Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Laten we deze week beginnen met Sting: Shape of my heart.
Gisteren waren we naar het Rotterdamse Chinatown op de West Kruiskade. Die is al dagen versierd met rode lampionnen in de bomen. Want de Chinezen vieren nu oud- en nieuw. Het jaar van het konijn is begonnen.
Overal in de stad staan dan ook grote konijnen, die door kunstenaars versierd zijn.
Natuurlijk is er geen nieuw jaar in te luiden, als het oude jaar niet wordt verjaagd met luide knallen. En ja hoor, daar gingen de 1000-knallers de lucht in, onder toeziend oog van de politie en brandweer.
En kwam draken er nog een schepje bovenop doen met luidruchtige en kleurrijke drakendansen.
Het was weer eens gewoon druk en er heerste een gezellig sfeertje. Hopelijk brengt dat Chinese konijn dit jaar naast voorspoed ook wat vrolijkheid.
Zomaar onderweg met de wandelclub naar onze koffiestop ontdekte ik deze zwam.
Wel vaker zie ik grote zwammen op boomstronken, maar meestal zijn die een beetje vuilwit. Zo’n grote inktzwarte had ik nog nooit gezien.
Dit soort zwammen rangschik ik gemakshalve maar onder “elfenbankjes”, maar dat is natuurlijk helemaal fout.
Gelukkig kun je via “Google lens” enigszins nagaan wat voor soort het is en zo ontdekte ik dat het een soort vuurzwam is. Hij groeide op een stronk van een knotwilg.
Ach, het maakt natuurlijk niet uit hoe de naam precies is.
Ik vond hem in ieder geval waard om op de foto te zetten.
Geen vrolijke kleur, maar wel bijzonder.
Tijdens onze reizen in Azië hebben we het gezien, maar nooit gegeten. Insecten, zoals sprinkhanen, krekels.
Nu is het mogelijk dat krekelmeel aan onze producten, zoals brood, pizza, koekjes en zo, wordt toegevoegd. Ik ben daar niet blij mee.
Wie insecten wil eten moet dat vooral doen. Maar krekelmeel toevoegen (misschien stiekem zonder dat we het weten) gaat me te ver.
Ik verwonder me ook over de nogal fletse reacties. Want krekels en sprinkhanen zijn dan wel niet aaibaar, maar toch ook dieren en schepselen van de natuur.
Maken veganisten een hoop misbaar over chocola die niet vegan is, maar stoppen ze dan wel brood met krekels in hun mond?
Aan de rand van het Kralingse bos en de Kralingse plas staan twee molens, vrij dicht naast elkaar.
Beide molens werken nog en je kunt ze ook op bepaalde tijden bezoeken.
De Ster en De Lelie worden gebruikt voor het malen van specerijen en (snuif)tabak. Uiteraard is er een winkeltje waar je artikelen kunt kopen.
Een stukje Rotterdam met een vleug nostalgie en een leuk gebied om te wandelen.
En dat deden wij dan ook op een wat winderige maar droge zaterdag
Vond ik het vroeger heerlijk om te winkelen en deed ik dat ook veel vaker dan nu. Maar ja, toen werkte ik in de stad met winkels onder handbereik en ging ik op weg naar kantoor langs de etalages als voorproefje.
Ook kwamen we met enige regelmaat op het Zuidplein, op weg naar mijn schoonouders. Mijn schoonmoeder ging elke dag naar het Zuidplein, destijds een heel modern en groot winkelcentrum op loopafstand van haar huis. En dag zonder Zuidplein was voor haar geen echte dag.
Maar het winkelcentrum verpauperde een beetje. Winkels verdwenen, er kwamen andere zaken voor in de plaats en de sfeer veranderde. Jarenlang hadden we er niks te zoeken.
Nu is het verbouwd, gemoderniseerd en aangepast. Reden om weer eens een kijkje te nemen.
Maar gek, de zin om te winkelen lijkt een beetje weg. We liepen er, kochten weliswaar wat, maar waren toch weer blij dat we naar huis konden.
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Weer eens een andere versie van een chanson van Charles Aznavour. Apri Alto zingt “For me formidable”.
Elk jaar weer ben ik blij als ik de eerste sneeuwklokjes ontdek in de tuin.
Dit jaar zag ik ze voor het eerst toen we weggingen om te gaan wandelen. Het was mooi en helder weer, veel lekkerder dan na al die regendagen.
En daar staan ze, nog helemaal in knop, maar onmiskenbaar de voorbodes van de lente.
Op weg naar onze bestemming ging het regenen en de dag daarna had het gesneeuwd. Wat nou lente…? We bibberen nog altijd en het is nog lang geen tijd voor korte mouwen.
Nog even geduld dan maar, want die lente die komt natuurlijk wel, net als elk jaar 😉
Zodra het ook maar even vriest, breekt in Nederland de schaatskoorts los. Jong en oud wil het ijs op, er worden plannen gemaakt en gedroomd over een Elfstedentocht. Maar of die er nog komt, dat weten we niet.
Zelf schaats ik niet meer; ik was ook niet echt fanatiek. Maar ik kan wel genieten van het sfeertje van kinderen op natuurijs. En van kunstrijden of ijsdansen op TV.
Hier kan ik ook met veel plezier naar kijken: Moeder en zoon Van Putten, die zwieren op het ijs. Nog steeds een prachtig stukje humor van Van Kooten en De Bie.
Het is niet gemakkelijk om in deze hectische tijd te leven. Er wordt aan alle kanten aan je getrokken, een beroep op je gedaan. Verplaats ik me wel milieubewust, eten we niet te veel vlees? Kan het nog zuiniger, groener, beter, goedkoper….?
Je zou er slapeloze nachten van kunnen krijgen. Zo ver is het gelukkig niet met mij. Ik slaap nog prima,. Maar ook ik maak me zorgen of het allemaal wel goed gaat met deze wereld.
Maar toen ik laatst de strip van Jan, Jans en de kinderen las, was ik al snel gerust gesteld. Iedereen kan een activist zijn, want elk gebaar kan helpen.
Dus boodschappen doen, dat gebeurt bij ons zeer bewust. Bij voorkeur geen van verre landen ingevlogen groente of fruit, het liefst biologisch en onbespoten. Zonder kleur- of conserveringsstoffen. Niks weggooien, maar alles opgebruiken.
Het gaat er tenslotte niet om dat iedereen grootse handelingen verricht. Nee, het kan heel goed klein beginnen. Als we allemaal mee doen, dan wordt het vanzelf beter. Gewoon klein beginnen dus!
Ik ben daar alvast mee gestart… eens kijken wie er allemaal volgen…. 😉 😉 😉
