Hiroshige

De Tokaidoweg loopt verder naar Hakone. Het is bekend om zijn hete bronnen, waar of de reizigers van toen ook gebruik van gemaakt zullen hebben.Het moet een zware tocht zijn geweest. Misschien hadden zij minder oog voor de omgeving als de toeristen die er nu naar toe gaan.

Collectie: Tokyo National Museum

Want ook in deze tijd is Hakone nog steeds een populair reisdoel. Niet alleen vanwege de warme baden, maar ook vanwege de natuur en het zicht op de Fuji. In de omgeving van Hakone is zelfs een replica van een Edo-controlepost nagebouwd.  

Huishouden

Schreef ik vorige week nog over mijn tegenzin in het huishouden, betrap ik mezelf er een paar dagen geleden op dat ik zingend de keuken stond schoon te maken.
Nou ja, niet alles uitgebreid gesopt en gedaan.
Maar ik had gebakken en dat geeft nogal wat rommel. Brood en taarten bakken vind ik heerlijk, vooral het stadium van deeg maken.
 
  Hoe uit zo’n hoop meel, kwark, gist, boter en eieren dan een mooi deeg ontstaat, dat klein begint maar rijst tot bijna het dubbele.

En dan de geur als het in de oven staat.
Een heleboel voorpret dus, maar ook veel op te ruimen en schoon te maken. En dat, dát doe ik dan weer wel met plezier. Gek he?
Psychologen zullen er wel een verklaring voor hebben.

 

Winterfotojacht 2014

Er was  zoveel tijd en nou moet ik toch nog opschieten met mijn foto’s van de Winterfotojacht 2014.
Deze keer dus maar een paar opdrachten tegelijk.
De opdracht bloem had ik eigenlijk al snel klaar.

Bij mijn bezoek aan het ziekenhuis fotografeerde ik een grote foto aan de muur.  
De rommel-markt leverde dit plaatje op.

 

   
De opdracht stal leek in eerste instantie niet zo moeilijk, maar lag ook wel erg voor de hand. Ik koos voor dit bordje, omdat je daar geen fietsen mag stallen.
De foto rechts maakte ik op een tentoonstelling over Kerststallen. Er waren er vele tientallen, maar deze bijzondere interpretatie vond ik zelf heel mooi.
Mijn kleur stelde me voor een dilemma. Want ik hou van kleur, maar wat ik in huis zet, is geheel anders gekleurd dan de kleding die ik draag.
Dus staan er diverse vaasjes en prulletjes in mijn favoriete kleur aqua, maar hangt aan de kapstok een rijtje heel andere kleuren jassen 😉

Voor de kick??

Vorige week stond ik voor de metro-overgang te wachten tot de metro voorbij zou zijn. Ik zag een fietser op het fietspad aankomen. Hij stopte niet, maar slalomde tussen de neergelaten bomen door terwijl de metro er al aankwam.
Ik schrok me rot. Stel je voor dat hij met zijn wiel tussen de rails  en onder de metro terecht zou komen….
Gelukkig ging het deze keer goed, maar toch.

Net zoals in dit filmpje dat de NS plaatste. Ook daar ging het gelukkig op het nippertje goed. Waarom doen mensen dat toch? Hebben ze zoveel haast of is het de kick?

Voorjaar

Echt winter hebben we nog niet gehad. Aan de ene kant jammer, want lekker wandelen in sneeuw- of vriesweer is heerlijk. Maar nu alles begint uit te botten, hoeft er voor mij niet meer zo’n strenge kou te komen.
Ik geniet al van de sneeuwklokjes en krokussen in de tuin, zie overal de knoppen zwellen. Nee voor mij mag de lente komen. 

Over lente gesproken… we kunnen weer kijken naar het nestelen van de vogels. Kijken jullie ook mee met Beleef de lente?

Ook Stuureenfoto staat deze week in het teken van ontluikend groen. Neem een kijkje en doe mee als je wilt.

Alles komt terug

 Ik kon niet nalaten te grinniken toen ik deze foto in een woonblad zag. Zo’n wasrekje stond vroeger bij regenachtig weer met was rond de kachel.
Eigenlijk vond mijn moeder het maar niets, ze liep liever de trap op naar de zolder om daar de was op te hangen. Maar soms was er te veel, of droogde het niet snel genoeg. Maar prettig vond ze het niet en ik al helemaal niet. Zo’n ongezellig gezicht, bah… Ik vond het ook altijd een beetje muffig gaan ruiken in huis.
Had mijn moeder zo’n foto gezien, had ze zeker gezegd “Meisje, wat hebben we een heleboel waardevols weggegooid”.

Nooit gedacht dat zo’n rekje nog eens helemaal top zou worden, en dat voor die prijs. Ach, alles komt een keer terug….

Hiroshige

De reizigers zijn bijna in Odawara, aan de rivier Sakawa. Ze gaan te voet en waden door het water of gebruiken een vlot. In de verte zie je de stad liggen.

Collectie: Tokyo National Museum

Nu ligt er een brug over de rivier, dus hoeven de reizigers niet meer te waden. In de verte ligt het moderne Odawara. Dat is een stuk groter geworden en de gebouwen een stuk hoger dan in Hiroshige’s tijd.  

 

Pluk de dag!

Wat een heerlijk weer was het gisteren. Veel te mooi om binnen te blijven, dus maakten we een lekkere wandeling. We waren niet de enigen, want we kwamen veel wandelaars en fietsers tegen. En mensen, verscholen achter het riet, die in het zonnetje hun boterhammetjes opaten  Carpe Diem 😉 😉

Stukje Nederland

Bettie’s nieuwe fotoserie heet Nederland in het Buitenland. En of wij ook wel eens een stukje Nederland over de grens tegenkwamen? Nou en of, en nog wel een flink stuk hiervandaan. Want deze foto nam ik in Nagasaki (Japan). Daar ligt de bakermat van de buitenlandse handelsbetrekkingen van Japan. Van 1641 tot 1859 mochten hier Nederlanders wonen en handel drijven met Japan, zij het onder strikte voorwaarden.
Tegenwoordig wordt het stukje weer zo veel mogelijk in originele staat teruggebracht. Er is een winkeltje met Hollandse producten, zoals Delfts blauw (natuurlijk), chocola en stroopwafels.