| Op een spandoek van een school in Oldenzaal stond De school FELICITEERD de geslaagden.
De fout werd snel hersteld, maar er was intussen wel een foto gemaakt. Die stond inmiddels in diverse kranten. Nou ja…. |
 |
Category Archives: Zoeken en vinden op internet
Zwaar leven
Ook soms het idee dat alles te veel wordt? Je bent niet de enige, kijk maar:
Zo, nou kunnen we er wel weer tegen nietwaar? 😉
Deel dit op:
De Kleine Aarde
) |
Zo ongeveer 1974-1975 luisterden man en ik naar een lezing door Sietze Leeflang, over het project De Kleine Aarde.
Het maakte diepe indruk. Hij vertelde toen dat er minimaal 8 kilo graan moet worden verbouwd om 1 kilo vlees te kunnen produceren, waardoor er een enorme verspilling ontstaat. Hoe milieubelastend de kassen zijn en hoe we beter met het milieu zouden moeten omgaan, zodat we de aarde in goede staat aan onze kinderen kunnen overdragen. We werden prompt vegetarisch, gebruikten recycled papier en werden zuinig met energie. Jarenlang wilde ik geen koffiezet-apparaat, maar gebruikte ik een Melitta-filter. |
De ideeën van Sietze Leeflang en de Kleine Aarde zijn al lang niet meer “geitenwollen-sokkenpraat”, maar worden nu gretig omarmd door “groene” politici.
Deel dit op:
Aardbeientrifle
Graag had ik hier een filmpje van “NRC Kookt” laten zien, maar helaas lukt mij dat niet. Maar wie wil kijken: klik hier
Voor 2 personen:
- 1 klein bakje aardbeien
- 2 eetlepels limoncello
- 3 eetlepels mascarpone
- een scheutje melk
- 2 – 3 theelepels poedersuiker
- 6 cantuccini (Italiaanse amandelkoekjes)
- 1 eetlepel amandelschaafsel
Maak de aardbeien schoon en halveer ze. Schep ze samen om met de limoncello en laat een half uur marineren.
Klop de mascarpone luchtig op met een elektrische mixer en voeg zoveel poedersuiker toe als je lekker vindt en een scheutje melk om de room iets te verdunnen.
Breek de cantuccini in stukjes en verdeel ze over twee mooie glazen. Verdeel er de gemarineerde aardbeien over en vervolgens een schep mascarpone. Zet de glazen een uurtje in de koelkast.
Rooster het amandelschaafsel lichtbruin in een koekenpan.
Bestrooi de trifle met het amandelschaafsel.
Deel dit op:
Jean Ferrat
Pas vorige week las ik dat op 13 maart jl. Jean Ferrat op 79 jarige leeftijd was overleden.
Hij had een voorliefde voor poëzie, met name van Louis Aragon, een prachtige sonore stem en nogal linkse sympathieën. Klik op de foto hieronder om een opname te openen van al heel lang terug. Maar het chanson is nog steeds even prachtig.
Deel dit op:
Héél oude kranten
| Vroeger hadden wij een buurman die elke dag de hele krant naploos op belangrijke berichten. Hij knipte die uit en bewaarde ze in grote dozen. Geen idee of hij er nog vaak in terugkeek.
Maar had hij nu nog geleefd, dan hoefde hij niet meer zoveel moeite te doen. Want dankzij internet zijn kranten over een periode van 400 jaar nu in te zien op de site van de Koninklijke Bibliotheek. |
 |
De kranten zijn gescand en kunnen dus “gewoon” gelezen worden. Met een beetje moeite kun je nog eens wat oude reclames bekijken, zien hoeveel iets in 1932 kostte of familieberichten terughalen.
Deel dit op:
Lekkere thriller
 |
Als het weer tegenzit in de vakantie, kun je natuurlijk altijd nog een goed boek lezen. Maar na een week was de meegenomen voorraad uitgelezen.
Mijn kennis van de Duitse litteratuur is niet zo groot en ik wilde me ook niet al te veel verdiepen in moeilijke boeken. Maar in een boekhandel in Neubrandenburg vond ik een boek bij de ramsj, waarvan de omslag was getooid met een Japanse zwaardvechter. En dat me leek toe te schreeuwen: LEES ME. |
Het bleek een schot in de roos. “Tod am Rashomon Tor” is een heerlijke thriller, spelend in het feodale Japan van de 11e eeuw. De resterende avonden werden dan ook doorgebracht met Akitada en zijn helper Tora, tot leven gewekt door Ingrid J. Parker. En dat niet alleen, we gingen nog een keer terug om ook het andere boek te kopen: “Der Prinz van Shadoshima”. Dit was zo mogelijk nog spannender en heb ik ook in één adem uitgelezen.
Helaas zijn Parker’s boeken (nog) niet in het Nederlands vertaald. Maar op haar site staan nog veel meer titels. Binnenkort toch eens op zoek of ik er hier iets van kan vinden.
Het bleek een schot in de roos. “Tod am Rashomon Tor” is een heerlijke thriller, spelend in het feodale Japan van de 11e eeuw. De resterende avonden werden dan ook doorgebracht met Akitada en zijn helper Tora, tot leven gewekt door Irene J. Parker. En dat niet alleen, we gingen nog een keer terug om ook het andere boek te kopen: “Der Prinz van Shadoshimo”. Dit was zo mogelijk nog spannender.
Helaas zijn Parker’s boeken (nog) niet in het Nederlands vertaald. Binnenkort toch eens op zoek of ik er hier iets van kan vinden.
Deel dit op:
Geheim
| Een geheim is slechts een geheim als één persoon er van weet. Zodra je het geheim deelt met een ander, is het geen geheim meer.
Maar voor sommige mensen weegt een geheim zo zwaar op hun gemoed, dat ze het wel op een of andere manier moeten verkondigen. En daarvoor bestaat nu www.briefgeheimen.nl. Daar kun je al je geheimen kwijt. En maak je een mooie of originele boodschap, dan wordt je geheim misschien wel in een boek op genomen. Het eerste boek is al uitgebracht. Ik kreeg het met Kerst en het staat vol leuke, rare, lieve of gekke geheimen. Heerlijk om zo nu en dan eens in te neuzen. Eh…. eigenlijk was dat mijn geheim…. 😉 |
 |
Deel dit op:
Bombardement op Rotterdam
Wie in Rotterdam woont, ontkomt niet aan de geschiedenis van de stad. Mijn stad is letterlijk gebrandmerkt door het grote bombardement op 14 mei 1940.
Meteen na de oorlog werd in Rotterdam begonnen met de wederopbouw en men had het te druk om naar de geschiedenis te kijken. Geboren in 1948 heb ik slechts vage herinneringen aan grote stukken braakliggend land midden in de stad. Ik ben opgegroeid met het gedreun van heimachines en steeds hogere bouwkranen. Met straten en pleinen die constant van aanblik veranderen.
Maar nu, nu er steeds minder mensen zijn die het kunnen navertellen, komt de drang om de geschiedenis te bewaren. Op de site van de brandgrens is van alles te zien over deze helse tijd. Met verhalen van mensen die het konden navertellen, foto´s van de verwoestingen en nog veel meer.
En het is mogelijk om de brandgrens na te lopen.De routebeschrijving is ook op de site te vinden.
2007-Herdenking brandgrens (afb. uit Wikipedia)
Maar eigenlijk zou ik elk jaar dit willen zien: de brandgrens verlicht en dus zó griezelig zichtbaar.
Deel dit op:
Rotterdamse oorlogsfoto’s
Vroeger moest je persoonlijk naar een archief om dingen uit te zoeken of te bekijken. Maar nu heeft internet de poorten naar onze geschiedenis opengezet.
Zo heeft het Gemeentearchief van Rotterdam oorlogsfoto’s gepubliceerd op Flickr. Meer dan 300 foto’s, over alle aspecten van het leven in die tijd, zijn er te bekijken.
