Soms zou je bij het fotograferen zo graag een stevig statief bij je willen hebben. Maar altijd maar zeulen met zo’n zwaar ding is ook niet alles. Hier een simpele en goedkope oplossing. Je moet er maar opkomen.
(klik op de foto om het filmpje te starten:
Het gebak dat ik zaterdag bakte bij de bakworkshop van Robèrt van Beckhoven is op. Samen met Leo, die het ook heerlijk vond en met de buren, die deelden in de bakvreugde.
Het was een heerlijke zaterdagmiddag, daar in Oisterwijk. Na koffie met een aardbeischelp gingen we naar de grote keuken. Alle ingrediënten stonden al voor ons afgewogen en ook de afwas werd voor ons gedaan. Maar een eitje was het zeker niet. Robèrt hield het tempo behoorlijk hoog! We hadden allemaal pen en papier gereed om aantekeningen te maken, maar er was zo veel te zien en te doen dat dat er soms bij in schoot.
We begonnen met de meringerol van Narcis en al snel vlogen de vaktermen je om de oren. Hoeveel suiker en wat voor soort moest er dan in? Hoe hoog moest de oven staan en waarom? Er werd soezendeeg gekookt, waarmee we aan de slag moesten. Robèrt maakte brooddeeg, waarvan wij de befaamde Winston moesten maken. Die er zo prachtig uitziet, maar waarbij het vlechtwerk voor hoofdbrekens zorgt en toch iets ingewikkelder was dan ik gedacht had.
Maar uiteindelijk waren de resultaten toch zeer geslaagd en kon iedereen een flinke doos met heerlijk zelfgemaakt gebak vullen.
Terwijl de cursisten iets te eten en te drinken kregen, werd de Winston afgebakken. Ook die mochten we meenemen, dus ging iedereen letterlijk “vol en zoet” weer naar huis.
Niet alleen het brood en gebak, maar ook de workshop smaakt naar meer. Nog even piekeren of ik de broodbak- of de pizzaworkshop ga doen. Wanneer er tenminste plaats is, want bakken is opeens heel populair.
De laatste weken zit ik op woensdagavond aan de buis gekluisterd vanwege “Heel Holland Bakt”. Ik ben sowieso al een fan van kook-en bakprogramma’s. Ik volg het dan ook met oplopende spanning, want wie zou er nou “beste thuisbakker” van Nederland worden?
Het programma heeft zelfs een eigen Facebook-pagina en daar las ik dat je je kon opgeven voor een bakworkshop bij jurylid Robèrt van Beckhoven. Die kans liet ik me niet ontglippen en zo stond ik dus gisteren in Oisterwijk met nog 15 andere cursisten klaar. Het verhaal over de workshop komt wat later.
Voordat het allemaal op gegeten zou zijn, maakte ik een foto: een meringuerol (naar recept van Narcis), aardbeiensoezen en een Winstonbrood.
Even niet letten op de lijn of zo, maar gewoon heerlijk genieten!
Je moet maar bang zijn voor spinnen!
Klik op de foto om het filmpje te starten
Een terugkerend blog over Nederlandse musea. Van Groningen tot Maastricht, van Enschede tot Hoek van Holland.
Vandaag staat in de schijnwerpers:
Nederlands Pluimveemuseum in Barneveld
 |
We eten zo gemakkelijk een stukje kip, nemen bij het ontbijt een eitje. Maar wat weten we nou over kippen?Nu 2013 het “Jaar van de Barnevelder” is, kun je in Barneveld zelf gaan kijken hoe het zit met dit beroemde ras. Want niet alleen in Nederland, maar ook ver over de grens weet men deze kippen op waarde te schatten. Dus ga eens kijken en misschien mogen de kinderen dan zo’n mooie kip iets lekkers voeren. |
| Je ergeren aan dingen waar je toch niets aan kunt veranderen, heeft totaal geen zin. Het is beter je schouders erover op te halen, want voor je het weet is je humeur naar de knoppen.Toch erger ik me regelmatig in de bibliotheek. Daar is een leeshoek met lekkere stoelen, waarin je heerlijk kunt lezen. Ik installeer me daar graag met een stapeltje week- of maandbladen om rustig door te kijken. De bladen staan in rekken, waarop de naam van het blad is vermeld.
En dan gebeurt het regelmatig dat alles compleet door elkaar staat. Het is toch een kleine moeite om alles weer netjes op zijn plaats terug te zetten? |
 |
Het gebeurt niet vaak dat ik niet kan slapen, maar als het dan eens zo ver is, dan kijk ik graag TV. En zo stuitte ik laatst op een uitzending van Discovery Channel over de Nederlandse kunstenaar Theo Jansen. Hij maakt strandbeesten. Gewoon, (nou ja gewoon?) van PVC-buis, lege PET-flessen en wat plastic lappen creëert hij zelfstandig bewegende figuren. Adembenemend mooi.
| Nog maar eens wat doosjes gemaakt. Die komen vast nog wel een keer van pas.Op de donkere doos stempelde ik met goudkleurige inkt. Maar bij nader inzien vond ik dat toch niet zo goed uitkomen. Dus heb ik elk motief met een goudkleurige stift nagetrokken en de randen en vouwen met goudverf gesponsd.
De lichte doos bewerkte ik eerst met een gekreukelde plastic zak en stemple inkt en bestempelde ik verder met diverse bladstempels. |
 |
De nieuwe wasmachine is er, maar daarmee is de zaak nog niet rond. Want op de oude wasmachine stond een droger.
De bezorgers hadden de droger met gemak op de grond getild. Maar op mijn vraag of ze zo vriendelijk wilden zijn om hem na installatie op de nieuwe wasmachine te zetten, kreeg ik als antwoord “dat ze dat niet mochten doen”. Kwestie van juridisch indekken, want als die droger na verloop van tijd er af zou vallen…. Dat leek me nogal stug. Totdat ik er op gewezen werd dat de nieuwe machine iets kleiner was dan de oude. Het bovenblad was niet 59 x 59, maar 59 bij 53. Ik stond perplex. Beide apparaten zijn van hetzelfde merk en nergens was vermeld dat een droger erop plaatsen moeilijkheden zou geven. Welke sufferd van een ontwerper hanteert nou toch ineens andere maten? Of je de machines nou stapelt of naast elkaar zet, de bovenbladen moeten toch de zelfde diepte hebben. Anders is het geen gezicht. Nou we gaan maar eens bekijken hoe we dit gaan oplossen. Liefst voor maandag, want dan staat er weer een andere klus op stapel.
Sinds een paar weken staar in mijn voortuintje een bak met verse tuinkruiden. Peterselie, basilicum, dille, selderij, koriander, kervel, munt en bieslook en nog een pot met rozemarijn, bonenkruid en tijm. Alles heerlijk vers en zo geplukt. Dat smaakt toch veel lekkerder dan gedroogd uit een potje. Nu maar hopen dat de zomer weer een beetje wil opschieten. Dan ga ik heerlijke gerechten maken, die geuren en smaken naar de zon 😉
