Knikkeren

Bron: Facebook / Peter Gray Illustrated magazine covers and posters

Hebben jullie geknikkerd? Ik wel en vaak ook. Gek hè, maar ik kan me eigenlijk niet meer herinneren of ik er goed in was. Dat zal dan wel niet….

We maakten een richeltje bij een muur als potje.
En dan pieken. Er waren gewone knikkers, sterren, stuiters. En wie won, mocht alle knikkers in het potje hebben. 

Ik bewaarde ze in een oud washandje, maar andere kinderen hadden ook wel mooi gemaakte knikkerzakjes. En na een tijdje raakte het op de achtergrond, ging je weer wat anders spelen.

Deze plaat van Norman Rockwell bracht het ineens weer allemaal in herinnering

Geluk

screenshot_20260227-2230372232296339770215779

Het is altijd leuk om een lekker flesje te krijgen.

Dit keer was het een fles met een paars likeurtje. Lekker, niet te zoet.

En zo nu en dan een glaasje.

Op een winteravond of op een avond als de lente zich al heeft aangediend.

Och, eigenlijk kan het altijd.

Het heet niet voor niets “Volmaakt geluk”.

Poster

Oh, wat zijn er een stereotypen te bedenken voor Venetië. Stad in het water, het water dat de stad bedreigt maar ook liefdevol lijkt te omarmen.

Oude, maar prachtige gebouwen, gondola’s met gondeliers die romantische aria’s zingen, liefde…..

Maar ook de stad van een tsunami aan toeristen, die alles dreigt te vernietigen. Of blijft deze stad zich telkens verheffen uit de golven?

Een maand lang keken we naar deze poster van onze kalender. Maar in maart komt er weer een andere afbeelding.

Keukenla

img_20260215_171742309_hdr1198470173187902343

Ik ruimde het rommel-laatje in de keuken op. Daar ligt altijd heel veel troep in. Elastiekjes, bonnetjes, etiketten, een pen, clips en nog zo wat.

En wat zaken die je nou niet dagelijks gebruikt in de keuken maar toch niet weg kunnen, zoals de blikopener, de notenkraker. En dit voorwerp.

Waar ik het voor gebruik? Voor cacao strooien, bloem verdelen, poedersuiker over de oliebollen. Je neemt een “hap” door zachtjes te drukken aan de zijkant en dan wordt alles netjes verdeeld.

Er mogen inmiddels heel wat dingen weg uit mij huishouden, maar dit ding blijft. Ik heb het al heel lang en er kleven zoveel goeie en leuke herinneringen aan.

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Geen bijzonder moeilijke tekst, maar een aanstekelijk lied. Blijf maar eens rustig staan, als Richie Valens “La Bamba” speelt en zingt.

Als de clip niet start, dit is de link

Wijsheid

Bron: Facebook / Diana Tol-Isrif

Wat mij betreft zou dit op heel veel plekken te zien mogen zijn.

Want wat hebben sommige mensen toch een haast.

Alsmaar rennen, vliegen, sjouwen, van de ene afspraak naar de andere. Geen tijd om even te genieten van de dag.

Verder, verder, we moeten verder.

Maar even sta eens even stil, kijk om je heen en geniet van het moment. Of het nou regent of een stralende dag is.

Even op de plaats rust kan echt geen kwaad.

Klein comité

img_20260216_1213413173920483593236602935

Het was een beetje kort dag om de blogbijeenkomst te organiseren. Allemaal 70+pensionados maar toch zo veel te doen, te regelen. Dus dan maar een keertje in “petit comité”.

En zo zaten Bettie en ik gisterenmorgen al snel aan de koffie in de Utrechtse Bar Beton. Marthy was door een omstandigheid wat later en schoof tegen lunchtijd aan.

Er werden grote en kleine nieuwtjes, het wel en wee van mannen en kinderen, wat we allemaal zo te doen hebben en nog veel meer uitgewisseld. En zoals gewoonlijk van de hak op de tak. En passant werd er nog een keer koffie, thee, wijn en daarna ook heerlijke croquetten geserveerd.

En dan was het alweer tijd om huiswaarts te gaan. Jammer dat het niet lukte iedereen bij elkaar te krijgen. Maar binnenkort hopen we een herkansing te regelen. Dus Jeanne, Emie, Mieke, Sjoerd en Judy… wat in het vat zit verzuurt niet.

Mooi

Bron: Instagram / By @benjaminwolf / #streeetleaks

Die muur met de rozen is al een plaatje op zich. Maar dat raam zo in het midden en dan die zwarte kat. Het is een onvoorstelbaar mooie foto.

Nee, die foto heb ik niet zelf gemaakt. Geen rozen in overvloed op mijn buitenmuur, geen kat die peinzend naar buiten kijkt.

Maar wel zelf gevonden op Instagram en toegevoegd aan één van mijn vele fotoverzamelingen.

Met het idee om er later eens iets mee te doen. En dat is nu.

Zomaar een gezellig zondags blogje.

Instagram / By @benjaminwolf / #streeetleaks

Geld

Bron: Facebook

Deze foto kwam ik tegen op Facebook. Het draait allemaal om geld, ons oude gelde welteverstaan.

De tijd dat een gulden op de markt een daalder waard was. Je geen rooie cent meer in je zak kon hebben, maar dan ook niks kopen kon. Want in die tijd was er nog geen plastic geld.

En je de hele wereld rond kon reizen, als je een kwartje had en voorspellende gaven. Want anders kwam je natuurlijk nog niet ver.

Ik hoop dat het kwartje gevallen is… 😉

Belofte

Onze sneeuwschuiver had het laatst begeven. We hebben hem natuurlijk niet dagelijks nodig, maar toch als het gaat sneeuwen moet ie startklaar staan. Laatst was het maar wat handig zo’n ding te hebben.

img_20260127_160434803_hdr4347149167817844394

Dus op naar de grote Doe-het-zelf winkel. Nu hebben we een knalrode -dus opvallende- schuiver en zo stevig dat je er arctische sneeuwbuien mee aankan. Je weet maar nooit in deze tijden.

Terug thuis zag ik ineens sprietjes met sneeuwklokjes in knop in de voortuin staan. Nog heel erg klein, maar toch… Een belofte voor de toekomst.

Want al denken we soms dat de wereld op z’n kop staat, de natuur houdt gewoon z’n ritme aan. De seizoenen volgen zich op, met gewone regelmaat, het wordt ook weer lente, zomer….

Gelukkig maar, dat geeft tenminste vastigheid