Nooit gedacht dat je ook prachtige bollenvelden kunt zien in de IJsselmeerpolders. Maar zwager stuurde ons een link naar de tulpenroute in de Flevopolder. En zo tuften we vorige week in de VW Kever op ons dooie gemakje die route af. Nee, het is geen Keukenhof met fraaie perken en beelden. Maar in dat weidse landschap ontdek je dan ineens een streep kleur, die dichterbij een enorme lap kleurige tulpen blijkt te zijn. Diverse bedrijven zijn ook te bezoeken. En het is er beduidend rustiger!
Category Archives: Persoonlijk
Vrijheid
 |
Dat ik ná de oorlog ben geboren, wil ik graag benadrukken. Want ik vind het belangrijk dat ik eigenlijk alleen vrede en vrijheid heb gekend. De vrijheid hier is vanzelfsprekend, net zo gewoon als de lucht die we inademen. Dat het ook heel anders kan, heb ik meermaals ondervonden tijdens reizen die we maakten. Zo zag ik dat mensen in het toenmalige Oost Duitsland niet eens durfden zwaaien naar ons, wildvreemden, aan de andere kant van het IJzeren Gordijn. Toen besefte ik dat vrijheid een heel groot goed is. Want als zwaaien al als een misdrijf wordt beschouwd….Vanavond sta ik dan ook 2 minuten stil bij al die mensen, die streden en hun leven lieten voor onze vrijheid. |
Deel dit op:
Old memories
 |
Voor Leo’s verjaardag gaf ik hem een bon voor een dagje toeren. Niet zomaar in een auto, maar in een oude VW Kever, de auto die hij had toen we elkaar leerden kennen. En waarmee we vele duizenden kilometers hebben gereden, zoals van Rotterdam tot aan Pylos, op het puntje van de Peleponnesos.
We besloten onze toer in de lente te maken en vorige week was het dus zover. In één dag heen en terug naar Griekenland is iets te veel gevraagd, maar een tochtje door de Flevopolder kan natuurlijk wel. |
Dat het regende en heel koud was, vonden we niet zo erg. We zaten comfortabel en droog en konden genieten van het rijden in een auto die bijna 50 jaar oud was. De stoelen waren comfortabel, alle knoppen werkten en al kreeg Leo gespierde armen van het sturen zonder stuurbekrachtiging, we hadden een topdag!
We kunnen zo’n dagje naar Memory Lane echt aanbevelen. En wie liever een oude DeuxChevaux of een vintage Porsche rijdt, die zijn ook te huur.
Deel dit op:
Schutting
 |
Och, wat vind ik dit toch jammer. Zo’n houten schutting, die de hele tuin afsluit. Het geeft mij meteen een claustrofobisch gevoel. De heg ernaast is toch veel leuker? En als je dan geen heg wilt of kunt knippen, dan zou je er toch een lager hek kunnen zetten? Ik weet het, smaken verschillen… |
Deel dit op:
Koningsdag
Vandaag wordt Nederland weer helemaal oranje. Nou ja, bijna helemaal. Niet iedereen hijst zich in dit soort shirts. Hopelijk wordt het een beetje goed weer, zodat alle festiviteiten door kunnen gaan.
Ik wens in ieder geval onze koninklijke familie een gezellige en aangename dag!!
Deel dit op:
Kat
Ik vraag me af wat er nou zo lekker is aan het vijverwater in onze tuin. Want deze kat is er regelmatige gast. Hij kijkt eens loerend om zich heen en gaat dan drinken. Soms probeert hij een salamander uit de vijver te verschalken, maar dat lukt hem niet zo goed. Ach, we laten hem maar. Hij doet tenslotte geen kwaad.
Deel dit op:
Bomen
| Zo maar een plaatje van een Rotterdamse singel. Nou ja, zomaar…. Ik vind dit toch zo’n mooi stukje Rotterdam. Tijdens mijn middelbare school tijd kwam ik al vaak hier en nu ook weer regelmatig, want onze jongste woont er sinds een jaar. Hij werd niet alleen verliefd op het huis, maar ook op het uitzicht, dat elk seizoen een heel speciale charme heeft. En de enorme houten appels van Kees Franse geven er nog een extra accent aan. |
 |
Deel dit op:
Verwennen
 |
Uit Japan kreeg ik vorige week een prachtig kleurboek, vol met traditionele Japanse patronen. Die vind ik zo mooi en de zendster maakte me dan ook heel erg blij met haar cadeau. Zelf was ik al een tijdje van plan een mooie doos aquarel kleurpotloden te kopen. En dat heb dan ook maar meteen gedaan. Soms moet je jezelf eens lekker verwennen. Ja toch? |
Deel dit op:
Thee
| Omdat ik probeer zoveel mogelijk bewust te eten en te drinken, zitten we sinds enkele weken weer geregeld aan de thee. Geen wijn, bier of limonade, maar lekkere thee. Die ik in soorten in voorraad heb en waar nu dus weer geregeld gebruik van gemaakt wordt. En dat bevalt ons prima.
Dat staat toch ook heel gezellig, zo’n grote pot op tafel, biscuitje erbij? Dit hier is Chinese groene thee, maar er liggen nog Japanse en Indiase soorten in de kast. We kunnen voorlopig vooruit… |
 |
Deel dit op:
Triest
Gisteren kwamen we toevallig langs de grote V&D in Rotterdam, die nu bijna leeg is. Bijna, want gisteren was het de laatste dag dat er nog “koopjes” gehaald konden worden. Maar wat er nog was, was eigenlijk te triest voor woorden. Verlaten meubilair, bakken met rommel. Driftig graaiende mensen, die zochten of er nog iets van hun gading te vinden was.
Ik had geen speciale band met het bedrijf, maar dit vond ik toch zo triest. Nee, wij vonden niets tussen de prullen… Alweer een tijdperk afgesloten!
