Opgeruimd

img_20260321_223721386154234919082933205

Een tijd lang was mijn kruidenkast een rommeltje. Potjes in verschillende soorten en maten, groot en klein door elkaar. Sommige potjes schots en scheef, niet goed passend of een beetje kapot. Nou ja, een rommeltje.

Maar ik had van die handige rekjes in dat kastje, waar sommige potjes precies in pasten. En zulke potjes waren niet meer te krijgen. Zoeken, nog eens zoeken maar, helaas, ze waren niet meer te koop. Dus alles weg mieteren en opnieuw beginnen. Dat kostte me een beetje moeite. Maar vorige week was de kogel dan toch door de kerk.

Er werden 36 potjes met etiketten bezorgd en ik kon in het weekend aan de slag. Bijna alle potjes zijn vol en staan nu netjes in het kruidenkastje gerangschikt op alfabet. Het rommelige blaadje met losse potjes heeft nu ook een plek in dat kastje. Alleen de olieflessen staan nog bovenop.

Er zullen in de loop van de tijd wel wat potjes sneuvelen, wat kruiden verdwijnen omdat ze te weinig gebruikt worden. Maar voorlopig geniet ik van een net en opgeruimd kruidenkastje!

Gefopt

Vandaag is het typisch een dag om mensen te foppen. Een tijdje was het niet erg in de mode. Maar nu zag ik al meerdere dingen voorbij komen waar je even een vraagteken bij kan zetten.

  • Lidl die sexy lingerie in de echte Lidl-kleuren met ingang van vandaag op de markt gaat brengen.
  • Jumbo heeft wat nieuws. Geen hartige maar zoete worstenbroodjes, met chocola overgoten. Ja, ja.
  • Gegraveerde rookworst, natuurlijk bij de HEMA te krijgen.
  • En wat denk je van Monkey Town, die ineens een speelparadijs voor ouderen wordt. Compleet met Nedeland in beweging-presentatrice Olga Commandeur.
  • Een persoonlijk in te stellen toontje dat je hoort bij het in- en uitchecken van de RET.
Bron: Facebook / HTM

Er zijn er vast nog meer te vinden. Maar ƩƩn springt er voor mij uit.

En dat was de aankondiging van HTM dat je binnenkort (vanaf 1/4/2026 dus) met een cabrio-tram door Den Haag kunt rijden.

Ik heb zo mijn twijfels over de geloofwaardigheid.

Maar als het waar is, wil ik wel meerijden. Maar dan alleen wel als onze eigen persoonlijke trambestuurder die tram rijdt.

Wat staat daar?

img_20260324_103313947382701860268387132

“Ja hoor, maak maar een foto”, zei onze zangdocente. En dus zette ik de achterkant van haar hoodie op de foto.

“Eigenlijk is het mijn vestje voor de maandag. Dan kunnen sommige mensen een beetje zeuren en ik ben dan nog een beetje in weekendstemming. Maar ik kan het natuurlijk op elke dag aantrekken”.

En zo is het. We moesten er allemaal om lachen. En zeuren doen wij zeker niet. Zangclub Plus zoekt het in leuke nummers.

En zingen we een keertje een beetje vals, wie maalt erom? We hebben vooral veel plezier!

Poster

De poster op onze kalender van afgelopen maand brengt ons naar Japan, het land van de Rijzende Zon, Mount Fuji, kersenbloesem en adembenemende herfstkleuren.

Twee keer waren we in dat land. En beide keren waren we telkens verbaasd over de netheid en de schone straten.

Maar we genoten van de mooie tuinen en parken. En we reisden van hot naar her in supersnelle en zeer comfortabele treinen.

We zouden best nog wel eens een keertje terug willen, maar zo’n lange reis is ons nu te veel van het goede. Daarom dus maar die kalender, om regelmatig opnieuw te genieten van eens gemaakte reizen.

Boek

Licks, Sticks and bricks, history of ice
(Uitgegeven door Unilever)

Dit lijvige boek mocht ik inkijken. Het is een loodzwaar boek, maar met een licht onderwerp: de geschiedenis van consumptie ijs.

Likkend aan een cornetto of perenijsje zijn onze gedachten nou niet direct bij historie. Toch gaat de geschiedenis van ijs heel ver terug.

Deze dikke pil, in de vorm van een reuze ijswafel, staat vol wetenswaardigheden en vooral veel foto’s van ijsreclame, ijs etende mensen, cartoons en kunstuitingen.

Maar ook ijsserviezen, ijsbekers en ijsschaaltjes van glas, metaal of flinterdun porselein.

Een heerlijk boek om in te bladeren.

Gedicht

Bron: Facebook / Alex Katz, Blue Umbrella 2, 1972

Vanmorgen goot het bakken uit de hemelde wind gierde en het leek nog het meest op winter.

Maar we laten ons niet foppen. Zeker weten:

het wordt lente!

Geachte cliĆ«nten, ’t wordt lente,
wat zullen we nou eens voor prettigs gaan doen.
Geachte cliĆ«nten, ’t wordt lente,
de merel zingt aria’s in het plantsoen.
Hij heeft zijn tarief niet gewijzigd dit jaar,
dus wij doen het ook niet, we laten het maar.
Wat kan het ons schelen, die centen.
Hoogachtend, komma, ’t wordt lente!

Geachte cliĆ«nten, ’t wordt lente!
We hebben al drie madeliefjes gezien
Geachte cliĆ«nten, ’t wordt lente,
En morgen dan bloeien de tulpen misschien.
We gaan dus gezellig op stap met de fiets
En al onze goederen krijgt u voor niets
Wat kan het ons schelen, die centen!
Hoogachtend, komma, ’t wordt lente!

Annie M.G. Schmidt (FB-Het mooiste gedicht)
(Uit: Liedjes voor de familie Doorsnee 1952-1958. Opgenomen in: Tot hier toe: gedichten en liedjes voor toneel, radio en televisie 1938-1985. Querido – Beeld: Alex Katz, Blue Umbrella 2, 1972)

Recept

Dit recept maakte ik een paar dagen geleden. Ik had het ergens gelezen, maar kon het niet meer terugvinden. Dan maar uit het blote hoofd. Ik maakte wel vaker witte bonensoep, maar dit keer wilde ik zonder tomaten. Gelukkig pakte het goed uit en viel het in de smaak. Leo vond het een “herhaalrecept” Dan maar even noteren voor een volgende keer:

Witte bonensoep
Groot blik witte bonen
1 ui
2 tenen knoflook
2-3 lente uitjes
3 stengels bleekselderij
flink stuk winterwortel
half bosje bladselderij
1 theelepel Italiaanse kruiden
1/2 theelepel tijm
1/2 theelepel pittige paprika
peper en zout naar smaak
olijfolie

Snipper de ui, snijdt het wit van de lente uitjes in dunne schijfjes (groen wordt later gebruikt), hak knoflook fijn en snijdt de winterwortel in blokjes.
Bak de ui even aan in een scheut olijf olie, voeg knoflook en bleekselderij toe. Laat even zachtjes pruttelen. Voeg daarna wortel en lente-ui toe, doe er de kruiderij bij, evenalsĀ  ca. 1/2 liter water en breng aan de kook. Laat ca. 10 minuten zachtjes koken.
Doe dan de helft van de bonen erbij en laat alles voor een kwartier zachtjes pruttelen.
Snijdt het groen van de lente ui in smalle reepjes, hak de bladselderij fijn.
Maak het restant van de bonen fijn met een vork of staafmixer, doe bij de soep, net als lente-ui en bladselderij.
Voeg eventueel wat water toe tot de soep de gewenste dikte heeft.Ā 
Breng op smaak met zout, peper.

Serveer met knoflook croutons of brood.

Nooit alleen

Bron: Instagram / Simpleisbeautifulphotography / Rene MaltĆŖte

Tja, het kan, schaken in je eentje. Maar je bent wel heel erg eenzaam op die manier.

Dus zet je de tafel tegen de spiegel en kijk, je hebt gezelschap van jezelf.

Je kunt tegen jezelf kletsen, of niet. Net wat je wilt.

Je kunt vragen of je dat ene stuk nou wel of niet….?

Je krijgt altijd gelijk en als het misloopt hoef je niemand de schuld te geven.

Veters

Bron: Facebook / Anders

Lange tijd knoopte ik mijn veters vast op de manier die ik in mijn kinderjaren geleerd had. Toen leerde een schoenverkoper me hoe je mijn de hoge wandelschoenen het beste kon dicht strikken. Het had iets te maken met een extra gaatje bovenin.

Maar nu weet ik dat je veters ook op een heleboel manieren geregen en gestrikt kunnen worden. Kijk maar op dit plaatje.

Of ik dat allemaal ga uitproberen? Ik denk het niet. Veel is me gewoon te ingewikkeld, te onhandig, te veel moeite. Maar sommige manieren zijn wel erg leuk en ook decoratief.

Nou, wie zin heeft, kan het in ieder geval eens proberen.

Wat lief

Bron: Instagram / The brainypedia

Wie in Finland zwanger is, hoeft zich niet te bekommeren om babyspullen of een wieg. Want van overheidswege wordt daarvoor gezorgd.

Alles heel basic, maar voldoende om te kunnen zorgen voor je baby, hem of haar aan te kleden en zelfs te laten slapen. Want in een kartonnen doos, groot genoeg om een tijdje als bedje te fungeren, worden de spulletjes afgeleverd. Alles zit er in, kleding, luiers, een matrasje, lakentjes en dekentje. Zelfs aan knuffels is gedacht

Zo hoeft niemand zich zorgen te maken. En dat gebeurt al vele jaren, want in Finland wordt beweerd dat elke inwoner in dezelfde doos gelegen heeft. Dat is toch een heel lieve gedachte…?

Ik vind het heel sociaal, maar ook vertederend.