Lichtje

 

  Vorige week verbaasde ik me over het bericht dat de politie geen prioriteit meer zou geven aan het controleren van fietsverlichting. Te veel werk, te veel gedoe, weinig resultaat.
Ik vind het onbegrijpelijk, want wat zijn de gevolgen als je zonder licht op de fiets rijd?
Ik denk dat we allemaal wel eens ’s avonds in het donker nog maar ternauwernood een fietser konden ontwijken.

Want zonder licht en met donkere kleding zijn ze bijna onzichtbaar. En als het dan ook nog regent.

Je moet er toch niet aan denken iemand omver te rijden….

Jong geleerd

Laatst zag ik een programma met Jamie Oliver, waarin hij met een oude gammele bus door Italië toerde. Hij was op zoek naar de echte Italiaanse keuken en er werd natuurlijk ook lekker gekookt.
Maar hij bezocht ook een kleuterschool, ergens in het diepe zuiden van Italië, waar nog  niet zoveel toeristen komen en de welvaart op een lager pitje staat. Toch kregen de kinderen tussen de middag een complete maaltijd voorgeschoteld. En wat voor een… heerlijke pasta, van biologische oorsprong, net als de saus en de olijfolie die gebruikt werd. Verse groente en fruit. Alles werd professioneel klaargemaakt in een keuken, waar menig restaurant een puntje aan kon zuigen.
De kinderen aten samen met de meesters en juffen. En tot grote verbazing van Jamie hadden die vier- en vijfjarigen al best behoorlijk verstand van eten. Moeiteloos herkenden ze aubergine, tomaten, broccoli en zelfs artisjokken. Er waren geen miezemeutende kleintjes en er werd niet gevraagd om wat anders. Ze aten allemaal wat de pot schaftte.
Kijk, als Brussel zich nou eens bemoeide met dit soort zaken en alle kinderen van Europa ‘s-middags een behoorlijk maal voorschotelde. Dat zou nog eens effect hebben. Want jong geleerd, is oud gedaan. Niet voor niets worden de mensen in Italië gemiddeld net iets ouder dan wij hier in Nederland.

Verwondering

De zon lokt iedereen naar buiten. Ook de kinderen, die nu weer volop buiten spelen.
Toen ik van het boodschappen doen terug kwam, kwam ik langs de kinderspeelplaats. Er werd gebald en gerend, van de glijbaan gegleeën en met water gespeeld. Wat kinderen hadden bellenblaas en erbij stond een jongetje van drie turven hoog. Hij was helemaal weg van die mooie gekleurde bellen, die weg dreven op de wind.

Plotseling rende hij er een achterna. Rakelings schoot hij voor me langs, in de hoop die fragiele bel te vangen. Maar helaas, die spatte uiteen op een struik. Verbaasd hief hij zijn handjes op en keek me aan. “Nou is tie ineens weg, hoe kan dat nou….?”

Vreemd

OP SBS6 zag ik laatst een programma over te dikke mensen. Het geijkte gedoe, super dik echtpaar dat inziet dat ze door hun eetgedrag van louter fastfood niet gezond bezig zijn en ook hun kinderen geen goed voorbeeld geven.
De schrik als ze zien hoeveel suiker, zout, en vet ze elke week in hun mond stoppen, hoe dik ze uiteindelijk zullen worden en, ten langen leste, het besef dat de knop om moet. Beter eten, meer bewegen. Dergelijke programma’s zijn er al langer. Of het op den duur ook helpt om het gewenste gewicht te behouden, of ze hun leven lang zo gemotiveerd blijven sporten en of hun kinderen beter gaan eten, ik weet het niet. Maar daar gaat het me niet om.

Zo´n programma wordt regelmatig onderbroken door een reclameblok. En ik vond het verbijsterend om te zien dat er reclame werd gemaakt voor juist die producten die in het programma in de ban waren gedaan. Het leek mij nou een uitgelezen moment voor een blok vol gezonde dingen, zoals vers fruit, verse groente. Een wervend spotje van het Voedingscentrum bijvoorbeeld. Maar nee hoor, ik zag in ieder geval Milka chocolade, Magnum ijs en frisdrank voorbij komen. Een beetje vreemd vind ik dat.

Ongelofelijk

Drie jongens van 13, 15 en 16 verkrachten een meisje van 14, een vierde filmt het en zet het op internet.
Wat denken die jongens? Vinden ze het stoer? Geeft het ze macht? En vooral wat denken ze over vrouwen en meisjes?
Het is te gek voor woorden, te akelig om over te denken.
Er is iets faliekant mis met die kinderen. Maar hoe moet het dan verder? Ik ben bang dat het nooit meer goed komt.

 

Naaien

Het wordt weer helemaal van deze tijd. Zelf kleding maken. Van een lapje van de markt een leuke jurk maken, voor je kinderen zelf broeken en bloeses maken. Helemaal je dat.
Maar het moet natuurlijk wel gezellig zijn, dus gaan we naar het Naaicafé. Dat stond gisteren in de krant.
Ik naai hier nog steeds thuis, in mijn kamertje. En soms samen met een vriendin. Lekker bijkletsen en ondertussen de naaimachine laten snorren. Koffie erbij. Ook heel gezellig!
En nu weten we dan dat we daarbij ook nog “up-tot-date” bezig zijn.
Binnenkort zijn er weer wat creaties klaar om getoond te worden.
 

Lastig

Je zult maar chauffeur van zo’n enorme vrachtwagen zijn en ergens in Rotterdam een lading moeten afleveren. Door allerlei opbrekingen en omleidingen hebben die mensen soms toch grote problemen.
En als hij dan bij het adres aangekomen is, is er geen plek om je vrachtwagen te parkeren. Het is soms passen en meten, en vaak kielekiele. Gisteren  zag ik op de Coolsingel eerst een grote vrachtwagen met zand, die zijn lading kwijt moest. Hij werd tenminste nog geholpen door een verkeersregelaar. Maar even later had de chauffeur van McDonalds zijn enorme truck op de stoep neergezet. De verse burgertjes moeten uiteindelijk toch bezorgd worden, nietwaar?
Tweehonderd meter verder stond de wagen van Deli XL half op de stoep en op het fietspad. Waar die spullen afgeleverd moesten worden, weet ik niet.
Nee, ik benijd ze niet de chauffeurs van die grote wagens. En ik probeer een beetje consideratie met ze te hebben.

Spreuk van de week

  Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:

De enige manier om van verleiding af te komen is door eraan toe te geven.
Anoniem

Dus laat ik me vandaag de tompouce goed smaken.
Op uw gezondheid, Koningin!