Een oudje, maar nog altijd een lief liedje. Georges Brassens met Les sabots d’Hélène.
Category Archives: geluksgevoel
Vakantieherinnering
Op vakantie zijn is heerlijk. Lekker slenteren in een onbekende stad, winkeltjes kijken. En dan ineens voor de etalage staan van een kookwinkel.
In Nederland al niet zo maar aan voorbij te lopen. Maar in Bologna was het helemaal een hemeltje voor een kookfanaatje als ik.
Allerlei apparaten, spatels, deegrollen, vormen en wat er al niet nog meer te koop is om heerlijke pasta te maken.
Ik moet er een hele tijd hebben rond gelopen, genietend van al dat leuks. En ik kocht er ook iets. Maar wat….? Iets onontbeerlijks, vast en zeker. Helaas, ik heb geen idee meer wat.
Want eh, ik maak nooit zelf pasta. Dat koop ik echt gewoon bij de super 😉
Deel dit op:
Bordje
Tijdens een wandeling zag ik het ineens.
Zomaar een gewoon huis, in een gewone straat. Een buurt met tamelijk veel “sjiek” maar ook wel een beetje vergane glorie.
En dan is daar ineens zo’n bordje. “’t luchtkasteel”. Toch wel een naam om even over na te denken…
Leek het huis zo mooi, was het praatje van de makelaar te romantisch? Had men gedroomd van grote successen, enorme prijzen, topsalarissen of superbanen?
Of lekte het dak, liep de vloer scheef of hadden houtwormen de deuren kapot gevreten?
We zullen dat wel nooit te weten komen. Het blijft gissen.
Maar dat is het leuke van zulke vondsten. Ik kan er mijn fantasie volkomen los op laten gaan….!
Deel dit op:
Boek
Valentina krijgt bericht van een Londense advocaat, die haar vertelt dat haar moeder haar een boekwinkel heeft nagelaten. Ze is hogelijk verbaasd, want haar moeder stapte zo maar uit haar leven toen ze 12 was. Nooit, nooit meer heeft ze iets van haar gehoord.
En dan nu ineens… een erfenis. Wie was haar moeder, waarom liet ze Valentina alleen en vooral waarom heeft ze nooit meer iets van haar gehoord?
Omdat te onderzoeken, moet ze dus naar Londen. Helemaal alleen, want ze ligt in scheiding. Al met al geen vrolijke start.
Maar dan begint een soort van speurtocht naar het levensverhaal van haar moeder. Misschien soms een beetje ver gezocht en vaak heel toevallig.
Een gezellig boek, voor boekenwurmen en liefhebbers van een niet al te zwaar verhaal. En ook Londen lovers komen aan hun trekken.
Ach, een beetje verdriet, een snufje oud zeer, veel oude en nieuwe romantiek. Geldproblemen, maar ook creatieve oplossingen.
En boeken, schrijvers en boektitels en verwijzingen in allerlei soorten. Een met verve geschreven en heel ontspannend boek.
Deel dit op:
Toen…
Vijftien jaar geleden werd Leo 65 jaar. Hij genoot toen al jaren van de VUT, maar die leeftijd…. Hij had er vreselijk tegenop gezien, wilde die dag het liefst stilletjes voorbij laten gaan.
Maar dat lukte niet. Er was een bescheiden feestje gepland. En hij kreeg dit boekje, dat ik samen met de kinderen, familie en vrienden had samengesteld.
Het omslag was duidelijk. Leo was nu echt stokoud 😄😄. Nou ja, een klein plaagstootje, dat moet toch kunnen?
En nu zijn we 15 jaar verder en wordt Leo vandaag dus 65 + 15 = 80 jaar. Natuurlijk vindt hij dat een nog akeliger getal. Maar ook nu kunnen we het niet veranderen.
Gelukkig is Leo nog steeds vitaal en gezond. Die stok had hij toen en nu nog steeds helemaal niet nodig. Dat plaatje was echt veel te voorbarig.
Vandaag vieren we dus Leo’s verjaardag. Met een lekker biertje, een hapje en een drankje.
En dan gaan we weer over tot de orde van de dag. Nou ja, daarna gaan we lekker een weekje weg. Met een beetje geluk is het mooi weer en kunnen we genieten wat Nederland te bieden heeft.
Deel dit op:
Voorbereid
Het lijkt waarschijnlijk angstaanjagender dan het is.
Vroeger lag er op ons balkon thuis ook een flinke bijl, die mijn moeder regelmatig gebruikte om kachelhoutjes te hakken.
En ja, zo’n ding moet je toch eerst kopen en waarom verpakkingspapier verspillen als je hem gewoon vast kunt houden?
Je neemt hem mee, in je hand. En onderweg koop je nog een leuk blad of krantje.
Dat is toch helemaal niet gek? Welnee, dat WAS niet gek.
Nu hoef je het niet meer te proberen. In onze angstmaatschappij zou er onmiddellijk een stel compleet gewapende commando’s in kogelvrije vesten naast je staan.
Daarom vind ik het eigenlijk wel een tikkeltje lief plaatje 😉
Deel dit op:
Maandag met muziek
Stoere mannen, zware motoren, mooie vrouwen. Alles is er om met Chris rea “The road to hell” te gaan berijden.
Deel dit op:
Verval
Meestal wil je er niet aan denken, aan het verval dat onherroepelijk komt met de jaren. Maar het is onvermijdelijk. Niet alleen voor mensen, maar ook voor planten.
Op een mooie zonnige dag in Trompenburg Arboretum zag ik deze uitgebloeide sieruien.
Hun bloemen waren prachtig, maar ook de uitgebloeide planten waren nog een foto waard.
Nog een paar weken en dan zal een snoeischaar hen rücktsichtlos naar kruiwagen en composthoop verbannen.
Dan is het zaad door vogels opgegeten of verzameld door de tuinman en in zakjes voor de verkoop gedaan.
In de grond groeit de bol weer verder, bereidt zich voor op komend jaar.
Volgend jaar kunnen we dan weer genieten van hun volle bloei. De cirkel van het leven.
Deel dit op:
Maandag met muziek
Ridan zingt Passe à ton voisin en hij bedoelt dat je de bril die hij heeft moet doorgeven. Kijk, ineens bezie je alles met een andere blik, maar wel veel vrolijker 😉
Deel dit op:
Maandag met muziek
Een liedje voor de wonderlijkste gebeurtenis in een mensenleven, de geboorte van een kind.
Le Ren zingt Ï already love you”
