Vandaag is het de 100e geboortedag van Edith Piaf. Een kleine vrouw, in het zwart, alleen op het podium. Een turbulent leven, met hevige liefdes, grote drama’s. Maar een vrouw met een stem, die mij telkens weer ontroert.
Kijk ook een op Stuureenfoto, waar deze week “liedjes” aan foto’s gekoppeld worden.
| Zijn jullie ook zo blij? Waarmee? Nou, met dat klimaat-akkoord. Dat is toch een hele sprong voorwaarts, dat we met z’n allen het erover eens zijn dat er wat aan de opwarming van de aarde gedaan moet worden. Minder uitstoot van CO2. En dat we dat dan ook allemaal doen, door LED-lampen aan te schaffen, energiezuinige koelkasten te kopen, in elektrische auto’s te gaan rijden.
|
 |
Want dan blijft er tenminste energie over. Die kun je dan weer ergens anders, nuttiger, voor gebruiken. Dan kun je, in een winter waar de temperatuur niet lager wil komen dan 10 graden, toch lekker schaatsen op een kunstijsbaan. In Maastricht bijvoorbeeld. Of in Rotterdam. Daar zijn er zelfs drie. Dat is nog eens leuk. Toch?
Frank Sinatra, the Voice. Dit jaar zou hij 100 geworden zijn. Nog steeds een stem die weet te boeien en ook een goeie acteur.
 |
Een Adventskalender, dat vond ik al leuk toen we ze nog voor onze kinderen kochten. Toen was het hier nog niet zo bekend, maar in Duitsland zag je ze heel vaak. Prachtige exemplaren, zelfgemaakt of kant en klaar. Wij namen meestal zo’n leuke kerstplaat mee, met achter elk vakje een chocolaatje.
Al vaak heb ik gedacht er eens een zelf te maken. Maar ja, de kinderen hebben er nu geen interesse in. Dus blijft het bij plannen. Maar voor mezelf koop ik in deze maand vaak zo’n Adventslot. Twee kocht ik er zaterdag. De ene heb ik meteen, ongegeneerd nieuwsgierig of ik prijs had, meteen helemaal opengemaakt. Deze hangt netjes op het prikbord in de keuken en daar maak ik elke dag een hokje open. Het hokje open krassen doe ik nog niet, dat komt aan het eind. Dat houdt het lekker spannend. Maar prijs of niet, ik heb er gewoon kinderlijke lol in. |
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Soms moet je iets doen, waarvan je denkt ‘dat kan niet’ om iets te bereiken waarvan je weet ‘dat is onmogelijk’. |
Bij het doorzoeken van mijn fotoarchief vond ik dit Vietnamese meisje. En ik vroeg me af hoe het met haar zou gaan. Ik zal het nooit weten….
Want ik ken haar niet, ik heb haar zelfs nooit gesproken, Ze liep op de markt in Bac Ha en ik vond haar zo mooi gekleed. Nu is ze alleen een gezicht op een foto, die ik maakte in het voorjaar van 2001. Bijna 15 jaar geleden dus. In die tijd kan er veel gebeurd zijn.
Venetië met al zijn kanalen, bruggen, smalle steegjes en kriskras lopende straatjes is het voorbeeld van één grote wirwar. Je moet goed opletten, want voor je het weet ben je er verdwaald.
Wirwar is ook het thema bij Stuureenfoto deze week. Heb je een foto, die past in dat thema, doe dan mee.
 |
Ze zijn net allemaal geschreven, in de envelop gedaan en van postzegels voorzien. Elk jaar zeggen we dat we volgend jaar….. Maar om iedereen nou een E-card te sturen.. nou ehhh nee. Kenissen overzee die krijgen er wel een, omdat het soms zo lang duurt. Maar dit meisje krijgt dit jaar van ons een zelfgemaakte kaart. Omdat ze al zo veel heeft meegemaakt en waarschijnlijk nog heel veel voor de boeg heeft. Maar vooral omdat ik wil helpen haar droom uit te laten komen. |
Wie stuurt er nog meer een kaartje aan:
Safyre Terry
P.O. Box 6126
Schenectady, NY 12306
USA
Op de weekmarkt hier in Ommoord staat al sinds jaar en dag een kraam van de Bodegraafse Kaasboer, waar ik regelmatig een stukje kaas koop. Zoals de puur Hollandse boerenkaas van “Tante Jaantje”. “Met de echte stalsmaak” staat er bij. Vaak neem ik ook geitenkaas. Vooral de extra belegen is bij ons favoriet.
We mogen altijd proeven en dat doen we dan ook graag. Vandaag wilde ik ook nog wat blauwe kaas hebben en ontdekte ik dat er ook een Nederlandse variant is. Die gaat morgen voor een deel door de witlofsalade. En we proefden ook nog Doruvael, zacht van smaak, maar toch pittig. Altijd gedacht dat het een Franse kaas was. Maar nee, de naam is ontleend aan “Door ruilverkaveling van elders” en ze wordt gemaakt in Montfoort, op nog geen half uur rijden van hier.
