Zomaar een schattig katje. Aandoenlijk om naar te kijken.
Zomaar een schattig katje. Aandoenlijk om naar te kijken.
Ik ken ze niet, dit oude stel. Maar hij liep erg moeilijk en de straatjes in Ascoli Piceno zijn soms steil en hobbelig. Dus zocht hij steun bij haar.
Ook wel eens zo’n foto gemaakt? Doe dan mee met Stuureenfoto, elke week verzin ik een ander thema en deze week is dat Oude mensen
Dorothé plaatst zo nu en dan heel handige recepten op haar blog, zoals die om restjes op te maken. Toen ik het las, dacht ik meteen aan de “kaassouflé” die ik vroeger regelmatige maakte om mijn restanten brood op te maken. Hier is het recept:
3 koppen gerastpte kaas
4-6 sneden oud brood (wit, bruin, zuurdesem of alles door elkaar) in blokjes
2 koppen melk
3 geklopte eieren
wat Worcestersthiresaus (optioneel)
1/2 theelepel tijm
1/2 theelepel paprikapoeder
Vet ovenschaal in en leg om en om brood en kaas erin.
Giet de melk erover
klop de eieren met de kruiden en giet dit ook over de inhoud van de schaal
Laat ca. 1/2 uur staan om in te laten trekken
Bak ca. 1 uur in een voorverwarmde oven (160° Celcius)
Zet eventueel een bakje met heet water in de oven.
Serveer de soufflé met een lekkere salade
Bron: Eten van Moeder Aarde
Natuurlijk hoef je dit recept niet letterlijk te volgen. Aan het eind van een vakantie waren nog twee stokbroden over. Die hebben schoonzus en ik, met alle restjes wijn, melk, yoghurt, kaas en beleg, omgetoverd tot een legendarische soufflé. Zwager heeft het nu nog over, zo lekker vond ie hem!
De huizen hier staan langs de Arno in Pisa. Maar dat doet er niet zo toe. Er had ook een foto van Amsterdam, Beijing of weet ik waar kunnen staan. Want waar het mij om gaat is wat leeft er achter de muren? Waar dromen de bewoners van, denken ze aan …. Dat zal ik wel nooit weten, maar ach, het zal wel net zo zijn als bij ons. Soms verdriet, soms feeststemming, soms angst, van alles wat. Want zoveel verschillen we toch niet van elkaar?
PS: deze foto had ook gepast bij het weekthema van Stuureenfoto. Neem eens een kijkje en doe mee!
Het is even flink doorbijten, maar dan ben je er!
| Er zijn niet zo veel mensen die mij zomaar bloemen sturen. Ik was dan ook heel verrast toen er zaterdag een grote doos bezorgd werd met daarin dit mooie boeket.Wie kon dat nou hebben gestuurd? Stille bewonderaar…? Had ik iets bijzonders gedaan…? Ik was nog niet zo lang geleden jarig, maar dat was toch al uitgebreid gevierd…? Gelukkig zat er een kaartje bij. Het boeket werd me door Aegon Verzekeringen gestuurd omdat ik deze maand mijn eerste pensioen krijg! Nou, dat vind ik nou nog eens een leuke geste. Dus Aegon: VAN HARTE BEDANKT! Ik werd er erg blij van. |
![]() |
Toen ik zaterdag hoorde dat zelfs de Verenigde Naties een onderzoek zouden instellen, meende ik nog dat het om een, misplaatste, publiciteitsstunt ging.
Maar sinds mevrouw Verene Shepherd heeft gezegd dat wij het hele Sinterklaasfeest maar moeten schrappen, is voor mij de maat vol! De Verenigde Naties notabene. hebben die niets anders te doen, zijn er geen belangrijker kwesties in de wereld te verbeteren, zoals de slavenarbeid in landen als Pakistan, India? De volkerenmoorden in Afrika? Of het conflict in Syrië, de drugshandel in Zuid-Amerika, de abominabele werkomstandigheden in de diamantmijnen?
Wanneer hoorden wij de Verenigde Naties zich zo duidelijk uitspreken? Toen Malala werd neergeschoten? Als de Taliban weer eens aanslag heeft gepleegd? Welnee, dat is natuurlijk van een mindere orde, totaal onbelangrijk ten opzichte van dat vermaledijde kinderfeest in Nederland.
Die Zwarte Pieten moeten een andere kleur krijgen? Welke dan? Rood, nee dat kan niet omdat dan de indianen zich gekwetst zullen voelen. Geel? Oh nee, want dan krijgen we hier allemaal boze Chinezen. Paars, dat ligt toch ook wat gevoelig in de Nederlandse politiek. Goud- of zilverkleurig dan? Ja, zeg… dat nu we midden in een crisis zitten en alle bling-bling wegbezuinigd wordt. Roze, nee dat kan niet vanwege onze andersgezinde medemens.
Wordt het niet eens tijd dat we weer met beide benen op de grond komen te staan. Dat we beseffen dat Zwarte Piet maar een soort toneelstukje opvoert. Dat het allemaal met een flinke korrel zout genomen moet worden. en dat we het beter gewoon kunnen laten betijen. Na 5 december is het allemaal weer voorbij!
“Wat een schatje… Hij (of zij) lijkt echt sprekend op….” Het is vaak het eerste commentaar bij een pasgeborene. Soms is de gelijkenis ook heel duidelijk, soms zit het in kleine dingen.
Het eerste wat mij opviel toen onze oudste geboren werd, waren zijn oortjes. Net zo gevouwen randje als zijn papa. Bij het opgroeien bleek hij uiterlijk ook het evenbeeld van zijn vader te zijn.
De jongste had in ieder geval de haarkleur van mijn moeder en porceleinblauwe ogen. Maar van wie hij die heeft, weet ik niet. Toen hij opgroeide herkende ik ook duidelijk dat hij net zo adrem was als oma. Maar in zijn houding herkende ik dan weer mijn vader. Ze hebben van allemaal wat.
Je kunt er geen invloed op uitoefenen, het gebeurt allemaal. Inmiddels zijn het flinke mannen, op wie we stapeldol zijn!