Ik las “Theo in Golden”van Allen Levi
De marketing had zijn best al gedaan en de aanbeveling van Bettie was voldoende om dit boek bij de bieb te reserveren.
Theo is al op leeftijd (86). Het is een keurige gesoigneerde heer, welbespraakt, vriendelijk.
Hij heeft al op vele plaatsen in de wereld gewoond, heeft een huis in New York, maar vestigt zich nu voor een tijdje in Golden.
Hij voelt zich goed op zijn gemak in het plaatsje, maakt er kennis met een boekhandelaar. Ook bezoekt bijna dagelijks een koffietentje en bekijkt er de portretten die daar aan de wand hangen.
Hij besluit de portretten te kopen en ze te schenken aan de mensen die er op voorkomen. Langzamerhand leert hij steeds meer mensen kennen. Een straatzanger, een vader met een ziek kind, een cellist. Gewone mensen, maar ook types een beetje buiten de maatschappij, met wie hij praat en vriendschap sluit.
Waarom? Dat wordt niet zo snel duidelijk. Heeft hij een missie, draagt ie een geheim met zich mee? Wie dat allemaal wil weten, moet het boek natuurlijk lezen.
Ik vond het prettig geschreven, onderhoudend en het leest als een …., ja misschien wel als een thriller. Maar dat is niet het genre.
