Het stak uit boven een vuilcontainer en het lag tussen allemaal ander afval. Maar die container stond voor het Museum Boymans-van Beuningen en even dacht ik dat er een fout was gemaakt.Ik heb geen idee wat het was, maar het zou ook zomaar kunt kunnen zijn…

Category Archives: Nederland
Afgedankt
Ze liggen er al een tijdje, deze schoenen. Achtergelaten op het parkeerterrein bij de supermarkt.
Ik vraag me af wie dat nou toch doet. Je schoenen achterlaten. Ga je dan verder op blote voeten? Of had ie nieuwe schoenen gekocht en liet ie het oude paar dan zo maar op straat liggen? Ik zal er wel nooit achter komen…
Knoopjes
Als je zelf naait, heb je natuurlijk wel eens een knoopje nodig. Dat kan soms best een hele zoektocht zijn, omdat je nou die éne kleur, dat juiste formaat of een speciale vorm wilt hebben. Als je het helemaal niet meer weet, kun je waarschijnlijk hier wel terecht. Een waar Walhalla voor knoopfanaten. Muren vol, netjes gerangschikt naar kleur, materiaal en formaat.
De eigenaresse maakt van al die knoopjes ook eigen creaties, van wanddecoraties tot lampenkappen. Alleen daarom is het winkeltje een bezoek meer dan waard!
Niet de enigen….
Maar goed, een dagje Amsterdam is geen straf. We liepen heel op ons gemak kriskras over de grachten en gingen uiteindelijk naar de Hermitage, waar een prachtige tentoonstelling is ingericht over Tsaar Peter de Grote.
’s Avonds nog lekker op een terrasje wat gedronken en op de Zeedijk heerlijk Chinees gegeten.
Hand-made
![]() |
Zo heet dus de tentoonstellingin Museum Boijmans-van Beuningen en het is een ode aan het ambachtelijk product. Er is van alles te zien, van woest gebreide truien, fragiel snijwerk, grote stoere meubelen en oud en eigentijds zilverwerk. Mooi en ruimtelijk opgezet en -héél belangrijk- duidelijke uitleg wat alles is. De tentoonstelling loopt nog tot en met 20 mei, dus wil je hem nog zien, moet je toch een beetje voort maken.Het kamerscherm hiernaast lijkt oud, maar bij nader inzien is het van deze tijd en ontworpen door een Nederlands ontwerpbureau.
De mandjes hieronder zijn gemaakt van gespleten wilgentenen (fijnscheen), maar zo fijntjes en ontroerend mooi van vorm. Esmé Hofman is de enige in Nederland die deze techniek beheerst. |
Oranje vaasje
Bij mijn schoonouders thuis stond ergens in een kast een klein oranje vaasje. Ik vond het toevallig en was er weg van. Het was het “bevrijdingsvaasje”, dat meteen na de oorlog werd ontworpen door A.D. Copier en vervaardigd door Koninklijke Leerdam. Na het overlijden van mijn schoonmoeder kreeg ik het en nu staat het bij ons thuis. Niet meer verstopt, maar duidelijk te pronk op een plank.
Oranje
Nog een week en dan is er de troonswisseling. Dus heb ik bedacht dat vanaf vandaag tot en met volgende week dinsdag al mijn blogjes enigszins “oranjegekleurd” zullen zijn, dan wel iets met het koningshuis te maken hebben.
Deze gezellig oranje verzameling vond ik laatst op de rommelmarkt in Rotterdam. Ik weet eigenlijk niet of er veel belangstelling voor was, maar het stond zo knus bij elkaar. Een verzameling 70-er jaren spul.
Toevallig?
Konings achtertuin
Op 2e Paasdag met vrienden gewandeld in De Horsten in Wassenaar. Het landgoed waar Willem-Alexander en Maxima wonen. In konings achtertuin, zeg maar. En flinke lap grond waar het heerlijk wandelen is.
Het was nog behoorlijk koud, maar overal bloeiden sneeuwklokjes en narcissen. Even flink de pas er in, zodat de paaseieren weer snel verteerd waren.
Gaultier
| Deze week met Dorothé, -ex-collega, altijd druk in de weer, haar tijd verdelend tussen gezin, naaimachine en hardlopen-, naar de Kunsthal geweest om de tentoonstelling van Gaultier te zien. Ik ben eigenlijk niet zo’n fan van Gaultier, omdat zijn ontwerpen me vaak te extreem en te pompeus zijn. Maar wat een prachtige tentoonstelling. En wat fantasie heeft die man. En wat een vakmanschap om die fantasie om te zetten in kleding. Hij maakt alles mogelijk. Een spijkerbroek wordt een bovenstuk van een avondjurk, filmrolletjes worden zo geplooid dat het een jurk wordt, zo’n ouderwets roze corset wordt een stoere herenjas, waarvan de elleboogstukken bestaan uit BH-cups. En wat te denken van een overigens zeer draagbare, ja zelf een beetje ingetogen, japon, bezet met duizenden knopen en knoopjes? Niks is te gek. | ![]() |
Of zijn mode ook zou willen dragen? Ik geloof het niet. Maar gedurfd en vernieuwend is het wel. En alles bij elkaar maakt het een zeer bezienswaardige en prachtig opgestelde tentoonstelling.
Schrik niet als je de eerste zaal binnenkomt. Want het lijkt of de poppen echte mensen zijn. Door een zeer vernuftig videosysteem worden gefilmde gezichten op de poppen geprojecteerd, waardoor ze bijna levensecht zijn.
Een schitterende tentoonstelling, waar je aldoor weer verbaasd, geamuseerd of op het verkeerde been gezet wordt. De tentoonstelling is in de Rotterdamse Kunsthal te zien tot en met 12 mei 2013.










