Nee, gelukkig ik ben niet nogmaals geveld en Leo heeft zich laten inenten. Dus die is veilig voor de bacillen die rondwaren.
Nu een hart onder de riem voor alle vrouwen die even het leven moeten delen met een grieperige man 😉
Nee, gelukkig ik ben niet nogmaals geveld en Leo heeft zich laten inenten. Dus die is veilig voor de bacillen die rondwaren.
Nu een hart onder de riem voor alle vrouwen die even het leven moeten delen met een grieperige man 😉
| Wie vandaag een halfuurtje de tijd heeft, kan meedoen met de tuinvogelteldag. Vogels in de tuin zijn voor mij onontbeerlijk en ik geniet dan ook van mijn meesjes, roodborstjes, heggemussen en merels, die er zo nu en dan komen foerageren. |
![]() |
Maar het wordt deze brutale mus voor het allerlaatste thema van Take-a-pic Hij zat niet in mijn tuin, maar op een hekje langs het Canal Grande in Venetië en wachtte met ongeduld tot wij onze pizza’s op hadden.
Vanaf volgende week start een nieuwe foto-challenge: Stuureenfoto. Elke zaterdag maak ik daar een thema bekend, waarop gereageerd kan worden. Ik hoop op veel reacties.
En na afloop, op een tijdstip dat we normaal gesproken ontbijten, gingen we sushi eten. Zo lekker, alleen daarvoor al wil ik nog wel eens terug.
| De man die hier vorige week stond, was Anton Kröller, die samen met zijn vrouw de basis legde voor de collectie van het Kröller-Müller museum.
Bettie, Dorothé, Hanneke, Henk, Rina en Yvette herkenden haar. Dat leverde elk 1 punt op. |
![]() |
![]() |
De opgave van deze week is een detail van een logo. Wie weet van welk merk?
Antwoorden kunnen, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan: |
Al sinds enkele jaren geeft Leo als vrijwilliger Nederlandse les. Vandaag was zijn Japanse leerlinge weer terug van vakantie in Japan en zij bracht iets voor ons beiden mee.
Twee prachtig ingepakte cadeautjes, op zich al een plaatje waard. Want niet domweg dichtgeplakt met tape, maar zeer ingenieus onzichtbaar dichtgevouwen en geplakt. Bijna zonde om open te maken.
En wat er in zat, was al even mooi. Een doosje met sierlijke eetstokjes, versierd met ragfijne bloemen.
En een doosje dat je slechts behoedzaam durfde openen. Erin al even fraaie zakjes met ??? Dat…. houden we nog even voor verrassing!
Nee, de slaapkamerdeur dicht en hooguit een bekertje water zo nu en dan. Maar voor de rest niets. Ik lig in bed en slaap. Uren, ja soms dagen lang. En dan komt het moment dat ik wakker word en denk “ik heb honger”. Dat is een goed teken en helemaal als ik verlang naar een witte boterham met eiersalade. Waarom juist dat? Geen idee, maar echt als ik dat wil, ben ik weer helemaal de oude.
Leo ging deze week maar stilletjes zijn gang, deed boodschappen en bracht alvast, hoera!!! eiersalade mee.
Even een time-out. Na dagen met een hoofd vol snot, talloze nies- en hoestbuien en dropjes en papieren zakdoekjes op strategische plaatsen, gaat het weer beter. En nu neem ik even een dagje vrij!
Wel incognito, want vermomd met pruik en camouflagekleding lieten deze mensen zich vorige week op de kiek zetten.
Is eigenlijk helemaal zo gek nog niet, met al die onlusten……