| Een stel vrouwen heeft het over boeken. De ene zegt: “Ik houd van boeken waarbij je niet weet hoe het afloopt, die een gelukkig of een tragisch einde kunnen hebben.” “Zoals?” “Kookboeken!”(gevonden in een oude “Het Beste”) |
 |
Category Archives: humor
Geen commentaar
Deel dit op:
Geen commentaar
Deel dit op:
Blijf kalm
| Kijk, zo’n shirt zou ik vroeger ook wel gehad willen hebben. Want één beeld zegt meer dan honderd woorden 😉 |  |
Deel dit op:
Geen commentaar
Deel dit op:
Poster
Het kleinste kamertje kan best een beetje gezellig aangekleed worden. Alleen een verjaardagskalender aan de deur is toch een beetje kaal.
Toen wij nog in een flat woonden, hing deze poster bij ons op het toilet. Levensgroot, want hij besloeg zowat de hele wand. En wat had mijn moeder daar een hekel aan. Telkens weer vroeg ze of die plaat er moest blijven hangen. “Toch geen gezicht”, vond ze. Maar wij vonden het leuk en dus bleef hij. Tot we gingen verhuizen en toe waren aan iets nieuws. De poster, die vakkundig op karton was geplakt, werd in de hal gezet. Wie hem hebben wou, mocht hem meenemen. Hij heeft er niet lang gestaan 😉
Bron: https://www.liveauctioneers.com
Deel dit op:
Lekker
 |
Dit is een typisch Rotterdams plaatje! Een beetje sombere dag, op het Binnenwegplein. Mensen op bankjes, met in hun hand een grote zak met echte Rotterdamse patat. Van Bram Ladage, die een grote friettent heeft op het plein. Met een enorm blik cola als aandachtspunt. Je kunt hem bijna niet missen. En er omheen dus altijd een heleboel mensen, een beetje gebogen over hun friet. “Ladage bocheltjes” noemen we dat thuis. Maar dat weten deze mensen natuurlijk niet 😉 😉 😉 Hier geen chique terrassen, geen dure glazen wijn of luxe bier. Gewoon, op z’n Rotterdams. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. 😉 😉 😉 |
Deel dit op:
Geen commentaar
Deel dit op:
Punten en komma’s
| Het ontbreken of het toevoegen van een komma kan de tekst helemaal veranderen. Vorige week kwam dat nog eens duidelijk naar voren bij een vraag in Twee voor Twaalf. Kijk maar naar het voorbeeld hiernaast. |  |
Onderstaande tekst las ik afgelopen vrijdag in NRC Next. Het artikel ging over de op staande voet ontslagen topman van de NS en zijn kansen op een nieuwe baan.
Bedoelde de journalist nou dat ie de pot op kan? Of was hij een streepje vergeten?
Deel dit op:
Managers
Een internationaal bedrijf nam een groepje kannibalen in dienst. “Jullie maken nu deel uit van een team”, zei de manager in zijn welkomstwoord. “Verpest de boel nou niet door collega’s op te gaan eten.” Dat beloofden de kannibalen. Een maand later kwam de manager weer naar hen toe. “Iedereen is zeer tevreden over jullie werk. Alleen, we zijn een secretaresse kwijt. Weten jullie daar iets van?”
De kannibalen schudden hun hoofd. Nadat de baas weg was, richtte het stamhoofd zich tot zijn stamgenoten. “Stommelingen! Nou eten we al wekenlang managers en niemand die dat opvalt. Maar welke halve gare heeft een secretaresse gesnaaid?”
