Vrolijk Pasen

img_20260403_2122350717545244133151450995

Al mijn lezers en lezeressen wens ik een vrolijk Paasfeest toe. Met een gezellig paasontbijt, eieren en andere lekkere dingen.

Hier lonkt al weken een schaal met kleurige paaseitjes naar mij. Gewoonlijk koop ik die eitjes spaarzaam in, maar dit keer liep het een beetje uit de hand. Had ik bij de ene super ingeslagen en Leo bij een andere winkel. Zo hadden we dus een aardig voorraadje aangelegd en kwam ik vorige week tot de ontdekking dat ik meer dan een kilo paaseitjes in huis had.

Veel te veel natuurlijk, dus wordt regelmatig snoepen. Deze week mag ik wel ietsjes meer nemen, maar daarna moet ik me toch weer beperken. Het zal nog wel even duren voor die hele voorraad op is………

Bron: Google foto’s

Recept

Bij het recept voor Bonensoep beloofde ik het recept van lekkere en snelle broodjes te geven. Ik ontdekte dit recept op Instagram. Daar werden 8 tot 10 broodjes gebakken, maar dat is veel te veel voor ons tweetjes. Ik deelde het recept dus door de helft. En ik bakte de broodjes niet in de oven, maar in de airfryer. Dat apparaat is voor veel meer te gebruiken dan alleen voor het maken van diepvriesfriet.

Dit recept vond ik op Instagram.

Voor 4-5 broodjes:

Bron: Instagram / Smarticularnet

250 gram meel
150 gram magere kwark
50 ml olie
50 ml melk
½ pakje bakpoeder (7-8 gram)
½ theelepel zout

Meel, zou en bakpoeder vermengen; kwark, olie en melk door elkaar roeren en dan droog en nat bij elkaar doen en mengen tot een stevig deeg ontstaat. Niet te veel mengen, het mag een beetje kruimelig zijn.

Deeg in stukken 4-5 verdelen; in voorverwarmde airfryer bakken op 160 graden; ongeveer 16-20 minuten.

Gefopt

Vandaag is het typisch een dag om mensen te foppen. Een tijdje was het niet erg in de mode. Maar nu zag ik al meerdere dingen voorbij komen waar je even een vraagteken bij kan zetten.

  • Lidl die sexy lingerie in de echte Lidl-kleuren met ingang van vandaag op de markt gaat brengen.
  • Jumbo heeft wat nieuws. Geen hartige maar zoete worstenbroodjes, met chocola overgoten. Ja, ja.
  • Gegraveerde rookworst, natuurlijk bij de HEMA te krijgen.
  • En wat denk je van Monkey Town, die ineens een speelparadijs voor ouderen wordt. Compleet met Nedeland in beweging-presentatrice Olga Commandeur.
  • Een persoonlijk in te stellen toontje dat je hoort bij het in- en uitchecken van de RET.
Bron: Facebook / HTM

Er zijn er vast nog meer te vinden. Maar één springt er voor mij uit.

En dat was de aankondiging van HTM dat je binnenkort (vanaf 1/4/2026 dus) met een cabrio-tram door Den Haag kunt rijden.

Ik heb zo mijn twijfels over de geloofwaardigheid.

Maar als het waar is, wil ik wel meerijden. Maar dan alleen wel als onze eigen persoonlijke trambestuurder die tram rijdt.

Zo kan het ook

Bron: Facebook / Anders

Wat is het? Recycling of een creatieve uiting? Gebrek aan plantpotten of moesten die oude spijkerbroeken toch al in de lorrenbaal?

Wie zal het zeggen? Maar het is zeker een heel leuke, creatieve en opvallende manier van planten in een pot zetten.

Geeft meteen ook een beetje privacy langs de schutting.

Maar ik vraag me dan af: “Hoe komt iemand op het idee?”

Nooit alleen

Bron: Instagram / Simpleisbeautifulphotography / Rene Maltête

Tja, het kan, schaken in je eentje. Maar je bent wel heel erg eenzaam op die manier.

Dus zet je de tafel tegen de spiegel en kijk, je hebt gezelschap van jezelf.

Je kunt tegen jezelf kletsen, of niet. Net wat je wilt.

Je kunt vragen of je dat ene stuk nou wel of niet….?

Je krijgt altijd gelijk en als het misloopt hoef je niemand de schuld te geven.

Veters

Bron: Facebook / Anders

Lange tijd knoopte ik mijn veters vast op de manier die ik in mijn kinderjaren geleerd had. Toen leerde een schoenverkoper me hoe je mijn de hoge wandelschoenen het beste kon dicht strikken. Het had iets te maken met een extra gaatje bovenin.

Maar nu weet ik dat je veters ook op een heleboel manieren geregen en gestrikt kunnen worden. Kijk maar op dit plaatje.

Of ik dat allemaal ga uitproberen? Ik denk het niet. Veel is me gewoon te ingewikkeld, te onhandig, te veel moeite. Maar sommige manieren zijn wel erg leuk en ook decoratief.

Nou, wie zin heeft, kan het in ieder geval eens proberen.

Wat lief

Bron: Instagram / The brainypedia

Wie in Finland zwanger is, hoeft zich niet te bekommeren om babyspullen of een wieg. Want van overheidswege wordt daarvoor gezorgd.

Alles heel basic, maar voldoende om te kunnen zorgen voor je baby, hem of haar aan te kleden en zelfs te laten slapen. Want in een kartonnen doos, groot genoeg om een tijdje als bedje te fungeren, worden de spulletjes afgeleverd. Alles zit er in, kleding, luiers, een matrasje, lakentjes en dekentje. Zelfs aan knuffels is gedacht

Zo hoeft niemand zich zorgen te maken. En dat gebeurt al vele jaren, want in Finland wordt beweerd dat elke inwoner in dezelfde doos gelegen heeft. Dat is toch een heel lieve gedachte…?

Ik vind het heel sociaal, maar ook vertederend.

Lekker

Bron: Google foto’s / Noototheek

Ik geloof dat je ze op de markt nog wel koekkruimels kunt kopen, van de stroopwafelbakker. Maar vroeger kon je bij vrijwel elke banketbakker allerlei koekkruimels kopen.

Leo heeft daar goeie herinneringen aan, want al vroeg was hij een zoetekauw. En hij bofte, want op weg naar school liep hij langs een banketbakker.

En wat voor een. Een beroemdheid destijds in Rotterdam: Banketbakker Scheffers. Vooral op maandag was het vaak een soort van mini luilekkerland. Tussen de kruimels zaten vaak hele stukken slagroomgebak, allerlei brokken van niet verkoopbare koekjes en nog vel meer lekkers.

Ik denk dat het tegenwoordig niet meer verkocht mag worden, vanwege de voedselveiligheid. Vroeger was men daar iets minder mee bezig.

Leo’s moeder haalde dan wel geen koekkruimels, maar zij ging weer wel vaak taartjes eten bij de Lunchroom van Scheffer op de Lijnbaan.

Ander soort

Lang geleden heb ik best een lange tijd aan Pilates gedaan. Dat waren oefeningen in groepsverband , staand of op de grond. Niet al te moeilijk en met een beetje lenigheid kwam ik een heel eind.

En als ik dan nog zin had, deed ik een aantal van die oefeningen thuis. Op een matje, misschien wat minder vaak en minder intensief.

Bron: Google foto’s

Nu zie ik beelden voorbijkomen van vrouwen in een Pilatesstudio en ik vraag me af: “Waar zijn die mee bezig? Wat zijn dat voor toestellen?” Ik vind ze nog het meest lijken op martelwerktuigen en geen haar op mijn hoofd die er over zal denken om me bij zo’n studio aan te melden.

Hele stellages, met banden en riemen, met plateaus die uit elkaar schuiven. Voor je het weet lig je in een spagaat en niet van harte.

Nee, ik hou het dus maar bij onze gymles. Met zachte schuimrubber ballen, niet al te zware gewichtjes en oefeningen die haalbaar zijn voor onze 65+ groep.

Breiwerk

Je hebt mensen die truien breien, of shawls of dekens of…. Nou ja, je kunt het zo gek niet opnoemen of iemand zal het wel breien (of haken, want dt verschil is niet altijd te onderscheiden op een foto).

Maar deze 18 dames besloten het over een heel andere boeg te gooien. Waarom breien we geen landkaart, met alles erop en eraan? En zo begonnen ze  aan hun opdracht: Ierland haken of breien.

Vier jaar lang breiden ze eraan. Een complete kaart, met de kustlijn, bergen, dalen, steden en hun bezienswaardigheden.

In onderling overleg werden de taken verdeeld, kleuren besproken en vastgesteld. En ja, dat wilden ze natuurlijk wel even tonen.