Wandelen

Om de botontkalking te beperken, kreeg ik het advies om regelmatig (eigenlijk dagelijks) minstens een halfuur stevig te wandelen. Mensen met een hond zullen hun schouders ophalen en zeggen dat ze dat sowieso altijd al doen. Maar wij hebben geen hond en de auto staat klaar voor de deur …..
Maar goed, je neemt zo’n advies ter harte en dus lopen we tegenwoordig iedere dag. Een rondje wijk, een rondje Rotte, op zondag lekker door het Kralingse Bos of rondom de Kralingse Plas.

Of we lopen functioneel,  naar de supermarkt, het winkelcentrum. Met een klein rugzakje, voor de boodschappen. Dan besparen we niet alleen op benzine, maar ook op de boodschappen. Want in een impuls iets meenemen, betekent een flink eind sjouwen. Wat zijn we toch goed bezig 😉

Verzamelen

Het thema dat ik deze week voor Stuureenfoto had bedacht, is verzamelingen. We verzamelen tenslotte allemaal wel wat, van postzegels tot planten, van theelepeltjes tot teddyberen, van … nou ja, vul zelf maar in.
In Cesky Krumlov (Tsjechië) maakte ik een foto van een kleine verzameling poppetjes. Ze hingen er ter verkoop, want het was de etalage van een speelgoedwinkeltje. Maar evengoed een leuk plaatje.

Mist

Vandaag leek de mist maar niet op te trekken. Ik moest naar de verjaardag van een vriendin. Die woont weliswaar niet zo ver, maar ik ontkom niet aan een stuk snelweg. En als ik ergens een hekel aan heb, dan is het rijden op de snelweg in de mist. Maar gelukkig, alles verliep goed.

Toch ook nog een stuk gewandeld. En gek, hoewel ik een beetje bedrukt op weg ging, werd ik allengs vrolijker. Ik liep alleen, en dan voer ik het tempo flink op. Al onverstaanbaar neuriënd, want dat doe ik meestal, struinde ik diverse mensen langs. Die zullen wel gedacht hebben dat ik erge haast had. Nee hoor, ik liep gewoon mezelf achterna. Bij de supermarkt wat boodschappen gedaan (bijna te veel om mee te nemen). En eenmaal thuis lekker aan de thee.

Zo werd het toch een dag met een zilveren randje, ondanks alle mist buiten.

Graaien

Nee, geen blog over de graaicultuur in de financiële wereld. Het gaat me nu om de graaicultuur die door de grote concerns wordt gepropageerd.
De ene reclame-actie voor 3 halen-2 betalen is nog niet afgelopen, of de volgende 2 voor de prijs van 1 reclame is alweer gestart.
Vandaag viel de Bonus-folder van grootgrutter AH in de bus. Allerlei acties bij de AH-XL. Kilo’s vlees, kippen per twee en als klap op de vuurpijl 60 (zestig) eieren voor nog geen 5 euro. Wat moet een gemiddeld gezin met 60 eieren doen? Stel, pa, ma en de twee kindertjes eten 3x per week een eitje, dat zijn dus 12 eieren per week. Dan doen ze 5 weken met zo’n giga-pakket. Die eieren zijn dan al lang niet meer zo lekker vers.  Ze worden misschien wel weg gegooid. Zonde van het goeie voedsel en het voordeel is meteen naar de gallemieze. Bah!

Schilderachtig

Dit schilderachtige plaatje maakte ik in Polperro, in Cornwall (Groot Brittannië). Het is een plaatsje van niks, maar vormt vaak het decor voor de boeken van Rosamunde Pilcher. Boeken  met een groot feelgood gehalte. Heerlijk om te lezen met een kopje thee en een doos biscuits binnen handbereik. Binnen is het warm, buiten waait de wind, maar ik zit verdiept in uiterst romantische verhalen.

Klaproos

De 11e november is niet alleen het begin van het carnavalseizoen, maar wordt in de landen om ons heen ook gevierd als Wapenstilstandsdag en worden de doden uit de Eerste Wereldoorlog herdacht.
In Groot Brittannië dragen veel mensen dan een rode klaproos in hun knoopsgat en ook de kransen die bij de monumenten worden gelegd, bestaan vaak uit (papierem) klaprozen.

Het was natuurlijk allemaal ver vóór mijn tijd, ik ben van ná de Tweede Wereldoorlog. Toch wil ik hier stilstaan bij de vele levens die in die tijd verloren zijn gegaan. Vandaar die klaproos.

Teruggevonden

Lang geleden vond ik dit recept in een kookboek, dat ik van de bieb had geleend. Ik maakte de soep regelmatig, omdat die we allemaal erg lekker vonden. Maar toen raakte ik het recept kwijt, kon het boek niet meer terugvinden en ja dan maak je het dus niet meer.Maar deze week kwam ik het weer tegen in een oud schrift:

Portugese tomatensoep

1 bakje champignons
1 grote ui
2 teentjes knoflook
150 gr. magere ham
ca. 4 takjes peterselie
1 liter bouillon (van blokje)
majoraan of oregano, 1 laurierblad
4 grote vleestomaten
olie

Hak ui, champignons, peterselie en ham zo klein mogelijk.
Fruit het mengsel met de kruiderij in wat olie tot het zacht is.
Voeg dan de bouillon toe, breng het aan de kook en laat alles zo een kwartiertje sudderen.
Ontvel de tomaten, snij ze in grove stukken en doe ze bij de soep.
Laat de soep dan nog zachtjes koken tot de tomaten zacht zijn. Roer alles goed door.

Geef er (stok)brood en parmezaanse kaas bij.

Inpakken

Met de Sinterklaas en Kerst in het vooruitzicht leek het me een goed idee om eens te zoeken op welke manieren je cadeautjes kunt inpakken.Wij gebruiken hier meestal papier voor, maar in Japan gebruikt men vaak stof. En dat geeft heel veel nieuwe mogelijkheden. Soms is er op de markt voor een habbekrats leuke stof te koop, die dan misschien ook weer door de ontvanger hergebruikt wordt.

Wrapagami noemt men dat.

Take-a-word: sewing

Al een hele tijd geen ATC’s meer gemaakt. Geen inspiratie, geen tijd, geen…
Maar nu bij Take-a-word het thema Naaien is, moest ik van mezelf toch even aan de slag. Want elke week zit ik achter de naaimachine en er is altijd wel wat onderhanden. Dus hierbij een ATC, met een van mijn favoriete stempels.

Quite a long time since I made some ATC’s. Lack of inspiration, lack of time, lack of…. But as I use my sewingmachine every week and I have always some project to be done, I promissed myself not to miss this week’s Take-a-word challenge: sewing.
So here it is, an ATC with one of my favourite stamps.