Take-a-word: sewing

Al een hele tijd geen ATC’s meer gemaakt. Geen inspiratie, geen tijd, geen…
Maar nu bij Take-a-word het thema Naaien is, moest ik van mezelf toch even aan de slag. Want elke week zit ik achter de naaimachine en er is altijd wel wat onderhanden. Dus hierbij een ATC, met een van mijn favoriete stempels.

Quite a long time since I made some ATC’s. Lack of inspiration, lack of time, lack of…. But as I use my sewingmachine every week and I have always some project to be done, I promissed myself not to miss this week’s Take-a-word challenge: sewing.
So here it is, an ATC with one of my favourite stamps.

Lekker pittig

Toen Louise, naai-collega op de Snijschool, hoorde dat wij nogal van pittig eten houden, beloofde ze spontaan een potje zelfgemaakte appelchutney voor me mee te nemen. En ja hoor, de week daarop stond het naast mijn naaiwerk. “Voorzichtig hoor, het is pittig”, waarschuwde ze. En pittig is het, maar ook héééél lekker.

Dus wie nog appels over heeft, kan onderstaand recept eens proberen. Dit is niet het recept van Louise, maar ik vond het hier.

Surinaamse appelchutney

500 gr. appels, geschild, van klokhuis ontdaan en in stukken gesneden
2dl. olijfolie
1 middelgrote ui, fijngehakt
8 teentjes knoflook, geperst
3 rode pepers, fijngehakt
2 el gemalen komijn
2 el gemalen koriander
zeezout naar smaak

Verhit de olie en fruit hierin de ui, knoflook en pepers.
Voeg komijn, koriander en zout toe en roer het mengsel goed door.
Voeg dan de appels toe en laat het geheel, af en toe roerend, ongeveer drie kwartier zachtjes koken.
Giet het mengsel over in een schaal.

Deze exotische appelmoes (chutney) is heerlijk bij gekruide kip en rijst.
Een restje kan heel goed ingevroren worden.
EET SMAKELIJK!

Hergebruik

Sommige mensen gooien nooit iets weg. En dan bedoel ik niet, dat ze een enorme puinhoop maken, nee ze gebruiken alles weer om er iets geheel anders van te maken.

Neem nou dit. Bewaar alle lipjes van bier-en frisdrankblikjes en maak er deze  super hippe tas van. Wie dat te veel werk vindt, kan hem gewoon bestellen. (nee, ik krijg geen deel van de winst! 😉 😉  Ik vind het gewoon superknap om zoiets te bedenken)


Lekker pittig

Laatst kwam oudste met een tas voor heerlijkheden naar ons toe. Onder meer met deze chutney. Hij was zo lief om ook het recept te geven, dus maakte ik vorige week voor vrienden een pot. En geef ik het recept aan jullie door. De smaak is fris, pittig en gaat prima samen met bijvoorbeeld een lekker stukje (geiten) kaas.

Ananas-dadel chutney
400g ananas (mag uit blik, het liefst op eigen sap)
90 g dadels, gehakt
1-2 rode pepers, zonder zaad, gehakt
flink stuk verse gember (3-4 cm)
1 tl mosterdzaad; 1 tl komijnzaad
2 el palmsuiker of bruine suiker
sap van 2 limoenen
snufje zout

Laat de ananas uitlekken en snijd die in blokjes.
Schil de gember, rasp die fijn of maal tot pulp.
Doe alle ingerediënten in een pannetje, en roer goed door elkaar.
Zet de pan (met deksel) op hoog vuur, breng aan de kook.
Zet dan het vuur laag en haal het deksel van de pan. Laat 15 minuten zachtjes doorpruttelen onder af en toe roeren.
Laat afkoelen en serveer op kamertemperatuur.

Woorden

Sinds kort ga ik weer elke week scrabbelen in clubverband. Met zo’n 10 tot 14 anderen spelen we dan een partij duplicate. Allemaal een bord en set letters voor je neus en de hoogste score proberen te vinden met de getrokken letters. Het woord met de hoogst haalbare score wordt op een groot scrabblebord gezet. En iedereen neemt dat op zijn eigen bord over. Zo heeft iedereen gelijke kansen. Er zitten steengoeie scrabbelaars tussen, die regelmatig een topscore behalen.

Maar de beste is “Vader Denktank”, want zo noemen wij de computer die de maximaal haalbare score geeft.
En dan ontdekken we soms zulke vreemde woorden. Wat dacht je van dretsen, kruchen of cave. Van ozing, ozendrop, iva of gekoterde?

Binnenkort zet ik hier een lijst (met de betekenissen), zodat ook andere Scrabble- en Wordfeud-fanaten er van mee kunnen profiteren.

Houmous met paprika

Dit recept van Nigella Lawson is echt heerlijk, snel klaar. Je kan er stukjes paprika of komkommer in dippen of op je brood smeren.

Nigella maakte een flinke schaal, voor een groots feest. Ik gebruikte iets minder, maar dat werd toch nog bijna een halve liter.

½ pot gegrilde paprika (Lidl) (uitgelekt)
1 blikje kikkererwten (Bonduelle) (afgespoeld en uitgelekt)
2 (of meer) eetlepels roomkaas
1-2 knoflooktenen
1 theelepel paprikapoeder

1-2 eetlepels olie
wat citroensap
peper, zout, chilipoeder naar smaak

Oogsten

Toen onze kinderen nog klein waren, kregen ze van mijn schoonouders allebei een fruitboom cadeau. Een peer, die helaas geveld werd door een ziekte en gerooid moest worden en een appelboom. Die staat dus al bijna 30 jaar in onze tuin, bloeit elk voorjaar en gaf matigjes wat appels in de herfst. Maar dit jaar was de appeloogst ineens behoorlijk. Want dit is het resultaat van een uurtje plukken.Wat over de schutting hing, werd door de buren geoogst en verwerkt.

De appels zijn goed rauw te eten, maar de meeste zijn toch te klein voor gewone consumptie. Maar ze gaven wel een flinke pan heerlijke, geheel natuurlijke en onbespoten appelmoes.

De geur van jasmijn

Vaak genoeg lijkt een boek me mooi, maar eenmaal aan het lezen verslapt mijn aandacht. Vele boeken die door anderen als een must werden aangeprezen, konden mij toch niet zo boeien.
Vorige week zocht ik op goed geluk in de bieb. Ik wilde een luchtig boek hebben en liet mijn keus vallen op “De geur van jasmijn”  van Janice Y.K. Lee. Het logo op de kaft beloofde een “romatisch verhaal” en dat is het ook, maar met een veel diepere achtergrond.
In het Hongkong tijdens de Japanse bezetting heeft Will een relatie met Trudy. Deze relatie is van grote betekenis. Zij  blijft een rol spelen, ook in de relatie met Claire, die pas in 1952 in Hongkong arriveert en stukje bij beetje leert waarom Will soms zo raadselachtig reageert.

Ik heb het boek ademloos uitgelezen en wilde meteen nog meer boeken van deze schrijfster lezen. Helaas, voorlopig is dit haar enige werk.

Haken

Gisteravond een workshop “tas haken” gedaan. Met Zpaghetti-garen. Dat is tamelijk dik garen, gemaakt van repen tricotstof.
Het was even wennen, zo’n grove haaknaald en zulke dikke draad. Maar na wat oefenen en de handen losmaken, lukte het. Het leuke was dat je helemaal geen haakster hoefde te zijn. En dat iedereen weer een heel andere tas had gemaakt. Dit was het resultaat van mijn inspanningen: