veel show, te veel glitter, lawaai en te weinig echt mooie liedjes. Nou ja, laten we zeggen dat we het allemaal een beetje over de top vinden.
Maar goed, dit jaar was het in Rotterdam. Door alle maatregelen zagen we slechts een heel klein stukje van alle opwinding. Gelukkig las ik wel wat enthousiaste blogs met veel foto’s.
Zaterdag viel deze advertentie ons wel op. Ja zeg, logisch een hele pagina. Nee, dat was het niet. Het was slechts één woord. Maar wel fout gespeld.
En dat verbaast me dan. Daar kijkt iedereen dus gewoon overheen.
Deel dit op:
Eindelijk…!!
Trompenburg Arboretum is weer open! Gelukkig, want we misten onze regelmatige bezoeken daar.
Maar gisteren konden we er dan eindelijk weer naar toe. De kassa staat nu buiten en bij de in- en uitgang is duidelijk gemarkeerd. Gelukkig met mooie planten in potten en niet met van die afschuwelijk lelijke gele lijnen. Want die beginnen me op mijn zenuwen te werken.
Er waren nieuwe paden, nieuwe bruggetjes en ja, de natuur had zich niks gelegen laten liggen aan a die maatregelen. Die was gewoon haar gang gegaan.
Dus konden we genieten van een overdaad aan kleur, fris groen en vrolijk vogelgezang. We gaan gauw weer.
Deel dit op:
Mini-bieb
Je hebt heel kleine mini-biebjes, met maar een handvol boeken. Je hebt mensen die een prachtige kast buiten zetten, vol met overtollige boeken.
Maar deze meneer heeft wel het summum van een mini-bieb. Op wielen nog wel. En hij rijdt er al 10 jaar mee rond om kinderen een boek te brengen en wat met de mensen te praten.
Zijn driewieler heeft hij zelf verbouwd. Het is niet duidelijk of hij de boeken uitleent of weggeeft.
Maar zeker is dat hij overal een beetje vrolijkheid brengt. En kinderen aan het lezen zetten is niet alleen leuk, maar ook heel nuttig.
Deel dit op:
Muzikale maandag
Terug in de tijd, naar romantische TV-avonden.
Charo zingt het thema uit “The Love boat en erachter nog een stukje Partrige Family.
Deel dit op:
Huisjes
Dit zijn strandhuisjes in Hoek van Holland, die je kunt huren. Het is natuurlijk de achterkant, dus niet de mooiste. En dan nog al die grote zakken met vuile was, niet bepaald op zijn voordeligst gefotografeerd.
We liepen er vanzelfsprekend eerst langs de voorkant voorbij. Maar een sombere, regenachtige lucht en nog diverse mensen aan het pakken en opruimen, het nodigde niet uit voor een foto.
We vroegen ons af of wij zo’n huisje zouden huren en kwamen tot de slotsom dat we het niet zo bijster gezellig vonden. En dat de omgeving ook niet zo uitnodigend was. Maar ja, hé vanuit ons huis zitten we binnen een uur aan het strand. Al moeten we er dan wel heel vroeg voor weg. Anders wordt het een warme file-dag.
Maar met kleine kinderen is het natuurlijk een heel ander verhaal. Voor kinderen is het ideaal. Ze hebben er de ruimte, zand en water in overvloed. en met een beetje lekker weer heb je er letterlijk geen kind meer aan. Kunnen pa en ma lekker bijkomen en uitrusten.
Voor wie belangstelling heeft, dit is de link.
Deel dit op:
Nogmaals
Nog een blog over fuchsia’s. Het lijken inmiddels een beetje ouderwetse planten te zijn, maar ik vind ze beeldschoon.
Geen wonder dan ook dat dit plaatje dat ik vond op Facebook me zo aantrok.
Het is een woodblock print van Toshi Yoshida. Hij zou te koop zijn, maar gaat ongetwijfeld mijn budget te boven. Maar dat mag de pret niet drukken. Ik kan hem nu altijd bekijken op mijn blog en die fuchsia’s in de tuin zullen binnenkort wel welig bloeien.
En dan krijgen jullie die natuurlijk ook weer te zien.
Deel dit op:
Niet in trek
Na de IJsheiligen is het weer tijd om de potten in onze voortuin te beplanten.
Naast de bergingsdeur, in de schaduw van een muurtje en een welig tierende klimhortensia staan twee potten die ik altijd met fuchsia’s vul. De vorig jaar zo keurig overgehouden planten hebben helaas de winter dit keer niet overleefd. Dus op naar het tuincentrum voor nieuwe.
Normaal is dat geen probleem. Fuchsia’s vond ik er altijd in soorten, maten en kleuren. Maar dit jaar zocht ik me suf. Keek ik nou zo verkeerd? Maar nee, pas na goed zoeken vond ik een paar bakken met wat kleine planten.
Ik keek nog eens goed rond en realiseerde me dat het assortiment ineens heel anders geworden was. Blijkbaar is de klantenkring overgegaan op moestuinieren, want er was een uitgebreide keus aan kool, kruiden, sla en andere groenteplanten. Maar geen plek voor Fuchsia’s.
Ik vond uiteindelijk maar een paar planten. Die zullen dus flink moeten groeien om mijn plaatsje deze zomer op te fleuren.
