Op deze tweede kerstdag zingt Robert Long: “Alles waar je echt van houdt”. Iets om even bij stil te blijven staan. Er zijn zoveel dingen die verdwijnen, maar herinneringen blijven.
Category Archives: Uncategorized
Kerst 2022
Voor mijn lezers, volgers, nou ja voor iedereen een fijn, gezellig en warm kerstfeest.
Deel dit op:
Kerstboom
Of je nou een grote of kleine boom in de kamer hebt staan, een echte met een houten kruis of in een pot met wortels of een kunstboom met slingers en al van zolder hebt gehaald. het zal allemaal in het niet vallen bij deze boom.
Nou ja, ook geen echte, maar een kerstboom-illusie. Hij wordt elk jaar opgetuigd in IJsselstein en het zijn lampjes in de tuidraden van de zendmast Lopik, die daar staat.
Vanaf de grote weg duidelijk te zien in de donkere dagen voor kerst. Het is natuurlijk een immens karwei om al die lampjes aan te brengen. Gelukkig is daar nu een filmpje van, dus kijk maar even mee.
Wie gaat er nou nog klagen over de snoeren van de lichtjes die altijd in de war raken?
Deel dit op:
Wegwijzer
In bijna elk museum is een bibliotheek te vinden. Niet altijd gewoon vrij toegankelijk, maar hoe dan ook er is er meestal wel een.
Ook het Fotomuseum in Rotterdam beschikt over een bieb. Niet dat ik er ooit geweest ben, maar de aanwijzing er naar toe viel me op. Geen saai bordje met letters in één of meer talen, maar een leuke foto.
Een meneer zoekt in een grote kast met boeken in allerlei soorten. Duidelijker kan het niet. Het viel me meteen op en ik vind het mooi bedacht.
Het lukte me niet om te achterhalen wie er zo naarstig zoekt naar dat éne boek. Had ik natuurlijk moeten vragen toen ik in het museum was. Misschien kom ik er later nog wel eens op terug.
Deel dit op:
Maandag met muziek
Een voor mij onbekend liedje, in een onbeeknde taal en door een onbekende artieste. Maar ik geloof dat het wel prima past bij de sfeer zo vlak voor Kerst: Suvi Teräsniska met Taivas sylissäni.
Deel dit op:
Poffertjes
Gisteren liep ik met de Ganzenpas niet door de natuur, maar maakten we een wandeling door de stad.
Met de metro naar het centrum en dan een beetje kriskras door winkelstraten die we bijna allemaal van vroeger kenden.
Hier zat …, daar heb ik gewerkt. Daar hebben we zo vaak gegeten. De herinneringen vlogen over en weer.
We namen een kijkje in de tuin van het stadhuis, maar lieten de koopgoot links liggen.
En tot besluit aten we met z’n allen poffertjes.
Wandeling down Memorylane 😉
Deel dit op:
Gewoon mooi
Er is niet veel nodig om een goed humeur te krijgen.
Niet dat ik chagrijng was, integendeel. De zon scheen, ik was op weg naar de zangclub en de wijktuin was bedekt met een letterlijk schitterend waas van rijp.
Ik stopte even om te kijken naar een waterhoen die op een dun laagje ijs glibberig op zoek was naar een beetje eten.
En toen zag ik dit blaadje op de brugleuning. Gewoon een mooi begin van de dag.
Deel dit op:
Maandag met muziek
Of het aan de tijd van het jaar ligt, of aan mijzelf, maar weer een wat nostalgisch filmpje. Parijs in de winter, Charles Aznavour en dan denken aan Kerstmis in Parijs (Noël à Paris). Een beetje zwijmelen, vooruit dan maar.
Deel dit op:
Art déco
Als ik naar de bioscoop ga, wil ik het liefst naar een niet al te groot theater. Zo’n enorm complex trekt me gewoon niet. Ik weet dat ook schoondochter geen fan is van het Pathé concern.
Maar toen we laatst naar de film gingen, koos ze toch voor een Pathé bioscoop. En dat begreep ik ook wel. Want in Den Haag zit de bios in een prachtig pand aan het Buitenhof. Het dateert uit 1904 en werd oorspronkelijk gebouwd als restaurant voor het Hotel De twee steden.
Er heeft een Cineac in gezeten en het heeft diverse verbouwingen gekend.
Maar nu is het dus een Pathé bioscoop, met een vleugje nostalgie en een echt Haagsche sfeer. Een beetje Couperus, wat tearoom tango en dames met bontstola’s.
Leuk om ook daar eens een keertje geweest te zijn.
Deel dit op:
Zoekgeraakt
Naar aanleiding van dit artikel maakte ik deze fotocompilatie.
Het zijn telkens stapels van 100 biljetten van 500 eur. Op elke foto tien stapels, dus 100×500,–x10=500.000,– euro.
Die 28 foto’s samen staan voor in totaal 14.000.000,– euro.
Als je een jaar lang, dus 365 dagen, elke dag deze 14.000.000,– euro zou besteden, heb na dat jaar 5.1 miljard euro uitgegeven.
Voluit geschreven: 5.100.000.000,– euro. En dat bedrag is zoek.
Hugo de Jonge, destijds minister van VWS, heeft dit gigantische bedrag uitgegeven. Aan wat, aan wie? Dat is nog steeds onduidelijk.
De Volkskrant wilde dat wel weten en vroeg via de WOB om opheldering. Dat zou even duren, want zo gemakkelijk kon dat niet openbaar gemaakt. Dus wachtte de Volkskrant een tijd, maar besloot dan tenslotte om via de rechter er wat vaart achter te zetten.
De rechter vond het ook wel een beetje traag en maande tot opschieten, tot tweemaal toe. Tevergeefs. VWS betaalde liever de dwangsom, à 250 euro per dag. Op 12 oktober 2022 stond de teller op 23.000 euro. Hoeveel het nu bedraagt weet ik niet. Wel mag duidelijk zijn dat het bedrag niet van HdJ’s privérekening zal worden betaald, maar dat de belastingbetaler er voor op zal draaien.
Het is om te huilen…!!!
