Levensecht

Deze foto van Stanley Kubrick staat in de VARA-gids.
Ik vind dat een heerlijke foto. Waarom?

  • Omdat ie zo’n idiote situatie laat zien. Wie gaat er nou in step-in en BH op kantoor rustig een sigaretje staan roken?
  • Omdat ie zo heerlijk ouderwets is.
  • Maar vooral om dat het model zo levensecht is, met kleine vetrolletjes door het insnoeren van haar taille en de strakke strapless BH. Net zo als bij mij zou gebeuren. Ik kan met met dit model vereenzelvigen, al is ze zeker 3 maten slanker dan ik ooit ben geweest.
    Dat is nog eens wat anders dan die gephotoshopte dunne dametjes van tegenwoordig. Daar kan ik alleen maar boos om worden.
 

En Bettie, hopelijk raak je hierdoor weer uit je depressie. Want wat zou de BMI van deze dame toen zijn geweest en hoe is het nu? 😉

Witter dan wit

Hoewel ik zelf niet zo het belang van wittere tanden inzag, heb ik de advertenties over het bleken van je tanden natuurlijk wel eens gezien. En ik was nieuwsgierig naar hoeveel zoiets nou zou kosten. Rond de 200 tot 300 Euro. En dat moet je uit eigen zak betalen, want geen verzekering die daar voor wil opdraaien (denk ik).

Toen snapte ik waarom de politiek denkt dat we nog wel meer kunnen betalen voor de zorg. Want als er voor zoiets onbenulligs als wittere tanden grif veel geld betaald wordt, dan kan er dus zeker betaald worden voor zo iets belangrijks als echte gezondheid?

Ziekjes

Het kon natuurlijk niet uitblijven. Al weken lang liep Leo te blaffen, voelde zich grieperig en beroerd. Hij bracht een paar dagen in bed door, liefderijk verzorgd door mij met thee, soep en lekkere hapjes. Maar ja, als echtgenote ook krijg je dan toch wel eens een bacilletje mee.
Dus voelde ik me woensdag en donderdag allerberoerdst. Misselijk, spierpijn, hoesten, keelpijn, hoofdpijn. Nou ja, laat ik maar ophouden, want op zo’n klaagzang zit niemand te wachten. Gelukkig is Leo weer wel opgeknapt, dus liep hij me op zijn beurt achterna met limonade, thee en zelfgemaakte soep.
En nu gaat het weer de goede kant op. Er ligt uit voorzorg wel een flinke voorraad zakdoekjes in de la en ik probeer op tijd mijn bed in te duiken. En hopelijk staan van af nu de blogjes er weer gewoon elke dag.

Vreemd

OP SBS6 zag ik laatst een programma over te dikke mensen. Het geijkte gedoe, super dik echtpaar dat inziet dat ze door hun eetgedrag van louter fastfood niet gezond bezig zijn en ook hun kinderen geen goed voorbeeld geven.
De schrik als ze zien hoeveel suiker, zout, en vet ze elke week in hun mond stoppen, hoe dik ze uiteindelijk zullen worden en, ten langen leste, het besef dat de knop om moet. Beter eten, meer bewegen. Dergelijke programma’s zijn er al langer. Of het op den duur ook helpt om het gewenste gewicht te behouden, of ze hun leven lang zo gemotiveerd blijven sporten en of hun kinderen beter gaan eten, ik weet het niet. Maar daar gaat het me niet om.

Zo´n programma wordt regelmatig onderbroken door een reclameblok. En ik vond het verbijsterend om te zien dat er reclame werd gemaakt voor juist die producten die in het programma in de ban waren gedaan. Het leek mij nou een uitgelezen moment voor een blok vol gezonde dingen, zoals vers fruit, verse groente. Een wervend spotje van het Voedingscentrum bijvoorbeeld. Maar nee hoor, ik zag in ieder geval Milka chocolade, Magnum ijs en frisdrank voorbij komen. Een beetje vreemd vind ik dat.

Niet schoon

Wie veel reist, kan veel verhalen. Alleen al over de toiletten die je onderweg tegenkomt, zijn boeken vol te schrijven. Soms vergaat je de lust, ondanks de hoge nood. Dan ben ik blij dat ik  in het bos een plekje in de vrije natuur vind. Want op dit pleetje wilde ik voor geen goud.
Het stond midden in het bos, stil en verlaten. Ergens in de Baltische staten, waar meer bomen groeien dan er mensen wonen. Genoeg plek om eventjes ongestoord…..

Toiletten zijn deze week ook het thema bij Stuureenfoto

 

15 minutes of fame

Schrijf ik de laatste weken regelmatig over de vergankelijkheid van de roem van Nobelprijswinnaars, waarnaar straten en wegen hier in de wijk zijn genoemd, krijg ik plotseling mijn eigen “15 minutes of fame”.

Niet dat ik nu genomineerd ben voor een prestigieuze prijs of zo, welnee. Maar vorige week werd ik opgebeld door Heleen Boex van het Algemeen Dagblad. Ze maakte een artikel over borstkanker en borst-besparende operaties en had mij via dit blog gevonden.  

En omdat het goed is om alle mogelijkheden van de behandeling van borstkanker op een rijtje te krijgen, gaf ik met plezier een interview. Meer dan een uur zat ik aan de telefoon en diepte mijn herinneringen en ervaringen op aan de tijd rondom de operatie.
Diezelfde middag nog kwam een fotografe hier om mij op de foto te zetten. Want het werd niet zomaar een kiekje, maar een professionele foto door een gerenommeerde fotografe.

Uiteraard snelde Leo de volgende al vroeg naar de supermarkt om een krant te kopen. En dit was het artikel dat er in stond:

Dubbelklik op het artikel om het duidelijker te kunnen lezen.

Verzekering

Rond deze dagen kwam ook de aanbieding voor de nieuwe zorgverzekering met de post. Wij zijn collectief verzekerd via de oud-werkgever van Leo en dat is zeker niet verkeerd. De mensen die de voorwaarden met de verzekerings-maatschappij afsluiten, zijn doorgewinterde onderhandelaars. En dat vind je terug in de polisvoorwaarden van de aanvullende verzekering.
Wij zijn er dus uit, na een beetje puzzelen, zoeken op internet naar de hoogte van de vergoedingen en wanneer je daarvoor in aanmerking komt. Eigenlijk hoop ik altijd dat we die premie voor Jan Joker betalen. Want geen kosten betekent tenslotte dat je hardstikke gezond bent.
Nou ja, op wat kleine ongemakken na, zijn we dat ook. En dat willen we zo nog heel lang houden ook!

Wandelen

Om de botontkalking te beperken, kreeg ik het advies om regelmatig (eigenlijk dagelijks) minstens een halfuur stevig te wandelen. Mensen met een hond zullen hun schouders ophalen en zeggen dat ze dat sowieso altijd al doen. Maar wij hebben geen hond en de auto staat klaar voor de deur …..
Maar goed, je neemt zo’n advies ter harte en dus lopen we tegenwoordig iedere dag. Een rondje wijk, een rondje Rotte, op zondag lekker door het Kralingse Bos of rondom de Kralingse Plas.

Of we lopen functioneel,  naar de supermarkt, het winkelcentrum. Met een klein rugzakje, voor de boodschappen. Dan besparen we niet alleen op benzine, maar ook op de boodschappen. Want in een impuls iets meenemen, betekent een flink eind sjouwen. Wat zijn we toch goed bezig 😉

Advies

Soms krijg je van die tegengestelde gezondheidsadviezen.

Zoals: Zonlicht is funest, eigenlijk zou u niet voor 3 uur naar buiten moeten gaan, vertelde de dermatoloog. Maar de oncoloog zegt: u moet regelmatig lekker wandelen in de buitenlucht, dan wordt er vitamine D opgenomen (want dat helpt tegen osteoporose).

Een halve liter yoghurt per dag, dat is te veel. Eén beker is voldoende, zei de huisarts, toen ik moest afvallen. En de diëtiste, die vond dat één dun plakje kaas per dag volstond. Deze week kreeg ik te horen dat ik ’s avonds maar een lekker plakje kaas extra moest nemen, ook al vanwege die botontkalking. En dagelijks een toetje, zoals vanillevla.

Kunnen jullie het nog volgen?