Nog steeds lachen

Met vriendin een dagje voorproeven voor onze reünie in het Plaswijckpark in Rotterdam. Helemaal geen straf met het mooie weer van gisteren, want we konden heerlijk op het terras zitten om alles te bespreken en hadden alle tijd. Natuurlijk bekeken we de speeltuin en wat er verder zoal te beleven is. Maar ook binnen is er veel te doen en te spelen, dus mocht het onverhoopt regenen, dan valt ons uitje straks niet in het water.En toen kwamen we langs de lachspiegels. Ouwerwets, maar nog steeds leuk. En als dames van deze tijd konden we het niet laten even een selfie te maken. Die zijn meestal niet al te fraai, maar deze slaat alles qua charme! Of niet soms? 😉 😉

Spreuk van de week

Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. 

Ouder worden is als een achtbaan; je gaat omlaag en omhoog, je lacht en je gilt en soms… doe je het zowat in je broek 😉

 

(een klein beetje zelfspot kan geen kwaad, nietwaar?)

 

Bijnamen

Rotterdammers geven vaak een bijnaam aan gebouwen of plaatsen in hun stad. Zo kun je lekker winkelen in “De Koopgoot”, want “Beurstraverse” is veel te deftig. Het Blaakstation heet gewoon de “Fluitketel” en als je er bent, zie je wel waarom.

De brug hier heet in het officieel “Rijnhavenbrug” . Het is de verbinding tussen Hotel New York en Katendrecht. En die laatste wijk was alom bekend om zijn dames van plezier. Dus noemt elke Rotterdammer hem gewoonweg “De Hoerenloper”.

PS: Die meneer in dat rode jack is mijn eigen Leo en we maakten die middag gewoon een keurig wandelingetje 😉 Katendrecht wordt meer en meer een yuppenbuurt, met leuke winkels en gezellige restaurants. Dames van plezier zijn er nog nauwelijks.

Bierproeven

In zijn werkzame leven was Leo niet alleen inkoper en later secretaris van een OR, maar ook professioneel bierproever bij de brouwer van het heerlijk helder gerstenat. En die wilde natuurlijk wel weten of het product nog steeds lekker was. Maar vooral hoe andere bieren smaken en of daar dan ook markt voor is. Dus beschikte het bedrijf over een aantal proevers, die zeer regelmatig ‘s-morgens om 11.00 uur al aan het bier zaten. Ach ja, iemand moet het doen, nietwaar 😉
Ook thuis is Leo nog altijd een zeer kritische bierdrinker. Hij wast zelf de glazen, want die mogen beslist niet in de vaatwasser. En op vakantie wordt er nog geregeld onbekend bier gedronken en beoordeeld. Hij heeft daarvoor een notitieboekje, waarin geproefde bieren worden beschreven.
Buitenstaanders hebben vaak een heel verkeerd oordeel hierover, maar gelukkig heb ik Leo nog maar zeer zelden dronken meegemaakt. Hij kent zijn maat!