De meisjes van Jamin

Zeg “Jamin” en bij sommige mensen komen meteen de verhalen los. Over het snoep dat ze als kind mochten kopen, toverballen, zuurballen, toffees. En over de ijsjes, die je er toen kon kopen. Een dubbeldikke in een papiertje, met losse wafels. Hoe lekker het was, hoe veel het (of hoe weinig) het kostte…..Maar bijna niemand weet dat de fabriek oorspronkelijk in Rotterdam stond, in Crooswijk. Eind jaren 50 verhuisde de fabriek naar Oosterhout. De gebouwen werden gesloopt en niets herinnerde meer aan die lekkere fabriek.

Maar nu staat er een monument, voor de meisjes van Jamin. De vrouwen die de snoepjes en ijsjes inpakten, staan nu in mooi roze op het Goudseplein.

Bron: Waar in Rotterdam

Ontmoeting

  Toen wij laatst in Leuven waren, zag daar ineens een mij bekende figuur staan. Aan het begin van de Mechelsestraat stond een beeld van Erasmus. Voor mijn gevoel hoort die in Rotterdam, maar snuffelen in Google leerde me dat Desiderius Erasmus in 1502 een betrekking kreeg aangeboden op de Leuvense Universiteit.Erasmus aanvaardde de aanstelling niet, maar was wel verbonden aan de Universiteit. In 1986 werd een faculteitsgebouw naar hem vernoemd.

Dus toch niet zo vreemd deze Rotterdammer daar te ontmoeten….

Goed idee

Bron: Pinterest

Kijk, die ontwerper heeft er over nagedacht. Want zo’n flinke mok thee is altijd lekker, maar zo’n theezakje zakt er bij mij altijd meteen in. Dus wordt het vissen in kokend heet water, je vingers verbranden en een vieze smeerboel op de koop toe. Eigenlijk zouden alle theemokken zo moeten zijn!

Zwerfvuil

Al lopend over straat ontdek je steeds meer zwerfafval. Het lijk wel of iedereen zijn rommel achter zich laat vallen en noooooooit meer omkijkt. Ze hebben het allemaal vol (en dus zwaar) mee van huis genomen in een tas, rugzak of karretje. En dan is het leeg of opgegeten en dan laten ze de verpakking zo maar op straat achter.
Ik kan me daar hevig aan ergeren. Zo veel moeite kost het toch niet om het in een prullenbak te gooien of gewoon weer mee naar huis terug te nemen en het daar weg te gooien?Anne van Dalen ergert zich ook aan al dat vuil. Maar dat niet alleen, zij probeert er ook iets aan te doen. Hoe? Door een monstertocht door Nederland te maken, al rennend op blote voeten. En telkens even bukkend om al die troep en passant op te rapen en weg te gooien. Ze doet dat dan ook nog eens op blote voeten. Op 20 september start ze in Den Haag.
 

Merkentrouw

Grote internationale bedrijven houden zich al lang niet meer bezig met alleen het produceren van hun product. Alles erom heen moet ook mee genomen worden in de marketing. Dus kun je van je favoriete bier niet alleen glazen of flesopeners kopen, maar ook tassen, t-shirts, jassen, horloges en nu zelfs schoenen.
Leo heeft meer dan 30 jaar gewerkt bij de brouwerij van het heerlijk heldere bier.

Jammer dat hij dit soort schoenen niet draagt. Anders had hij er toch de blits mee kunnen maken, schoenen met een Heineken-groene zool. Pikant detail: het merk aan de binnenkant.

PS: ik geloof dat ze niet echt te koop zijn of slechts voor een zeer select gezelschap.

Wat een vinding!

Je staat soms versteld van wat er allemaal te vinden is op internet. En wat er zoals aangeprezen wordt.
Neem nou dit filmpje, je blijft je verbazen over het product dat deze man zo aanprijst. Helemaal draadloos, overal bereik, altijd klaar om te pakken, nooit storing, handig om mee te nemen, 😉 nou ja kijk zelf:

(Met dank aan Boekbinderij Wilgenkamp)

 

 

Fascinerend

Fascinerend, althans dat vind ik. Nederland in beeld, geklasseerd naar de ouderdom van de bebouwing.

Hieronder is ene stukje Rotterdam te zien, maar klik je op de foto, dan ga naar een site waar heel Nederland te vinden is. Zo kun je zien hoe oud het huis is waar jij woont. Het misschien een beetje puzzelen, maar dat geeft toch niet?