Wij nemen vandaag even een dagje vrij. Lekker naar de dierentuin.
Daar is altijd wel wat te beleven, kijk maar:
Wij nemen vandaag even een dagje vrij. Lekker naar de dierentuin.
Daar is altijd wel wat te beleven, kijk maar:
Want zonder licht en met donkere kleding zijn ze bijna onzichtbaar. En als het dan ook nog regent.
Je moet er toch niet aan denken iemand omver te rijden….
Laatst zag ik een programma met Jamie Oliver, waarin hij met een oude gammele bus door Italië toerde. Hij was op zoek naar de echte Italiaanse keuken en er werd natuurlijk ook lekker gekookt.
Maar hij bezocht ook een kleuterschool, ergens in het diepe zuiden van Italië, waar nog niet zoveel toeristen komen en de welvaart op een lager pitje staat. Toch kregen de kinderen tussen de middag een complete maaltijd voorgeschoteld. En wat voor een… heerlijke pasta, van biologische oorsprong, net als de saus en de olijfolie die gebruikt werd. Verse groente en fruit. Alles werd professioneel klaargemaakt in een keuken, waar menig restaurant een puntje aan kon zuigen.
De kinderen aten samen met de meesters en juffen. En tot grote verbazing van Jamie hadden die vier- en vijfjarigen al best behoorlijk verstand van eten. Moeiteloos herkenden ze aubergine, tomaten, broccoli en zelfs artisjokken. Er waren geen miezemeutende kleintjes en er werd niet gevraagd om wat anders. Ze aten allemaal wat de pot schaftte.
Kijk, als Brussel zich nou eens bemoeide met dit soort zaken en alle kinderen van Europa ‘s-middags een behoorlijk maal voorschotelde. Dat zou nog eens effect hebben. Want jong geleerd, is oud gedaan. Niet voor niets worden de mensen in Italië gemiddeld net iets ouder dan wij hier in Nederland.
Plotseling rende hij er een achterna. Rakelings schoot hij voor me langs, in de hoop die fragiele bel te vangen. Maar helaas, die spatte uiteen op een struik. Verbaasd hief hij zijn handjes op en keek me aan. “Nou is tie ineens weg, hoe kan dat nou….?”
Zo´n programma wordt regelmatig onderbroken door een reclameblok. En ik vond het verbijsterend om te zien dat er reclame werd gemaakt voor juist die producten die in het programma in de ban waren gedaan. Het leek mij nou een uitgelezen moment voor een blok vol gezonde dingen, zoals vers fruit, verse groente. Een wervend spotje van het Voedingscentrum bijvoorbeeld. Maar nee hoor, ik zag in ieder geval Milka chocolade, Magnum ijs en frisdrank voorbij komen. Een beetje vreemd vind ik dat.
Drie jongens van 13, 15 en 16 verkrachten een meisje van 14, een vierde filmt het en zet het op internet.
Wat denken die jongens? Vinden ze het stoer? Geeft het ze macht? En vooral wat denken ze over vrouwen en meisjes?
Het is te gek voor woorden, te akelig om over te denken.
Er is iets faliekant mis met die kinderen. Maar hoe moet het dan verder? Ik ben bang dat het nooit meer goed komt.
Je zult maar chauffeur van zo’n enorme vrachtwagen zijn en ergens in Rotterdam een lading moeten afleveren. Door allerlei opbrekingen en omleidingen hebben die mensen soms toch grote problemen.
En als hij dan bij het adres aangekomen is, is er geen plek om je vrachtwagen te parkeren. Het is soms passen en meten, en vaak kielekiele. Gisteren zag ik op de Coolsingel eerst een grote vrachtwagen met zand, die zijn lading kwijt moest. Hij werd tenminste nog geholpen door een verkeersregelaar. Maar even later had de chauffeur van McDonalds zijn enorme truck op de stoep neergezet. De verse burgertjes moeten uiteindelijk toch bezorgd worden, nietwaar?
Tweehonderd meter verder stond de wagen van Deli XL half op de stoep en op het fietspad. Waar die spullen afgeleverd moesten worden, weet ik niet.
Nee, ik benijd ze niet de chauffeurs van die grote wagens. En ik probeer een beetje consideratie met ze te hebben.