Je staat soms versteld van wat er allemaal te vinden is op internet. En wat er zoals aangeprezen wordt.
Neem nou dit filmpje, je blijft je verbazen over het product dat deze man zo aanprijst. Helemaal draadloos, overal bereik, altijd klaar om te pakken, nooit storing, handig om mee te nemen, 😉 nou ja kijk zelf:
(Met dank aan Boekbinderij Wilgenkamp)
Koken en bakken doe ik graag. En handige tips zijn altijd welkom. Zo ook dit filmpje over het snijden van deegrollen. Ik ga het in ieder geval binnenkort een keer uitproberen!
| Vandaag is het een spannende dag voor vriendin/collega/blogster Dorothé. Zij start vandaag haar Naaicafé DJ aan huis. Ik ken haar al lang, want wij werkten nog in de vorige eeuw 😉 samen op kantoor. Zij veranderde van baan, ging trouwen, kreeg drie leuke zonen en werd “thuismoeder”. Al die tijd hielden we contact en kwamen we zo nu en dan bij elkaar om bij te praten en ervaringen uit te wisselen.En nu start ze een hele nieuwe carrière. Deels uit noodzaak omdat het heel moeilijk is om weer passend werk te vinden. Dit is een spannend alternatief, dat ik dan ook graag promoot. Maar het beste lees je wat zij er zelf over heeft geschreven op haar website. |
|
Dus zit je te hikken tegen dat naaiklusje of wil je jouw creativiteit eens toetsen, dit is een mooie gelegenheid. Dorothé is handig en inventief en kan van (bijna) niets toch iets moois maken en wil je graag helpen.
Veel succes, Dorothé!!
Leuven is sowieso al een bezoek waard, want het is ene heel gezellige stad. Met honderden cafeetjes, terrasjes, leuke winkels, een mooi stadhuis en nog veel meer.
Maar vergeet vooral niet een bezoek te brengen aan de Kruidtuin, de oudste botanische tuin van België, die al in 1738 werd aangelegd. Je kunt er heerlijk bijkomen van alle hectiek en even op een bankje je benen strekken. De systeemtuin is vrij uitgebreid en geeft een goed inzicht welke planten waar goed zouden gedijen.En is het regenachtig, dan kun je altijd schuilen in de Orangerie.
Het recept van deze heerlijke kaneelkrans vond ik op Pinterest, maar helaas kan ik de link niet meer terug vinden. Maar hij smaakte heerlijk. Dit is het recept:
Deeg: 300 g bloem 1/2 theelepel zout 120 ml. Lauwwarme melk 15 gr. Verse gist 30 gr. Gesmolten boter 1 eidooier 1 eetlepel suiker Vulling: 50 gr. Zachte boter 4-5 eetlepels suiker 3 theelepels kaneel |
 |
| Meng alle ingrediënten tot een soepel deeg. Vorm tot een bal en laat ca. 1 uur rijzen. Verwarm de oven voor op 200 graden. Bebloem het werkoppervlak en rol het deeg uit tot een rechthoek van ongeveer 1 cm. dikte. Meng boter, suiker en kaneel en spreid over het deeg uit. Rol het deeg tot een lange rol en snij die in de lengte door. Draai de helften om elkaar heen en zorg ervoor dat de snijkanten boven blijven. Vorm de vlecht tot een krans en leg hem op een met bakpapier beklede bakplaat. Bestrijk met wat melk. Bak ongeveer 30 tot 35 minuten tot de krans goudbruin en gaar is. Let er op dat de bovenkant niet verbrandt, dek eventueel af met alufolie. EET SMAKELIJK! |
|
Zo maar ergens gezien in een tuin. Maar ik kon het niet nalaten te fotograferen. Zo’n mooie kleur, zo fragiel deze papavers.
Helaas, maar zo nu en dan moet je ook dit soort kaarten maken.
Al een tijdje vinden we dat we nu wel boeken genoeg hebben. Wat heet, er kunnen zelfs wel wat weg, naar de kringloop, naar een tweedehandsmarkt of zo.
Maar ja, dan loop op de boekenmarkt in Deventer en dan ga je voor de bijl. Gelukkig hielden we ons in en bleef het bij twee boeken en een ontbrekend stripboek. Maar toch…..
Maar zeg nou zelf, dit kon ik toch niet laten liggen. Een plekje voor zo’n klein boekje is er altijd wel! En wat voor een boekje…. met 53 mini-plaatjes van mijn favoriet Hiroshige, met minikopieën van houtsnedes en haiku’s over de plaatsen langs de Tokaido en ook nog eens Japans gebonden. Geweldig toch?
| “Iedereen heeft recht op 15 minuten roem”. Was het Andy Warhol die dat beweerde? Niet iedereen krijgt dat. Meestal vervliegt ons werk in de anonieme eeuwigheid.
Maar niet hier, op de boekenmarkt van Deventer. Daar lagen stapels oude brieven, rekeningen. |
 |
Je kon ze kopen. Waarvoor? Om ze ergens in te gebruiken? Om de mooie krullen in de logo’s te bewonderen? Omdat je van oude rekeningen houdt? Misschien. Maar ik fotografeerde dit omdat ik het werk van een anonieme typiste uit 1929 wilde laten zien. Zodat ze, zij het ongeweten, toch heel even “beroemd” kan zijn!
| Na de bak-workshop bij Robèrt van Beckhoven heb ik de smaak weer goed te pakken. Regelmatig geurt het hier als in een ouderwetse bakkerij. En omdat ik dat vlechten van een brood heel erg leuk vind, maakte ik vorige week maar liefst vier heerlijke Winston-broden. De hele morgen was het kneden, kneden, en nog eens kneden. |
 |
Maar het resultaat was zeer bevredigend. Één brood ging meteen op, de andere zitten in de diepvries. En al dat kneden is ook nog een goed voor mijn conditie, want het is me een zwaar werk!
