In deze doorgaans donkere tijden kunnen we wel wat zonneschijn gebruiken. Dus brengt John Denver ons Sunshine on my shoulders.
Muzikale maandag
6
Category Archives: geluksgevoel
Hekel
Deze donkere dagen, wat heb ik daar een hekel aan. Grijs, grauw weer en pas laat licht en al weer zo rond 5 uur donker.
Ik kan me voorstellen dat men er somber van wordt. Ik probeer dat te voorkomen door al vroeg het licht aan te steken. Het hoeft niet veel te zijn, maar zo’n donkere kamer geeft me een benauwd gevoel. Dat heb ik niet van een vreemde. Ook bij ons thuis brandde ’s winters vaak het licht.
Heb ik nog aan andere dingen een hekel? Natuurlijk, maar daar moet ik wel even over nadenken.
Nou…, ik hou niet van kleverige handen. Of van haakjes aan mijn nagels. Ook gruw ik van zo’n hoog piepend geluid, alsof er een krijtje over het schoolbord gaat. En ja, van een lange bloes die onder een trui of jack uit piept, word ik ook niet blij.
Er zullen nog best wel meer dingen zijn waar ik een hekel aan heb. Maar ze schieten me nu niet 1-2-3 te binnen. Over het algemeen ben ik gewoon een tevreden mens.
Het tegeltje hiernaast is niet erg toepasselijk, want aan werken heb ik geen hekel. Maar vakantie is wel fijner… 😉 😉
Deel dit op:
Muzikale maandag
Een tamelijk lang intro, maar niet weg klikken! Want daar is Marilyn Monroe met een les die nog steeds geldt: Daimonds are a gils best friends. Daar kun je tenminste de huur van betalen 😉
Deel dit op:
Pareltje
Uit “Kinderen voor kinderen” zingt Eva “stom hoor”, een tekst van Jan Boerstoel en de muziek, ja natuurlijk, van Harry Bannink.
Deel dit op:
Muzikale maandag
Deze week begin ik met Jim Croce, die de tijd in een fles wil bewaren. Soms zouden we dat allemaal wel willen, denk ik…
Deel dit op:
Bomenlaantje
Herinneren jullie deze nog, van René Froger: Alles kan een mens gelukkig maken?.
Het is al weer een hele tijd geleden dat dit een hit was en je hem dagelijks op de radio kon horen. Ik moest er meteen aan denken, toen ik deze foto op mijn beeldscherm zag verschijnen.
De foto heb ik zelf gemaakt, een paar weken geleden. Een bomenlaantje, vlakbij ons huis. We wandelen er vaak. En telkens wordt ik weer blij van die knotwilgen langs het slootje.
Het is mooi, elke keer weer. Of de zon schijnt, in het voor- of najaar, in de winter als de lucht tintelt van de vrieskou. Ja, zelfs met mist vind ik het prachtig.
Ja, alles kan een mens gelukkig maken!
Deel dit op:
Relax
’s Middags drinken Leo en ik samen een flinke pot thee leeg. Dat was niet altijd zo. Vroeger dronk alleen ik thee en meestal voelde ik me dan een beetje rillerig. Thee kon ik al helemaal niet slijten aan Leo.
Maar nu is hij het die thee zet. Ach ja, gewoontes zijn er om te doorbreken, nietwaar?
Dus staat er nu regelmatig zo’n flinke pot op tafel en -afhankelijk van onze stemming- zit daar geurige en pittige “Indian Chai” in of zacht-zoete rooibosthee.
Met daarbij een biscuitje. Al zeggen wij gewoonlijk “met een kaakje”. Natuurlijk uit dat leuke blikje.
Deel dit op:
Vrolijk geel
Een aantal jaren geleden zijn in onze buurt hele straten opnieuw beplant met ginko’s. Ze kwamen in de plaats van de linden. Mogelijk waren de linden ziek, misschien hebben omwonenden geklaagd…?
Nu staan er dan ginko bomen. De eerste jaren waren die nogal sprieterig, maar allengs worden ze wat voller. Ik hou van die bomen, omdat ze in het najaar zo prachtig geel worden. Hele straten liggen dan bezaaid met het gele blad.
Vreemd genoeg verkleuren ze niet allemaal tegelijk, zodat de ene straat nog groen is en de andere al helemaal geel. En zo kunnen we er dan nog wat langer fan genieten. Tot de eerste herfststorm, dan waait al het blad er ineens af.
Deel dit op:
Kleur
Al wandelend ontdek je op dit moment de mooiste kleuren in de natuur. En dan valt me altijd op dat, hoe verschillend ze ook zijn, er nergens een combi is die vloekt. Dit in tegenstelling tot de keuzes die je in sommige etalages of advertenties ziet.
Groen, geel, rood, wat flets blauw of zacht lila. Alles laat zich moeiteloos combineren. En dat vind ik dan weer fabelachtig. Ik put er, in deze gekke tijd, op de een of andere manier ook een beetje troost uit. Wat volgens mij heel veel andere mensen ook doen. Nu we niet meer zo ver en veel kunnen reizen, zoeken we het dicht bij huis. En vinden we schoonheid in de natuur om ons heen.
Voor deze kleurenpracht hoef ik niet eens ver te lopen. Naast het hek van ons voortuintje staat op dit moment de esdoorn zich druk te maken.
Van mij mag hij dat nog wel even blijven doen. Maar ja, straks komt de wind en zie ik alleen nog kale takken.
Maar ook, en dat is hoopvol, de knopjes van de bladeren die in het voorjaar weer uit zullen komen.
Deel dit op:
Geurtje
Vakantie souvenirs zijn leuk en brengen herinneringen terug van reizen naar verre oorden. En dan denk ik niet aan kitscherige Eiffel-torens of flauwe beeldjes. Nee, meestal brengen wij iets mee wat dan wel opgegeten, opgedronken of gewoon gebruikt kan worden.
Nu we onze handen zo vaak wassen, ligt er in de badkamer een stukje ezelinnenmelk-zeep uit Portugal. Gewoon gekocht in een supermarkt. Of ik er nou ook zo buitengewoon knap en aantrekkelijk van word als Cleopatra betwijfel ik ten zeerste.
Maar het ruikt zo lekker en door dat geurtje kom ik telkens weer een beetje in vakantiesferen. In deze tijd toch geen slecht idee…?
