Category Archives: Uncategorized

Nostalgie

Posted on by
Als we naar de markt gaan, gaan we meestal ook naar de kerkbazaar.
En deze week lag, in de allereerste doos die ik zag, het Muizenboek.
Dat heb ik als kind zo vaak gelezen, dikke tranen om gehuild en in angst gezeten of het ooit weer goed zou komen met die arme muisjes. En daar lag het weer. Helemaal zoals ik me herinner, een beetje verfomfaaid, met losse blaadjes, maar nog verder helemaal intact.
En voor 50 eurocent laat je dat niet liggen. Eerst moet het gerepareerd worden en dan gaat het bij de andere boeken, op de zolder. Om zo nu en dan nog eens terug te lezen.		  

 

Over the top

Posted on by

Zo nu en dan zie ik op Pinterest iets waar ik me helemaal suf over verbaas. Want hoeveel schoenen kan een mens hebben? Bij mij liggen ze nogal rommelig in een Ikea-kastje.
Maar niet bij Mariah Carey,. Die zet ze allemaal in haar zelf ontworpen “walk-in closet”. En zo te zien is er nog plaats genoeg voor nog meer tassen, schoenen en laarzen.

Spreuk van de week

Posted on by
  Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:

Het is je reinste krankzinnigheid om in armoede te leven om rijk te kunnen sterven
Juvenalis.

Beelden

Posted on by

Deze zomer kwamen we in Berlijn toevallig deze beeldengroep van Frank Meisler terecht. Het staat bij het station Friedrichstrasse en maakte grote indruk op mij.
De groep verbeeldt een aantal joodse kinderen van de “Kindertransporte”. Sommige kinderen werden naar Engeland en geadopteerd; anderen werden naar de vernietigingskampen gebracht en keerden waarschijnlijk nooit meer terug.
De beeldengroep staat niet op zich zelf, er staat van dezelfde beeldhouwer een groep in Londen, bij het Liverpool Street Station en in Dantzig, voor het hoofdstation. Maar ook in Wenen en Hoek van Holland staan beeldengroepen.

 

 

Kort na ons bezoek aan Berlijn, was ik in Wenen en ik wilde beslist ook het monument in het Westbahnhof zien.
En natuurlijk ga ik een keer naar Hoek van Holland om daar een foto te maken. Toen ik in 2008 in Dantzig was, stond de beeldengroep daar nog niet. Binnenkort zal ik daarover bloggen.

Maggi

Posted on by
Wie kent dit flesje nou niet?  Thuis gebruikten we het bijna altijd, in de soep, op de andijvie, spinazie en vooral op de spruitjes. Want dan vond ik het nog een beetje smaken.
Bij een tante stond het in een mooie zilveren houder. Die smaakte ook heel anders, vond ik als kind. Rijker, chiquer… Nu heb ik het zelf niet meer in huis.Maar dat de “uitvinder” een van oorsprong Italiaan was en dat het product al meer dan honderd jaar bestaat….? Maggi wordt tegenwoordig geproduceerd door Nestlé. En zij brengen natuurlijk veel meer op de markt dan alleen dit zoute sausje. Maar waar je ook ter wereld bent, iedereen herkent dit flesje.		  

Oud, nieuw, nieuwer

Posted on by
   

Zolang als ik weet, wordt er in Rotterdam gebouwd, gesloopt en opnieuw gebouwd.
In 1980 verrees naast de Laurenskerk een groot gebouw, het nieuwe KPN-gebouw. Heette dat toen zo? Dat weet ik eigenlijk niet, er zijn al zoveel namen aan dat bedrijf gegeven.
Het heeft er geen lang leven gehad, want het is inmiddels al weer lang en breed gesloopt en nu staat er een enorm flatgebouw. Zo snel gaat dat dus in deze stad….

Spreuk van de week

Posted on by
  Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:

Beter dan duizend woorden is één overwogen woord dat kalmte schept in wie het hoort.
Boeddha

Luisteren

Posted on by

Door een samenloop van omstandigheden kwamen wij afgelopen zondag achter het orkest te zitten. Niet de allerbeste plaats in de Doelen, maar het gaf ons een mooie kijk op die orkestleden die je zo zelden aan het werk ziet: de percussiegroep.
Daarom nu een filmpje van een groot percussioniste: Evelyn Glennie. Zij is doof geboren, maar wat maakt ze een muziek!

 

En kijk ook eens hier: How to truly listen. Neem de tijd, want het duurt ruim een half uur, maar het is de moeite waard!

 

Toch nog…

Posted on by
Schreef ik laatst dat de hoop op een echte “Cuvée Bonheur”door de vogels naar de gallemiese was geholpen, er is toch nog wijn in het verschiet. Niet van onze eigen druiven, maar van de worskhop wijnmaken die Leo en ik voor onze verjaardag van schoonzus- en zwager kregen.
Afgelopen vrijdag was het zover. We werden naar De Wijkgaard in Meteren gebracht, waar we met nog twaalf anderen kennis maakten met het zelf wijn maken. En dat is toch iets meer dan druiven persen en de natuur verder zijn gang laten gaan. Eerst moest alle materiaal goed gereinigd worden. Daarna werd er in een flink vaatje appel- of druivensap gemengd met bananensap en flink geroerd,. Daarna moest de zuurgraad en het suikergehalte worden gemeten. Suiker, zuur, gist en nog het een en ander werd toegevoegd.		  

En tenslotte mochten we flessen vullen en daarop een waterslot doen. Die flessen (voor elke cursist een rode en een witte wijn in wording) kregen we mee naar huis. Die staan nu op het aanrecht in de keuken. En gisten dat het doet!! Soms lijkt het net een orgeltje, dat blob-blob geluid uit die watersloten.
Als het niet meer bubbelt, dan moeten de inhoud worden overgeheveld en weer van het waterslot worden voorzien. En dan begint het lange wachten, want pas volgend jaar zal de wijn “op dronk” zijn.
Ook hier geldt dus, geduld is een schone zaak!