Boek

Op Facebook vond ik een recensie van De Voddenkoningin van Saskia Goldschmidt. De bieb had het meteen voor mij beschikbaar en met veel plezier las ik het verhaal van Koko, de voddenkoningin.
Als kind vergezelde ze haar moeder die als thuisnaaster werkte. Ze keek hoe haar moeder van lappen en een patroon mooie jurken maakte. Zelf was ze ook al snel handig en heeft ze een zeer creatief talent. Zo rolde ze al vroeg in de handel in tweedehands kleding. Haar carrière startte in de 60er jaren, tijd van flowerpower, hippies en niks te gek. Maar ook later wist ze zich staande te houden en werd zelfs redelijk beroemd. Typisch een vrouw die van “rags to richness” kwam.
Saskia Goldschmidt schrijft vlot, zeer leesbaar en weet haar figuren tot leven te wekken. Een heerlijk boek voor wie houdt van kleding, mode en snuffelen op markten. Maar ook met doldwaze situaties en droevige momenten.

Bewaren

Recept

Noten zouden goed zijn voor je. Ze bevatten veel eiwitten, onverzadigd vet en geven snel een gevuld gevoel. Dus wordt een handje noten elke dag gepropageerd.
Sinds wij een airfryer hebben, kopen we meestal ongebrande cashewnoten en pinda’s en branden die dan zelf. De cashewnoten gaan zo rauw in de bak. Ik bak ze op 170 graden gedurende 3x 3 minuten en daarna nog 2 minuten. Tussendoor schud ik ze goed om. Ze worden mooi bruin en smaken heerlijk.
Pinda’s koop ik bij de toko, gepeld en zonder bruin velletje. Die brand ik niet alleen, maar voorzie ik ook van een heel dun kruidenlaagje:
in een schaal 200 gram pinda’s omhusselen met een halve theelepel olie. Daarna bestrooien met een mengsel van
halve theelepel (gerookt) paprikapoeder, halve theelepel knoflookpoeder, kwart theelepel hete paprika of cayennepeper, kwart theelepel gemalen peper, kwart (tot halve) theelepel zout. Alles heel goed omhusselen, zodat elk nootje een laagje kruiden krijgt.
Dan brand ik ze op dezelfde wijze als de cashewnoten.
EET SMAKELIJK!!

Bewaren

Scrabble-jubileum

Afgelopen zaterdag vierde Scrabbleclub “De Klinkers” hun 20-jarig jubileum. Al sinds 1997 spelen we elke dinsdagavond met elkaar. De eerste jaren het gewone spel, één tegen één en degene met de hoogste score wint. Later zijn we overgegaan op Duplicate, dat de vaardigheid van een ieder beter tot zijn recht laat komen. Het gaat er ernstig aan toe, alles wordt haarfijn gecontroleerd en fouten worden afgestraft met een nulbeurt.
Maar zaterdag kwam er geen Scrabblespel aan te pas. Integendeel, we werden gegijzeld, opgesloten en we moesten met elkaar ons maar zien te redden en zien te ontsnappen. Onze ontvoerders waren uit op het losgeld. Nou ja, ook dat was maar spel, gelukkig. Want na een uur werden we uit de escaperoom vrijgelaten.
Nee, het was ons geen van allen gelukt om de verlossende code te vinden. Maar we hebben wel veel plezier gehad.
Ria, onze voorzitter, had alles tot in de puntjes georganiseerd.
Ze had gezorgd voor een toepasselijke scrabble-taart, er was drinken en zoutjes. En als klap op de vuurpijl gingen we na afloop van de “gijzeling” nog gezellig met elkaar uit eten.
Natuurlijk kreeg Ria bloemen, een cadeau en een speech.
Al met al een heel leuke en geslaagde dag!

Bewaren

Boek

De Amerikaanse Susan Loomis droomt ervan koken te leren in Frankrijk en die droom maakt ze ook waar. Na een korte periode terug in Amerika, beseft ze dat ze in Frankrijk wil wonen, ook al is ze inmiddels getrouwd en moeder van een zoontje.
Ze vinden een oud en vervallen huis in Louviers. Haar man heeft gelukkig twee gouden rechterhanden en bouwt de bouwval om tot een heerlijk en praktisch huis, waarin Susan haar kookschool kan beginnen. Hoe dat allemaal in zijn werk gaat wordt uitgebreid verteld, doorspekt met persoonlijke ervaringen en heel veel verhalen over het verrukkelijke eten in Frankrijk. Daarbij wordt elk hoofdstuk afgesloten met heerlijke recepten. Een boek waarin je kunt wegdromen. Aan het eind wilde ik meteen naar Frankrijk om ook zo’n kookcursus te volgen.

Bewaren

Zelfgemaakt

Het hele jaar door maak ik kaarten voor verjaardagen, feesten en jubilea. Niet alle kaarten laat ik hier zien. Maar soms vind ik een kaart best de moeite waard om te tonen. Zoals deze kaart, die ik vorige week naar schoondochter stuurde.
Niet alleen maakte ik hem met plezier voor D. maar hij past ook mooi in challenge 279 van de Dutch Card Lovers.

 

Bewaren

Bewaren

Boek

De treinramp van Harmelen op 8 januari 1962 kan ik me nog wel herinneren. Twee kinderen in onze straat verloren daarbij hun beide ouders in één klap. De radio zond alleen maar nieuws en treurige muziek uit. Nederland was in rouw.
Niet vreemd dus dat een boek over die gebeurtenis me wel aantrok.
Drie jonge meisjes zijn bij die ramp gewond en komen in het ziekenhuis bij elkaar op zaal te liggen. Hoe ze leefden en in de wereld stonden vóór het ongeluk, wordt vrij uitgebreid beschreven. Ook wat ze doen en laten in de huidige tijd komt aan bod. Twee hebben altijd contact met elkaar gehouden, de derde sloot zich daar van af en reageerde nooit op brieven of kaarten. Toch zijn ze onlosmakelijk met elkaar verbonden en pas aan het eind blijkt hoe.
Ik vond het geen erg diepgravend boek, maar toch de moeite waard om te lezen.

Bewaren

Momentje….

Nog minder dan drie maanden is het alweer kerst. Hoog tijd dus om kerstkaarten te maken. Bij de Action had ik leuke stempels gekocht, met bijbehorende stansjes, om de gestempelde figuurtjes netjes uit te stansen. Ik had al een voorraadje gemaakt. Heerlijk ontspannen werk dat ik graag doe. Dus stempelde ik nog wat meer figuurtjes en daarna wilde ook die stansen. Maar waar was nou die @$* stans gebleven. Gisteren dacht ik nog “ik leg hem even hier, dan raakt het niet kwijt.
Maar waar was ook al weer hier?
Volgens een wandelvriendin is dat een ‘seniorenmomentje’. En juist dat momentje maakt me razend en ook nerveus. Want dat zal toch niet de voorbode zijn …..?
Nou ja, gelukkig had de Action nog zo’n zelfde setje stempels en kan ik inmiddels weer verder. Maar ja, ….toch zoek ik nog steeds……

Bewaren

Boek

Via de Bieb las ik op mijn e-reader het boek “Geboren in de jaren 30”. Hierin beschrijft Arthur Kimpen zijn jeugd in het arme mijnwerkersgezin in Tervant (België). Zijn ouders kunnen niet lezen of schrijven, hebben al van jongs af aan heel hard moeten werken en schoolgaan was voor hen niet weggelegd. Maar vader vond dat zijn zoon wél moest leren en dat was helemaal geen straf voor Arthur.
Hij vertelt in korte zinnen zijn verhaal. Alsof hij vertelt aan zijn kleindochter op schoot. Dat vond ik prettig lezen.
Alles komt aan bod, de armoe, de oorlog, het kleine huisje waar ze wonen. Hoe de pastoor en de kerk het leven van de dorpsbewoners bestuurden. Wat er wel mocht, of liever gezegd moést, dat wat vooral niet mocht.
Heel herkenbaar, omdat soortgelijke verhalen ook bij ons thuis verteld werden. Wat leefden de mensen volgens een vast patroon en wat is er veel veranderd.
Een fijn boek om te lezen!

Bewaren

Foto maken

Een foto maken. Hoe vaak doen we dat tegenwoordig? Nou, héél vaak. Zelf haal ik te pas en te onpas camera of smartphone te voorschijn. En dat doen er ook velen met mij.
Deze meneer had bedacht dat hij nou wel eens een foto zonder medemensen wilde maken. Hoe, ja … hoe? Want in Wenen is er nauwelijks een foto mogelijk zonder anderen. Maar kijk, hij had er nou toch iets op gevonden. Hij maakte een foto van de binnenkant van een koepel.  Ik weet niet eens meer of dat nou echt zo mooi was. Zo was ik gefocust op die man. Languit lag hij daar, Midden in een enorm portaal, tussen de koetsjes die af en aan reden, de drommen toeristen die in en uit liepen.
Maar hij heeft zijn foto! En ik ook natuurlijk 😉

Recept

De afgelopen tijd heb ik een beetje geëxperimenteerd met mijn airfryer. Niet alles was blog-fähig, dus duurde het even voordat ik een redelijk recept had.
Dit is een heel simpel recept, maar deze dadel-sinaasappel muffins vonden we erg lekker.

Voor 4-6 muffins:
60 gram havermout
60 ml. melk of yoghurt
3-4 dadels, in stukjes en zonder pit
1 eetlepel sinaasappelmarmelade (of meer naar smaak)
1 (over)rijpe banaan
1 ei
1 theelepel bakpoeder
wat walnoten of pecannoten (optioneel)
wat olie om de vormpjes in te vetten
Verder heb je nodig: een blender of staafmixer en siliconen muffinvormpjes

Doe alles, behalve de noten, in de mengbeker en blender het of zet de staafmixer er in en meng tot een min of meer glad beslag.
Vet de vormpjes in en verdeel het beslag er in. Strooi eventueel nog wat noten er over.
Verwarm de airfryer tot 160 graden en bak de muffins in 15-17 minuten goudbruin.
Laat even afkoelen en stort de muffins op een bord. Voor de echte zoetekauwen, bestuif met poedersuiker.

Mijn airfryer is niet erg groot, er pasten 3 van deze vormpjes in en ik bakte dit dus in twee keer. Ronde vormpjes zijn wellicht handiger. Die van IKEA gebruik ik ook wel, die zijn hoger en dan kunnen er vier in mijn apparaat. Dan is het beslag dus net voldoende.

EET SMAKELIJK!

Bewaren

Bewaren