Category Archives: reizen

Trouwdag

Posted on by

Vandaag, 38 jaar geleden, trouwden Leo en ik. Heel eenvoudig, zonder de vele poespas die er tegenwoordig bij komt kijken. En we vertrokken de volgende dag naar Kreta, op huwelijksreis. De eerste nacht daar brachten we door in Hotel Rea. Toen we een paar jaar geleden weer in Aghios Nikolaos waren, bleek dat hotel er nog te staan.
Eigenlijk was het hotel destijds vol, maar toen we vertelden dat we “op honeymoon” waren, werd er een kamer vrij gemaakt, zij het voor één nacht. Dus gingen we de dag daarop in een overvolle bus weer terug naar Iraklion, waar we de rest van de reis verbleven.

**sweet memories**

Kvass

Posted on by
Op diverse markten in de Baltisch Staten zagen we grote tonnen staan, waaruit een drankje werd getapt. We wisten niet was het was, maar Leo trok de stoute schoenen aan en vroeg het aan dit meisje. Het bleek Kvass te zijn, een soort broodbier.

Toen ik deze foto op de markt in Vilnius gemaakt had, kwam er een boze mevrouw naar me toe, die me iets toeschreeuwde. Ik begreep er helemaal niets van, maar hoorde wel zoiets als “police”.

Uit wat  ik later op internet vond, maakte ik op dat zelfgebrouwen kvass eigenlijk niet meer zo maar verkocht mag worden. Maar het meisje had geen bezwaar tegen de foto. Het gebeurde ook allemaal open en bloot. Leo heeft een glas besteld en vond het lekker. Het smaakt een beetje rins en verfrissend en je proeft er het brood ook in terug.

Verrassing :-(

Posted on by

Toen vriendin en ik afgelopen dinsdag in Delft wat wilden gaan eten, besloten we voor iets Italiaans. Pizzaatje, lasagna of zoiets. Op de Voldersgracht ontdekten we het terras van La Tasca. Het leek ons een gezellige zaak. We vroegen de dienster of wij nog een hapje kon eten. Nee, we hadden niet gereserveerd, maar er was zowaar nog een tafeltje vrij. Meteen werd ons gevraagd of we alvast iets wilden drinken. Vriendin nam ijsthee en ik een flesje San Pellegrino (De Italiaanse spa volgens de ober). Maar we kregen geen kaart. Even wachten dan maar. De ober en dienster liepen af en aan, maar wij kregen alsmaar geen kaart.

Na een tijdje kwam de dienster en zei: “Ik zal u even uitleggen hoe het hier gaat. Want dat is een beetje anders dan anders. Wij serveren namelijk een verrassingsmenu en u hoeft alleen te zeggen wat u per se niet wilt”. Vriendin en ik keken elkaar aan en wisten meteen “Dat doen we dus niet”. Daarop werd meteen de rekening voor de drankjes gebracht. Toen vriendin opmerkte dat “een dergelijke gang van zaken wel meteen bij aankomst verteld had kunnen worden” kreeg ze een beetje kribbig tot antwoord “dat het toch duidelijk aangegeven stond”. Dat wilden we dan wel zien. Het stond in ieder geval niet op het bord voor het terras. Nee, het bleek op een kaart in het restaurant zelf te staan.
Nou, je kan er misschien dan wel lekker eten, ons zien ze er niet terug. Wij houden niet zo van dit soort verrassingen.

Gescheiden

Posted on by
Tijdens onze vakantie in de Baltische Staten gingen we ook naar Klaipeda. Niet omdat die stad nou zo erg interessant was. We waren er trouwens te kort om dat te onderzoeken, maar wel gingen we een dag naar de Kurische Nehrung. Een lang schiereiland voor de kust, niet breder dan 4 kilometer en bijna 100 kilometer lang. Halverwege ligt de grens met Rusland en die is, nog steeds, hermetisch afgesloten. Maar het Litouwse deel kun je bezoeken en het is er prachtig.

Als het weer een beetje meewerkt, kun je eindeloos langs het zandstrand wandelen, baden of in de zon liggen. Let wel even op, voordat je het strand opgaat. Litouwen is nogal preuts (de kerk heeft hier nog heel wat te vertellen) en er staan dan ook borden die aangeven dat mannen en vrouwen gescheiden moeten baden.’t Is maar dat je het weet!!

Kijk omhoog

Posted on by

Al fotograferend kijk ik niet alleen regelmatig omlaag, maar ook omhoog. Omdat er soms zulke leuke dingen aan de gevels te ontdekken zijn.
Dit fraaie Jugendstil bovenlicht bevindt zich boven een deur in Gdansk (Polen). Helaas weet ik niet of het een verwijzing naar de oorspronkelijke bewoners is geweest.

Botanische tuin

Posted on by

Een botanische tuin is altijd wel een bezoekje waard, maar die in Tartu (Estland) is dat zeker. Mooi aangelegd, heel veel te zien en met een mooie kas.
Gelukkig werkte het weer mee, zodat we tussen de buien door de tuin in de zon konden bekijken. Nou ja, regen heeft ook zijn voordelen, want alles stond er fris en zeer groen bij. Ik was helemaal weg van deze prachtige Agapanthus.

Bietjessalade

Posted on by
Dit is het gerechtje dat wij regelmatig in Riga in Restaurant Lido aten.

Bijgerecht voor 4 personen:
2 gekookte bietjes
1 flinke zoetzure augurk
mayonaise
yoghurt of zure room
peper, zout
eventueel wat geraspte mierikswortel (potje)

Snijd of rasp de bietjes, evenals de augurken.
Meng halfom mayonaise en zure room (of yoghurt), voeg zout en peper naar smaak toe en eventueel wat geraspte mierikswortel.
Doe de bietjes en augurk in een kom en voeg het mayo-mengsel toe, schep goed om en zet een half uur in de koelkast, zodat de smaken goed kunnen intrekken.

Lekker bij gebakken aardappelen, maar ook heerlijk met haring!

EET SMAKELIJK!

Baltische Staten

Posted on by
De eerste avond in Riga vonden we bij toeval een gezellig restaurant, waar niet de geijkte touristenkost werd geserveerd, maar echt Letse gerechten op het menu stonden.
Later bleek dat deze zaak Vermantis deel uitmaakte van Lido.

De aankleding is misschien een beetje kitsch en je moet er zelf je gerechten uitzoeken. Maar er is zo veel keus, van soepen en salades, vis of vlees, rijst of aardappelen tot heerlijke toetjes. Drink er bier, kwass (hierover later meer) of melk bij!
Er komen niet alleen toeristen, maar ook de lokale bevolking komt er graag. Omdat de kwaliteit van het eten prima is en de prijs zeer redelijk.
Aan het einde van de vakantie verbleven we nog een paar dagen in Riga en ook toen hebben we hier heerlijk gegeten.

Stil

Posted on by

Na zijn reis naar India zou oudste zoon even bij ons logeren, totdat hij weer een woning had. Een of twee weekjes, dus dat was te overzien.
Maar ja, soms lopen dingen anders. Geen baan, geen woning, dat is de regel in Nederland. Ook al had hij nog een aardig achterdeurtje, geen huisbaas wilde hem een woning verhuren. Dus moest er eerst een baan gevonden worden. En zo werden weken maanden. We begonnen er al aardig aan te wennen. ‘s-Morgens samen ontbijten, ‘s-middags gezamenlijk iets drinken. Elke avond een gezonde maaltijd, want ja, je kind geef je toch het allerbeste, nietwaar. Of hij kookte voor ons iets pittigs en exotisch. We vonden het eigenlijk wel heel gezellig, lekker knus.
Maar hij vond weer een baan én een leuk appartementje in hartje Rotterdam. Afgelopen weekend is hij verhuisd. En wij? We vinden het nu een beetje stil in huis. Moeten gewoon eventjes wennen aan de nieuwe “oude” situatie.