Nee, zelf oliebollen of appelbeignets bakken doe ik niet (meer). Vroeger wel gedaan, hele schalen vol. Maar toen waren er nog twee jongens thuis die wel wat lustten. Maar zoveel als deze machine aan kan, nee ik moet er niet aan denken. Stel je voor, 10.000 appelbeignets of oliebollen per uur…
Gezellige oudejaarsavond!!
 |
Soms sta je versteld van het onvermogen van jongere mensen om nog te kunnen hoofdrekenen. Dat leren ze op school niet meer, want daar is een machientje voor. Dat was vroeger wel anders. Op zaterdagmorgen was het eerste halfuurtje bij mij op school bestemd voor het hoofdrekenen. Ik vond het wel leuk. En de boodschappenboekjes bij de kruidenier werden ook allemaal uit het hoofd opgeteld. |
Maar de grootste sterren in het hoofdrekenen waren toch wel de dames van De Gruyter. Die telden tussen de bedrijven door hele stapels gele bonnen uit hun hoofd op. Eerst de centen, dan de dubbeltjes en tenslotte de guldens. Over het totaalbedrag kreeg moeder dan 10% terug. En meestal klopte het precies (want dat had moeder of zus natuurlijk thuis al lang berekend).
Ach ja, dat waren nog eens tijden…
| Soms hoor je weleens zeggen dat alles te verkopen is, zelfs gebakken lucht. Als je het maar op de juiste manier verpakt. Nou, ik weet inmiddels dat je de lucht zelfs niet hoeft te bakken. Want wie dit bedacht heeft, verkoopt alleen simpel verpakte lucht. Maar het idee is wel geniaal. Een klein doosje kan zo netjes verpakt worden in een grotere (en beter handelbare) doos zonder dat het gewicht van het pakket noemenswaard toeneemt. Je moet er maar opkomen! |
 |
Gisteren waren we naar de film: Another year van Mike Leigh.
Eigenlijk een film zonder plot, maar toch zeer de moeite waard. Een kijkje in het leven van alledag van lieve en gelukkige mensen, die hun vrienden gastvrij ontvangen en ze niet in de steek laten.
Iedereen nog vol van het Kerstdiner van gisteravond? Pak dan de wandelschoenen, trek een dikke jas aan en maak een wandeling in het bos. Wel een beetje doorstappen, dan verbranden de calorieën vanzelf!
Dit muziekje geeft het tempo aan:
Vrolijk Kerstfeest voor iedereen! Daar hoort een stemmig kerstlied bij.
Zet het geluid van je computer aan en klik op het plaatje om de e-card te starten.
Wie nog meer van deze mooie e-cards wil zien én versturen, klikt hier.
| Van 30 januari tot 17 februari 2011 wordt voor de 5e (en laatste) keer weer het “One World One Heart-event” gehouden. Wie er meer over wil weten, klikt op het plaatje hiernaast.
In het kort komt het er op neer dat door dit evenement de banden met andere bloggers over de hele wereld worden versterkt. Begin dit jaar was ik net gestart met dit blog |
 |
en het leek me wel leuk wat meer bezoekers te trekken. Nou ik heb het geweten, op dat ene blogje kwamen ruim 400 commentaren. Van over de hele wereld kreeg ik berichtjes. Heel erg leuk, want sommige bezoekers zijn vaste gasten geworden.
Dus dit keer doe ik ook weer mee. Ik ben al begonnen met het maken van de give-aways. Wat dat wordt, krijg je pas aan het begin van het event te zien. Nog even geduld!
| De voordelen van de sneeuw vind ik vooral de mooie plaatjes. Zo keek ik vanmorgen uit mijn slaapkamerraam en zag dit. En let dan eens op die twee felgroene vlekken. Het zijn halsbandparkieten, op zoek naar iets eetbaars. |  |
 |
Zelf heb ik een kinderlijk plezier als ik door pas gevallen sneeuw loop. De eerste die er haar voetstappen in zet, heerlijk. |
| Een nadeel van al die sneeuwbuien is, dat de auto als maar weer moet worden schoongemaakt. Maar ja, daarvoor offert echtgenoot zich op. Dus wat heb ik te klagen?
Zo, dat is dus in één klap zowel het thema van Take-a-pic als Room-with-a-view. |
 |
| “Begin van de winter” staat er in mijn agenda. Nou, voor mijn gevoel zitten we al weken midden in een ouderwetse winter. Met sneeuw en ijs, met prachtige plaatjes en met reusachtige files. Met weeralarm, winterbanden en snotneuzen.
Zelden zo veel sneeuw in de tuin gezien als deze winter. Wie heeft het nou nog over de opwarming van de aarde? |
 |
 |
Het is al jaren een traditie bij ons thuis. Met Kerst bakt Leo minstens twee kerststollen. Eén voor onszelf en de andere om weg te geven. Al lang tevoren halen we de spullen er voor in huis. En een paar dagen voor Kerst wordt een dag gereserveerd voor het bakken van de stollen. Ik ben die dag niet nodig in de keuken. Ik word geacht me elders in het huis te verschansen. Leo is dan heer en meester achter het fornuis. En na een paar uur geurt het al heerlijk naar kaneel en citroenrasp. Langzaamaan vult de geur van gebakken brood het hele huis en dan begint voor mij het echte kerstgevoel.
En nu liggen er twee flinke stollen klaar om netjes te worden ingepakt! |
