Soms verbaas ik me over het rijgedrag van de mensen. Want ze houden zich niet meer aan de verkeersregels, schieten op rotondes nog even snel voor, gaan de hoek om zonder hun richtingaanwijzer te gebruiken. En op de fiets hun hand uitsteken is er ook niet meer bij.

Ze kijken heel beledigd als ze met volle vaart uit een straat komen schieten en je nog net op tijd kunt remmen. Alsof de wereld alleen van hun is.

En ’s avonds is het misschien nog erger. Gekleed in een donker pak op een fiets zonder verlichting steken ze zomaar over zonder ook maar op of om te kijken.

Soms denk ik “zouden ze misschien genoeg van het leven hebben?” Je moet er toch niet aan denken!