Domweg gelukkig

Amsterdam-04

 

De Dapperstraat in Amsterdam, bekend door het gedicht van J.C. Bloem.
Toen een straat waar je zelden een vreemdeling tegenkwam. Nu lopen vele nationaliteiten op de dagelijkse markt.

En ook zij moeten kunnen lezen, dat je er “domweg” gelukkig kunt zijn.

DE DAPPERSTRAAT

Natuur is voor tevredenen of legen.
En dan: wat is natuur nog in dit land?
Een stukje bos, ter grootte van een krant,
Een heuvel met wat villaatjes ertegen.

Geef mij de grauwe, stedelijke wegen,
De’ in kaden vastgeklonken waterkant,
De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand
Door zolderramen, langs de lucht bewegen.

Alles is veel voor wie niet veel verwacht.
Het leven houdt zijn wonderen verborgen
Tot het ze, opeens, toont in hun hogen staat.

Dit heb ik bij mijzelven overdacht,
Verregend, op een miezerigen morgen,
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat.

J. C. BLOEM (1887-1966)

Natuur in de stad

Zomaar een straatje in Amsterdam. Wat er van gemeentewege niet komt, daar zorgen de bewoners zelf wel voor. Dus kwamen er potten met rozen en clematis. En een bankje om van al dat groen te genieten. Maar dat bordje maakt duidelijk dat je er niet zo maar kunt gaan zitten, ook al ben je nog zo moe van het shoppen en rondwandelen. Dit is echt “privé”!

Traditie

Het is zo’n beetje traditie geworden.De mannen samen naar de Auto-RAI en schoonzus en ik samen ergens anders heen. Dit jaar was het Haarlem, waar we zomaar wat rondliepen, hofjes bekeken en gezellig winkelden. En het Corrie ten Boom Museum bezochten.
En ’s avonds terug naar Amsterdam, voor een drankje op de Nieuwmarkt en ergens lekker eten op de Zeedijk of zo.

Daar maakte ik ook deze foto. Ik geloof dat ze nu andere handel hebben in die buurt 😉

Kijk omhoog

Uitkijken waar je loopt, is natuurlijk stukken verstandiger dan alsmaar omhoog kijken en speuren naar leuke ramen of gevelstenen. Maar dit tegeltableau was zo opvallend, daar keek ik niet overheen.

Zomaar in Amsterdam, al winkelend en kletsend met Bettie, zagen we ineens Adam en Eva. Maar waren die nou nog aan het kibbelen of ze wel of niet die appel zouden eten, of hadden ze dat al gedaan en werden ze uit het Paradijs verdreven? Nou ja, dat is bijzaak, het is gewoon prachtig.

 

Knoopjes

Als je zelf naait, heb je natuurlijk wel eens een knoopje nodig. Dat kan soms best een hele zoektocht zijn, omdat je nou die éne kleur, dat juiste formaat of een speciale vorm wilt hebben. Als je het helemaal niet meer weet, kun je waarschijnlijk hier wel terecht. Een waar Walhalla voor knoopfanaten. Muren vol, netjes gerangschikt naar kleur, materiaal en formaat.
De eigenaresse maakt van al die knoopjes ook eigen creaties, van wanddecoraties tot lampenkappen. Alleen daarom is het winkeltje een bezoek meer dan waard!

 

Niet de enigen….

Tot mijn grote schande moet ik bekennen dat ik nog nooit in het Rijksmuseum geweest ben. Nu is het weer helemaal gerestaureerd en dus…. Maar waarom we nou juist deze week daar naar toe wilden, weet ik niet meer. In ieder geval hielden we geen rekening met al die andere mensen, die ook het zelfde plan hadden.Meteen al toen we uit de trein stapten, realiseerden we ons dat dit nou net niét een uitgelezen dag was. Dringen in de tram en bij het museum stond me een rij…. We zijn nog achteraan aangesloten, hebben even gewacht, maar toen werd ons duidelijk dat we beslist een andere dag moeten kiezen.  

Maar goed, een dagje Amsterdam is geen straf. We liepen heel op ons gemak kriskras over de grachten en gingen uiteindelijk naar de Hermitage, waar een prachtige tentoonstelling is ingericht over Tsaar Peter de Grote.
’s Avonds nog lekker op een terrasje wat gedronken en op de Zeedijk heerlijk Chinees gegeten.

Hollands eten

Zoals ik vorige week al schreef, bezochten we de tentoonstelling “Lekker Joods” in het Joods Historisch Museum in Amsterdam.
Heel veel Joodse gerechten hebben zich een plekje veroverd in onze eigen keuken. De bolus, boterkoek, ossenworst, zuurwaren en bagels, het was allemaal te zien in de tentoonstelling.

Maar op weg naar de tentoonstelling kwam ik dit bord tegen. En dat vind ik ook wel leuk. Want niet vaak kun je echt Hollandse (?) gerechten eten in een restaurant.
Wij hebben het hier niet geprobeerd, want we hadden al een afspraak bij de Japanner.
Dat was dus een internationaal culi-dagje!