Positief

Elk jaar weer kiezen we diverse kalenders voor in huis (en soms weten we nog niet wat voor dag het is 😉 ). Er hangt een kalender in de hal, met mooie foto’s of leuke plaatjes. In de keuken hangt een scheurkalender voor elke dag. We hadden daar een aantal jaren de Rotterdamse kalender. Maar voor komend jaar wilde ik iets anders.

Het werd deze dus. Met elke dag een positieve tekst. We zullen zien of het helpen gaat.

Ik ben in ieder geval klaar met dit jaar en wat mij betreft mag het meteen in de vergetelhoek gezet worden. Maar dat zal wel niet gebeuren.

In ieder geval wens ik iedereen voor 2021 het aller- allerbeste.

Blijf allemaal gezond, fit en bij de tijd, zodat we oudejaarsavond 2021 weer allemaal bij elkaar kunnen zijn.

Andere kijk

Ik weet niet hoe het komt, maar soms zie ik dingen ineens in een heel ander licht.

Deze berken moeten toch al een tijdje op het Ommoordseveld staan en ik ben er zonder twijfel een groot aantal keren langs gelopen.

Maar toen zag ik niet hoe mooi en hoe afwijkend van kleur ze zijn. Maar deze keer was waarschijnlijk het licht net anders. Niet zonnig, maar grauw en grijs. En op de een of andere manier werden ze heel anders belicht. Ze sprongen zo te zeggen meteen in het oog.

Maar het kan natuurlijk ook zijn dat de bast juist in deze tijd extra oplicht.

Nou ja, het fijne van hoe en waarom doet er eigenlijk niet toe. Ik vind ze mooi zoals ze zijn.

Workum

Al meteen bij aankomst in Workum kregen we een leuke stadswandeling van de hotelier. We besloten die voor de laatste dag te bewaren.

We liepen door de hoofdstraat met diverse mooie en heel oude huizen. Zonder twijfel is Workum een zeer welvarend stadje geweest, gezien de mooie geveltjes, gevelstenen en fraaie deuren.

Zo aan het eind van de middag was het licht prachtig en dus besluit ik met deze foto.

Ik vermoed dat we wel een keertje terug gaan om nog wat verder te kijken en misschien ook weer eens het Jopie Huisman Museum te bezoeken. Dat was nu -om bekende redenen- niet toegankelijk.

Muzikale maandag

Het is al weer de laatste maandag van een veel bewogen jaar. De lijst voor komend jaar is al weer grotendeels gevuld.

En dit rare jaar, vol kommer en kwel, sluit ik af met spettend vuurwerk: Kate Perry met Firework

Sneek

Het was het eerste stadje dat we bezochten in onze Friesland-trip. Maar pas nu besef ik dat ik er nog geen woord over gerept heb.

Het was die dag stralend weer, diepblauwe lucht, zon maar wel een snijdende wind. En er werd in Sneek gebouwd en straten waren afgesloten. Onze navigatie begint ook ouderdomskwalen te krijgen en stuurde ons telkens weer naar het zelfde punt. Zo zagen we wel wat van Sneek, maar kwamen we niet waar we heen wilden.

Toch maar even de auto geparkeerd en wat rond gelopen. De Waterpoort mochten we tenslotte niet missen. En daar om heen staan ook leuke en bezienswaardige gebouwen. Dus zo maar een impressie van een piepklein stukje Sneek.

Rare tijden

Deze foto maakte ik vorige week, tijdens een wandeling in de buurt. Midden in december staat er dus borago (komkommerkruid) te bloeien alsof het midden zomer is.

En in onze straat bloeien nog diverse geraniums, die geplant werden in een gemeentelijke vergroeningswoede. Wat zeg ik, zelfs de Franse geranium in mijn voortuin heeft nog knoppen en bloeit onverstoorbaar voort.

Overdag is het zo rond de 10-12 graden, maar gisteravond waren de ramen van de auto’s toch bevroren en moest er gekrabd worden. Het is op alle punten een (beetje) rare tijd.

Ik mis de sneeuw, maar niet de vieze blubber of de gladde straten. Ik mis de mooi berijpte bomen in onze tuin, maar niet de bevroren waterleiding en de bijhorende ellende.

Dus blijven we gewoon doorgaan en zullen we vanzelf zien hoe alles afloopt.

Kerst 2020

Dit is sowieso een heel gek jaar en de Kerstdagen zullen niet veel anders zijn. Minder druk, minder luidruchtig, minder vrolijk als andere jaren.

Daarom zocht ik op internet naar iets liefs, romantisch en zoets.
En vond ik deze kerstkaart met crinolines, hoge hoeden,
keurige heren en warme bonten mofjes.
Een beeld uit een ver vervlogen tijd,
die nu rooskleuriger lijkt
dan het toen wellicht was.

En hoe kijken we over -pakweg- 50 jaar tegen 2020 aan?
Wie zal het zeggen?

Maar ondanks alles,
wens ik jullie hele prettige Kerstdagen.

Boek

Verloskundige heeft me altijd een heel boeiend beroep geleken. Niet dat ik hier voor geschikt zou zijn geweest. Maar kinderen op de wereld helpen leek me zeer veel voldoening geven. En natuurlijk altijd gezellige mensen, blij en dromend op een roze wolk…

Dat de werkelijkheid anders is, minder romantisch en niet altijd even vrolijk heb ik ervaren door de verhalen van Marlies Koers in haar “Dagboek van een verloskundige”.

Na een pittige opleiding en diverse inval-periodes treedt ze toe tot een maatschap van diverse verloskundigen in Deventer. Naast alle dagelijkse dingen, de gebroken nachten en de leuke maar ook vaak heel nare en droevige ervaringen, geeft Marlies ook een kijkje in haar leven. Zo ontstaat een beeld van haar dagelijks reilen en zeilen, met alle lastige combinaties van werk, hobby en privéleven.

Een prettig boek om te lezen, realistisch en eerlijk.

Uit de oude doos

(Her)kennen jullie deze reclame nog? Hij is van 2009, met die leuke supermarkt manager van de Appie.

Die traan in de stem van Harry Piekema is het helemaal. Bijna klassiek !

nieuwe tijden

Het was een gek jaar en het eind van dit jaar zal niet veel minder gek zijn. Niet met de hele familie om de tafel, maar slechts met 2 of 3 gasten. Voor ons niet zo ingrijpend. Wij zitten met z’n vijven net aan de taks 😉

Maar gelukkig is er in deze nieuwe tijd een oplossing. We gaan gewoon digitaal. Ik zag het al bij “Zusje” in de Margriet. De gebruikelijke kibbelpartijen kunnen tenslotte ook via het wereld wijde net 😉

Maar deze vond ik ook wel erg leuk.

Laten we vooral een beetje de vrolijke kant van dit alles opzoeken.

Van humor krijg je nooit genoeg en dik, dronken of ziek word je er ook niet van.