Rooms with a view
| Er was een tijd dat alleen dit gebouw op het einde van het havenhoofd stond. Het had zijn functie verloren, dreigde te vervallen, totdat het werd omgetoverd in een hotel.
Inmiddels is het een begrip in Rotterdam en wijde omgeving: Hotel New York We hebben er één nacht geslapen, alweer lang geleden. We genoten van het uitzicht en wilden eigenlijk helemaal niet naar bed. |
![]() |
Ook al staat het nu te midden van grote wolkenkrabbers, het blijft een uniek Rotterdams plekje.
Spelletje #48
| Het detail van vorige week kwam uit de vlag van de Nederlandse provincie Limburg.
Hanneke, Hanneke R., Henk, Rine en Yvonne herkenden hem en verdienden daarmee 1 punt. |
![]() |
![]() |
Dit is een detail van een schilderij, dat in een bekend (niet Nederlands) museum te zien is.
Om welk schilderij gaat het hier en wie heeft het geschilderd? Antwoorden kunnen, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan: |
Marketing
| Afgelopen dinsdag zond BBC 2 Food that make billions uit. Een heel interessant programma over hoe ons koopgedrag wordt gemanipuleerd. Jammer genoeg is het niet mogelijk om het programma nog eens via internet te zien.
De eerste uitzending ging over water in flesjes. Hoe de markt daarvoor explosief gegroeid is. Niet omdat ons water zo slecht is, maar door slimme marketingjongens, mooie reclame-slogans en het kweken van onrust over onze gezondheid. |
![]() |
Die zou namelijk aanzienlijk verbeteren door gebotteld water te drinken. En we trapten er allemaal in. We drinken voor miljarden aan water, dat net zo goed uit de kraan kan komen. Maar dat is niet sexy, hip of “in”. Water in mooie gekleurde flesjes is zo “exclusive”, daar kun je je mee onderscheiden. Dus moeten we allemaal aan de fles en spekken daarmee de kas van grote multinationals als Nestlé en Danone.
De komende weken volgen meer afleveringen. Eerst één over graan, de markt van de cereals en ontbijtproducten en een volgende over yoghurt. Op BBC2, dinsdag van 22.00 – 23.00 uur.
Verspilling
Wat een verspilling, want die voordeeltjes krijg je ook vaak bij andere gelegenheden. En wie gaat er nou op weg met zo’n joekel van een agenda in zijn tas?
Naar mijn mening allemaal weggegooid geld. Het merendeel van de bonnen blijft ongebruikt, geen goed doel wordt hiermee gesteund.
Opgeruimd
![]() |
Zo, het is er eindelijk van gekomen.
Al maanden was ik van plan om mijn ATC’s eens op te ruimen. De oude, klunzige probeersels uit de map gehaald. Dat wat overbleef en mijn goedkeuring kon wegdragen, weer opnieuw gescand. Goed voor bijna een hele middag en avond rommelen. Nieuwsgierig geworden? Neem dan hier een kijkje en misschien kunnen we ruilen? |
Nooit geweten….
Nu zag ik in de Libelle dat ik dus al jarenlang rondloop met een door Marcel Wanders ontworpen DESIGN -doosje.
Het vreemde is dat ik het doosje nooit meer ben tegengekomen. Wel heb ik al tig maal moeten vertellen waar ik het gekocht had, omdat ook anderen het zo handig vinden.
Voor wie het nu ook wil hebben: te koop bij Moooi voor 5 Euro.
Bijverschijnselen
![]() |
Sinds 15 oktober 2010 slik ik een nieuw hormoonpreparaat: Arimidex. Normaal gesproken heb ik zelden last van bijverschijnselen, maar nu had ik de eerste drie dagen ontzettend last van mijn linker pols. Zo erg, dat ik zelfs mijn jas niet meer dicht kon knopen of mijn broek ophijsen. Het bracht me totaal van de kook. |
Ruim 2,5 jaar heb ik trouw Tamoxifen geslikt. Daar kreeg ik opvliegers van, maar dat heb ik op de koop toe genomen. Ik voelde me verder prima en had geen enkele reden om te klagen.
De afgrijselijke pijn die ik vorige week had, is gelukkig na drie dagen vrijwel verdwenen. Gelukkig maar, want ik zag me al hulpeloos en afhankelijk het leven door moeten. En dat leek me, zacht gezegd, geen pretje.
Ik heb natuurlijk op internet gezocht naar ervaringen van andere vrouwen. Pijnlijke gewrichten waren aan de orde van de dag en sommigen klaagden dat het leven een hel was geworden. Ik bof dus, dat de bijverschijnselen bij mij snel weg geëbt zijn. Zou dat niet het geval zijn, dan had ik zeker besloten om de oncoloog te zeggen dat ik met dit middel zou stoppen. Want een beetje last, OK, maar het middel moet niet erger dan de kwaal worden.
Spreuk van de week (47)
<table border=”0″ cellspacing=”0″ cellpadding=”4″ width=”100%” bordercolor=”#000000″><col width=”75*”></col> <col width=”181*”></col>
<tbody>
<tr valign=”TOP”>
<td width=”29%” height=”206″>
<p align=”CENTER”></p>
</td>
<td width=”71%”>Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:
<p style=”padding-left: 30px;”><em></em></p>
</td>
</tr>
</tbody></table>
Bomen
| Bomen is nu het thema van Take-a-pic. Ik kan me geen tuin voorstellen zonder bomen, maar hier in de buurt wordt de een na de andere tuin omgetoverd tot een stenen woestenij, met sporadisch een plantenbak. Jammer. |
![]() |
In Japan, waar heel weinig ruimte is, worden bomen juist gekoesterd. Maar ook gedwongen te groeien naar menselijke maten. En dat gebeurt door de knoppen te kortwieken, zodat de vorm enigszins gedrongen wordt. Daarvoor zijn duizenden mannen vele dagen in de weer om elke knop met de hand in te korten.











