Net als voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met melodieën die vrolijk maken, je ontroeren, waarom je soms om moet lachen of die je zo raken, dat je even stil moet gaan zitten. Modern, een beetje klassiek, uit de jaren van mijn jeugd, songs van nu of strepige opnames uit de oude doos. Kortom, van alles wat en hopelijk voor elk wat wils.
Ook al weer een wat ouder nummer. Maar nog steeds fijn om te beluisteren. Een song van Janis Ian: Fly too high
Plastic broodclips zijn er in soorten en maten en natuurlijk worden ze niet alleen gebruikt om de broodzak af te sluiten. In mijn keukenla liggen er altijd wel een paar en ze worden regelmatig hergebruikt.
Tegenwoordig zijn ze niet meer van plastic, maar van karton. Zelfde ontwerp, maar veel minder stevig. Die gooi je na de eerste keer weg.
Maar dat er zoveel soorten en maten waren, dat had ik niet gedacht. Gelukkig is er altijd wel iemand die zulke kleinigheden op waarde weet te schatten en ze dus bewaart voor de toekomst. Er is zelfs een naam voor “occlupanids”.
Vele decennia later kunnen onze nazaten zien hoe handig, universeel inzetbaar en leuk ze waren.
Zomaar een foto, die me opviel. Gevonden op Instagram en gemaakt door Abdul Gapur Dayak.
Nieuwsgierige beestjes, die koekeloeren door de gaten die zelf gemaakt hebben…?
Het lijken net mensjes, toch?
Gisteren moest Leo voor controle naar het Oogziekenhuis.
En gelukkig was alles prima. Gewoon doorgaan met druppelen, want de oogdruk was nu stabiel.
Alle reden om even op ons gemak te gaan lunchen bij Bazar. En daar lag het bestek al klaar, in een zakje met deze leuke tekst:
Samen eten is olie voor de vriendschap
In 10 verschillende talen, dus multi-inzetbaar.
Al hou ik erg van koken, soms wil ik het ook wel eens eenvoudig houden. Dit recept kwam ik tegen bij “Eatwithsarah” op Instagram.
Het is een doodsimpel recept, wat je ook nog eens met het grootste gemak kunt aanpassen en/of uitbreiden. Ikzelf voegde nog wat olijven en kappertjes toe en een blikje tonijn op water.
Kritharaki of orzo is pasta in rijstkorrelvorm. Je hebt er niet veel van nodig. Heb je het niet in huis, dan kun je natuurlijk ook andere pasta nemen, zoals elleboogjes of fussili.
Voor 2 porties:
150 g Kritharaki of orzo
1/2 Paprika
1/2 komkommer
1/2 pakje Feta
1/2 ui
Dressing:
3 eetl. olijfolie
1 eetl. witte Balsamico azijn
1 theel. mosterd,
1 theel. honing
1 knoflookteentje
1 theel. zoet paprikapoeder
zout en peper naar behoefte
De pasta koken op de gebruikelijke manier, afspoelen met koud water en in een grote kom doen.
Paprika, komkommer, Feta en de ui klein snijden en aan de pasta toevoegen.
Voor de dressing de olie, azijn, mosterd, honing, knoflook, per en zout door elkaar mengen.
De dressing door de pasta en groenten mengen.
EET SMAKELIJK!!
Het dagelijks nieuws wordt ons met regelmaat doorgegeven. Van alles wat. De meningen van mensen, de oordelen van anderen, hoe het wel zou moeten en hoe niet. Wat er allemaal g3ebeurt op de weg, de files, de auto’s. Eigenlijk veel te veel om dagelijks te consumeren.
Maar soms ontdek je ineens iets waar je even bij stil wil blijven staan. Zo zagen we op FB of Insta een verkeersongeval. Een elektrische auto was gebotst. Gebeurt vaker, maar dit keer was er geen tegenligger geweest. De bestuurder was tegen een object gebotst: tegen een Rimpelbuisobstakelbeveiliger.
Ik dacht dat Leo het woord ter plekke verzonnen had, maar nee, het is een officieel bestaand woord. Weliswaar in het dagelijks gebruik afgekort tot RIMOB. Duitsers, in het algemeen nogal op lange woorden gesteld, noemen het Aufpralldämpfer, botsbeveiliging dus.
Maar wat is een Rimpelbuisobstakelbeveiliger. We hebben er allemaal wel eens een gezien, kijk maar.
Aan yoga heb ik vroeger wel gedaan en nu zou ik het eigenlijk ook wel weer graag willen gaan doen. Maar wel in een groep met leeftijdgenoten. Niet zo’n clubje met (nog) jonge en slanke dames, die geen vetrolletjes kennen.
Na verloop van tijd begin ik te transpireren, loop rood aan en voel ik me ineens (waarschijnlijk onterecht) het middelpunt van spot. Zo’n beetje als die mevrouw op dit tekeningetje. De afkeurende gedachten maken haar geest bepaald niet leeg. En ik weet zeker dat die afleidende gedachten ook bij mij opborrelen. Maar waarom eigenlijk?
We moeten maar eens af van die rare gedachten dat we allemaal jong, mooi en flitsend blijven. Niet toch?
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Deze week beginnen we met een pittig nummer, welbekend en nu uitgevoerd door verschillende Hollywood sterren: Wake me up before you go go
Je bent nogal fors en dan kom je je evenbeeld tegen in het museum….
Een man van dezelfde proporties, maar daterend uit een andere tijd.
Hij heeft zich speciaal in een mooi pak gehesen, want hij zal geschilderd worden. Jij loopt gewoon in je lekkere makkelijke kloffie.
Je bent immers gewoon een dagje uit naar het museum…
Twee werelden, die elkaar ontmoeten. En soms ontstaat een woordeloos gesprek.
Altijd leuk.
Leo had voor Moederdag een kookboekje gekocht. Geen up-to-date recepten, maar een boekje over hoe er in de jaren 50 en 60 gekookt werd. Zoals onze moeders dat deden. Met de beperkte middelen die er toen waren.
Want bij de groenteman lag geen keur aan exotische groenten van over de hele wereld. Nee, het was allemaal Hollands wat de klok sloeg. Het assortiment veranderde met het seizoen. ’s Winters kool en wortelen, en in de zomer sla, spinazie, radijsjes. Zelfs aardappelen raakten op een gegeven moment op. Dan waren ze niet meer zo lekker en keken we uit naar de nieuwe oogst.
De recepten zijn ook veel eenvoudiger, met maar een paar ingrediënten. Spaghetti met tomatenpuree is wel heel basaal. Wie nu een spaghetti maaltijd klaarmaakt gebruikt toch op zijn minst wat meer groenten.
Sommige gerechten zouden we nu niet meer aan gasten aanbieden. Wie zet er nu nog griesmeelsoep op het menu?
Het eten van toen was duidelijk veel minder rijk, maar de generatie van toen is toch ook groot gegroeid. Nu moeten we op dieet, minderen, opletten niet te veel vet, suiker. Misschien toch weer eens zo’n simpele maaltijd klaarmaken?
