Het weekend belooft weer mooi te worden. Geen regen, geen druilerigheid. Dus goed weer om een flinke wandeling te maken. Over het strand, maar zeker ook door het bos. Want dat is nu op zijn mooist, met alle herfstkleuren. 
En wil je nog meer herfstkleuren, kijk dan deze week bij Stuureenfoto. En ook jouw foto kan daar bij staan. Doe mee!
Telkens realiseren we ons hoe duur buiten de deur eten in Nederland is. In Frankrijk gingen we vaak ‘s-middags lunchen. In zo’n klein restaurant, zonder sterren of capsjones. En telkens werden we verrast door de kok.
Dit was bijvoorbeeld zo’n menu. Alles vers bereid, met paté vergezeld van een heerlijke uiencompote. Daarna koolvis in een mooie saus, met aardappelen en kastanjes. Toe een superluxe koffie met mini taartje, ijs en île flottante. We dronken er een karafje witte wijn bij. Water werd meteen van het huis geserveerd.
Wil je weten hoeveel we moesten, afrekenen? Nog geen 35,00 euro, voor twee personen. Dat valt toch mee, nietwaar? Kom daar hier eens om….
Alweer een tijdje geleden ging ik met schoondochter naar Apeldoorn. Voornamelijk voor de tentoonstelling over Sisi, maar we keken ook nog wat verder rond op Paleis Het Loo.
Zo kwamen we in de stallen terecht, waar verschillende auto’s van de Koninklijke familie stonden gestald. Nee, helaas niet de Ferrari van Bernhard, maar wel deze rode auto. Een grappige trapauto, die prins Claus gemaakt heeft voor zijn kinderen. Wat moet dat leuk zijn geweest, om rond Drakesteijn te “scheuren” in je eigen autootje.
Kijk ook eens bij Stuureenfoto, waar het weekthema natuurlijk ook auto’s is. En doe ook mee, want iedereen is welkom.
We huurden een gite in Frankrijk. Een oude molen, prachtig gerestaureerd en aangepast aan de wensen van deze tijd. Het adres was zo afgelegen, dat we het alleen met de coördinaten op Google Earth konden vinden. Wat je noemt “een heerlijk rustig adres”. Zo rustig zelfs, dat we er geen telefoonverbinding hadden. Wifi, dat dan weer wel…
Maar het was er heerlijk. ‘s-Morgens meteen het bos in en ‘s-avonds een prachtige sterrennacht. En de maan natuurlijk. De eerste nacht scheen hij recht in ons gezicht, want dikke gordijnen, daar deed de eigenaar niet aan. Natuurlijk waren er wel luiken, maar dat vind ik zelf altijd nogal een opgesloten gevoel. Die lieten we dus open.
En als extra bonus die schitterende bloedmaan, waar we bijna de hele nacht koukleumend voor het raam of warm ingepakt onder het dekbed naar hebben liggen kijken. Het was maar een week, maar met heel veel herinneringen.
Bij de kerk van Saint-Bonnet-le-Chateau keek je uit over de Auvergne. En daar zag ik op deze steen dat we precies tussen Amsterdam (links) en Rome (rechts) stonden. Hemelsbreed waren beide steden 780 kilometer verder.
De weg naar Rome ligt dus helemaal niet tussen Keulen en Parijs…
Zo’n mooie stapel hout als voorraad in de tuin. Dat moet een goed gevoel geven. Dan weet je dat je lekker warm de winter doorkomt. Avond na avond genieten van flakkerende vlammetjes in de houtkachel of open haard. En dan is het met recht goed rusten na noeste arbeid.
Er is natuurlijk ook van alles mee te maken. En dat hoop ik terug te zien bij Stuureenfoto, waar hout ook het weekthema is.
 |
Een weekje waren we weg, naar Frankrijk, de Auvergne. We reden door stille, slaperige stadjes en dorpen, aten in kleine restaurantjes en genoten vooral van de stilte en de rust bij onze gîte. Soms leek het wel of de tijd had stilgestaan. En dan zie je ineens zo’n bordje. Zo klein dat je wel even moet stilstaan om het te lezen. Dus stapvoets er voorbij om goed te kunnen zien of je echt wel de juiste richting neemt. |
Dit is nog uit de tijd van de eerste Michelingids, schat ik in.
 |
De omzwervingen van Vincent van Gogh zijn wel bekend. Toch zal niet iedereen weten dat hij ook nog een periode in Drenthe heeft gewoond. In 1883 woonde hij ongeveer 3 maanden in Nieuw Amsterdam, in de buurt van Emmen. Hij tekende er de boerenbevolking en het land, maar verkocht er niet veel. Hij betaalde zijn huur soms met zijn tekeningen en omdat de logementeigenaar er de waarde niet van in zag (wie wel toendertijd?) werden ze gebruikt om de kachel mee aan te maken. Het logement staat er nog en is voor een deel ingericht als museum. Er voor staat dit beeld van Vincent. |
Ook bij Stuureenfoto is het weekthema “Beroemde Nederlanders”. Doe je ook mee?
We houden van reizen, het maakt niet eens zoveel uit waar naar toe. Ver weg, nieuwe landen ontdekken, andere culturen ontmoeten, heerlijk. Maar ook in Nederland zijn nog steeds plekken die we niet kenden. Met het vliegtuig was vroeger leuker dan nu, maar gaat wel heel snel. Met de trein of de auto vinden we ook prima. Ik kan me dan ook verheugen op een lange autorit. En hoewel de navigatie-apparatuur natuurlijk heel comfortabel is, kijken we ook altijd van te voren op de kaart. We willen wel een beetje weten waar we terecht komen.
Je kunt natuurlijk niet altijd onderweg zijn. Maar dan is er het internet, met reisverhalen, foto’s van over de hele wereld, een digitale toer met Google Earth. Uren ben ik er mee zoet. En niet te vergeten Pinterest, waar je van alles vinden kunt. Zoals deze reisposters (klik op de foto om de hele posters te zien):
En wil je nog meer posters zien, kijk dan op mijn Pinterest-bord
Zomaar een straatje in Amsterdam. Wat er van gemeentewege niet komt, daar zorgen de bewoners zelf wel voor. Dus kwamen er potten met rozen en clematis. En een bankje om van al dat groen te genieten. Maar dat bordje maakt duidelijk dat je er niet zo maar kunt gaan zitten, ook al ben je nog zo moe van het shoppen en rondwandelen. Dit is echt “privé”!
